Carolien´s blogje

To swap or not to swap

2012-01-30T13:24:00.011+01:00

Een swap is een derivaat waarbij een partij een bepaalde kasstroom of risico wisselt tegen dat van een andere partij.
Deze definitie komt niet van mij, maar van Wikipedia, en eigenlijk dekt hij wel de lading van de swap waar ik gisteren met veel plezier aan heb deelgenomen. Die heeft dan misschien niet echt veel met financiën te maken. Alhoewel ...?

In grote getale kwamen allerlei types vrouwen naar de Fashion-swap op het Antwerpse Zuid. Jeannette, een vriendin, en ik kwamen elk aanzetten met een heuse koffer (daar keken sommigen vreemd van op die hun kledingstukken gewoon in een plastic of papieren zak hadden gepropt) vol kledingstukken en accessoires waar we graag afstand van deden, in ruil voor andere.

Elke deelneemster mocht 10 stuks meebrengen, kleding, schoenen, accessoires.
10 maar? Ik had er wel 25 kunnen meebrengen. Welke vrouw draagt alle kledingstukken in haar kleerkast? En welke vrouw heeft nog nooit een miskoop gedaan?

Van tevoren waren we gebriefd dat er een strenge selectie zou worden toegepast. Enkel stuks in perfecte staat, en van goede kwaliteit. Wij hadden elk wel 15 stuks bij, je weet maar nooit of er afgekeurd zou worden, maar dat bleek niet het geval. Er liepen enkele stylistes rond die elk kledingstuk van alle deelneemsters een (fictieve) waarde gaven in punten. Dat was niet zo eenvoudig met die honderden kledingstuks.

Dik anderhalf uur later, het grootste deel vrouwen was al flink aan het swappen, waren onze artikels eindelijk "gewaardeerd" en konden wij ook gaan rondkijken.

Hoe werkt het nu precies? Je krijgt een uniek nummer toegewezen. Jouw 10 stuks krijgen elk een sticker met datzelfde nummer, en de waarde in punten. Als iemand 1 van jouw stuks wilt, gaat die daar mee naar de kassa. Die persoon krijgt dan - de punten van jouw kledingstuk, en jij krijgt + de punten van dat kledingstuk. Dan kun je zelf gaan kiezen.
Stel dat 4 van jouw stuks met elk een waarde van 5 punten gekozen worden, mag jij dus op jouw beurt voor 20 punten kledingstukken gaan kiezen. Je wordt van je puntensaldo op de hoogte gehouden door een ingenieus sms systeem. Bij elke activiteit, jij kiest een stuk, een stuk van jou wordt gekozen, krijg je een sms met je aangepaste puntensaldo.

Ik had onder andere een nooit gedragen grijze jurk bij van Vivienne Westwood, met het originele prijskaartje er nog aan. Hij stond mij echt niet, jammer.
Gelukkig was er een meisje heel blij mee en had ik ineens een kapitaal aan punten om te spenderen. De punten zijn alleen de dag zelf geldig, en je moet ze dus opmaken. Wat een luxeprobleem.
Nadat ik na grondige inspectie een 12-tal stukken had gekozen, had ik nog punten over. Die prachtige cocktailjurk in oud roze nam ik dan ook nog maar mee, perfect voor nichtje Astrid, en Jeannette zag nog een tof vestje voor haar dochter, hupsakee!

En toen was het afgelopen. Alle kledingstukken die niet gekozen waren moesten we opruimen, en toen was het tijd om de buit te verdelen.

Met luide stem werd telkens het nummer van de nieuwe eigenares omgeroepen die zich dan kenbaar maakte en het nieuwe kledingstuk in ontvangst nam. Leuk!!

OK, er waren wat kleine schoonheidsfoutjes bij deze eerste editie. Veel deelneemsters hadden echt oude spullen bij, en de kwaliteit was ook vaak minder. Er was een groot H&M, Zara en New Look gehalte (ik zag zelfs een jurk van Hema) en zo blijkt 1 T-shirtje dat ik geswapt heb ondraagbaar wegens kapot. Jammer, en niet verstandig, want slechte kledingstukken worden echt niet gekozen en moeten weer mee naar huis genomen.
Ten tweede, de stylistes werkten zo snel ze konden, maar het duurde te lang voor alle stukken 'gewaardeerd' waren, het lijkt mij handiger om iedere deelneemster zelf een waarde te laten toekennen en tot slot was de locatie te klein.

Maar niettegenstaande deze beginnersfoutjes vond ik de eerste editie bijzonder geslaagd en wil zeker nog eens gaan swappen.
Kijk maar eens wat ik mee naar huis heb kunnen nemen in ruil voor een 6-tal kledingstukken die ik zelf niet (meer) droeg.

Van uw wijkreporter voor GVA.be

Mode uit vervlogen tijden

2012-01-19T12:06:00.014+01:00

Alle vrouwen hebben een mening over mode. Sommigen zijn er gek op, anderen vinden het verschrikkelijk. Mode is vandaag niet meer weg te denken uit ons leven. Of het nu over vakantiebestemmingen gaat, hoofdgerechten, eetkamers of auto's, ... allemaal worden ze beïnvloed door mode.

Waar is de tijd dat mode enkel maar sloeg op kleding. Ik heb er mijn handen vol mee, met al die verhalen over de invloed van mode op het straatbeeld, of vice versa, zoals ik heb mogen duidelijk maken in mijn eindwerk geschreven ter afsluiting van mijn opleiding als Antwerps stadsgids. Ondertussen neem ik regelmatig groepen mee op modewandeling door Antwerpen, en de interesse in mode is steeds erg groot. Ook mij blijft het boeien.
Een paar jaar geleden was ik erg actief in de VPMA, Vrienden van de Provinciale Musea Anwerpen, met name in het Modemuseum dan (MoMu) en vond het erg jammer toen de VPMA werd opgeheven.

Gelukkig heeft het Antwerpse MoMu het concept MoMu+Friends gelanceerd. MoMu+Friends is de vriendenwerking van het MoMu, en is voor mensen met een hart voor mode, erfgoed, innovatie en creativiteit. De steun van de Momu+Friends en de verworven fondsen zullen oa. aangewend worden voor de uitbouw van de historische en hedendaagse collectie van het ModeMuseum. In ruil krijgen MoMu+Friends (gratis of korting op) lezingen, voordrachten, rondleidingen voor of achter de schermen, previews, …

Voor de eerste bijeenkomst van de MoMu+Friends maandagavond kregen de vrienden een rondleiding door Wim Mertens, hoofd Collectie in de WhiteBox van het MoMu. Daar worden momenteel stukken voor de volgende MoMu tentoonstelling geprepareerd. We konden met ons select gezelschap (7!) een eerste blik werpen op de Collectie Jacoba de Jonghe, een opmerkelijke collectie dagelijkse dameskleding van vrouwen uit de middenklasse in West Europa tussen 1750 en 1950. De collectie bevat huisjaponnen, feestjaponnen, sportkleding en accessoires en vormt het centerpiece van de volgende MoMu tentoonstelling. Helemaal bijzonder is dat mevrouw Jacoba De Jonghe na lang beraad besloten heeft 2500 stuks van haar collectie over te dragen aan het MoMu (gedeeltelijk via schenking, gedeeltelijk mits een mooie som). Het feit dat het MoMu verzekerde dat de collectie bij elkaar zou blijven, en ter beschikking zou zijn voor de studenten mode tijdens hun opleiding waren twee doorslaggevende argumenten voor mevrouw De Jonghe om voor het Antwerpse museum te kiezen, boven andere gegadigden uit eigen land (Nederland).

Op de 2e verdieping sprong één jurk er echt uit. Een prachtige, hooggesloten donkerblauwe lange jurk met een ongelooflijk ingesnoerde taille. Ik dacht meteen aan Scarlet O'Hara.

Wim vertelde ons dat het een rijkostuum was, voor amazonezit zelfs en inderdaad, na nauwkeurige inspectie zagen we een vreemde bult ter hoogte van de knieën, opzij dan, de jurk leek daar een beetje op een stoelenhoes. Eens de amazone van haar ros was afgestegen, kon zij de vreemde bult in haar jurk verbergen door die met een lusje achteraan haar derrière vast te maken.
Hoogtijdagen voor kontenmannen, die 19e eeuw!

De collectie was immens. Sjaals, jassen, doopkleedjes, zelfs lingerie. Wat dacht u van dit prachtige zijden corset:

Wim vertelde ons nog dat deze collectie zeer waardevol was, niet omwille van de stukken zelf, vaak uit eenvoudige materialen, en met een simpele snit maar net omdat ze vooral licht schijnt op de middenklasse in plaats van op de luxe, hogere klasse waar we tot nu toe veel meer over weten. De meeste stukken waren vervaardigd uit wol of katoen, slechts een enkel stuk uit zijde (het korset bijvoorbeeld). Begrijpelijk als je weet dat men zijden kledingstukken niet kon wassen. Onder het korset werd vaak een heel ruim katoenen hemd gedragen waar vooral veel stof onder de oksels werd gepropt, om het zweet te absorberen ja.

Op de 5e verdieping werd ik tot over mijn oren verliefd op een fantastische avondjurk. Het bleek één van de duurste jurken van de collectie te zijn, waarom was ik niet verbaasd. Een haute couture Christian Dior uit 1956. Ik zag me er zo een balzaal mee binnentreden. Zeg nu zelf.

De preview werd afgerond met een kleine receptie in aanwezigheid van minister Annemie Turtelboom, voorzitter van de MoMu+Friends en grote fan van Antwerpse mode.
Voor meer informatie over de MoMu+Friends, bezoek de website.

De volgende tentoonstelling in het MoMu ‘EEN LEVEN IN MODE.’ Vrouwenkleding van 1750-1950 uit de collectie Jacoba de Jonghe kunt u gaan bezoeken vanaf woensdag 21 maart tot en met 12 augustus 2012.
Tot en met 19 februari kunt u in het MoMu nog terecht voor de overzichtstentoonstelling van Walter Van Beirendonck

MoMu
Nationalestraat 28
2000 Antwerpen
Open van dinsdag tot en met zondag van 10:00 tot 18:00

Van uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor GVA.be

Antwerpenaar goed gemutst volledig door het lint

2012-01-08T22:23:00.010+01:00

De Antwerpse kerstmarkt werd in stijl afgesloten tijdens de ondertussen traditionele Nieuwjaarsdrink afgelopen zondag op de Grote Markt vanaf 11h.

Voor de zoveelste keer op rij was de zon van de partij en konden de talrijke aanwezigen (15.000!!) zich te goed doen aan allerlei lekkers. In totaal werd er 1.350 liter soep geserveerd 1.000 liter glühwein, 700 liter fruitsap en 700 liter warme chocomelk. Daarnaast waren er 75 vaten Winterkoninck en ook de 7000 porties frieten werden gesmaakt. De stad deelde weer een cadeautje uit, dit jaar een grijze muts voor de heren,een rode baret voor de vrouwen en een slee voor de jongsten onder ons en de wachtrij was lang, erg lang.

Degenen die genoeg geduld hadden om een baret te bemachtigen werden door 2 feestelijk uitgedoste kerels uitgenodigd om als het ware van oud naar nieuw te stappen, door een rood lint dat ze voor de gelegenheid omhoog hielden.

De boodschap luidde 'ga eens een keer goed gemutst volledig door het lint' en duizenden gaven hieraan gevolg.

Op een mooi 2012.

Bodega winterbar eindelijk open

2012-01-06T10:21:00.004+01:00

Onder grote belangstelling opende gisteren de tijdelijke winterbar Bodega bij de Waagnatie zijn deuren voor het publiek.

Zowel de bar als het restaurant van dit unieke concept (een primeur voor Antwerpen!) geven je een heerlijk (ski)vakantie gevoel. De entree is wit geverfd (bij gebrek aan echte sneeuw), en meteen na het binnenkomen waan je je in één of ander luxueus winter resort.

De bar met zowel een binnen- als buitengedeelte biedt een magnifiek zicht op de Schelde en in het gezellige restaurant 'Stübe', ingericht als Zwitsers chalet compleet met opgezette dierenkoppen, dierenvellen, ouderwets degelijke stoelen (weliswaar in een flashy kleurtje) kun je terecht voor winterse kost zoals stoofvlees, fondue, choucroute, stoemp en natuurlijk raclette.
Voor die raclette zien ze me zeker een keer terug, heb dat in geen 15 gegeten en vind dat HEERLIJK!!!!

Bodega kan ook geheel of gedeeltelijk afgehuurd worden voor uw privéfeest of Nieuwjaarsreceptie, al dan niet in combinatie met het indoorgedeelte in de Waagnatie.
Een leuk idee, en Cécémel deed al meteen beroep op Inge en mij om toe te treden tot hun promoteam als Cécémel-babes.

Met deze prachtmutsen hebben we zonder twijfel alweer een nieuwe mode trend gezet.

De Antwerpenaren hebben geen hete zomer nodig om zomerbars te laten vollopen. Laat het ontbreken van een strenge winter je niet tegenhouden om een bezoekje te brengen aan de winterbar. Het is de moeite waard!

Bodega Winterbar (Waagnatie) Van 5 januari tot 19 februari 2012 Van donderdag tot en met zaterdag open van 16:00 tot ...
Zondags open vanaf 12:00 www.bodega-antwerpen.be

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor Gva.be

DAA Goes POP! (Up)

2011-12-28T16:17:00.004+01:00

De Vlaamse vzw ‘Designers against AIDS’ heeft een coole Pop-Up store geopend in de trendy Kammenstraat.

‘Designers Against AIDS’ (DAA), is een the international project opgericht door ‘Beauty Without Irony’ in 2004, om meer bekendheid te genereren bij het grote publiek in het algemeen, en bij jongeren in de geïndustrialiseerde landen in het bijzonder door het gebruik van elementen uit de pop culture (muziek, mode, design, kunst, sport, film, etc).

Hoofddoelstelling van DAA is om HIV/AIDS wereldwijd in de media te krijgen en van daaruit in het bewustzijn van de jongeren die HIV/AIDS vaak bekijken als de ‘ver van mijn bed show’ met een ‘het zal mij toch niet overkomen’ houding. Daarnaast ijvert DAA voor gelijke rechten en acceptatie van seropositieven.

DAA, ondertussen bekend van campagnes met JBC, H&M, Marc Jacobs, Playboy en Delvaux, hoopt zich met deze shop als non-profit organisatie bekender te maken bij Antwerpse jongeren en het onderwerp HIV/AIDS bespreekbaar te maken.

In de Pop Up Shop kun je terecht voor uitleg over het werk van Designers against AIDS, maar ook voor leuke cadeautjes zoals T-shirts, een selectie uit de ‘DAA by JBC’ collectie die nu ook te koop is in alle Belgische JBC winkels, handgebreide sjaals ontworpen door bekende designers, het boek ‘Designers against AIDS: The First Decade!’ (mét Tokio Hotel poster), de door Véronique Branquinho ontworpen lederen Love Pouches van Delvaux, etc.
Er zijn koopjes toe doen onder de eerste vier “Fashion against AIDS” collecties aan 50% van de originele prijs en zelfs een rekje met designerkleding (veelal nog splinternieuw). Er is ook een 1€ hoek; waar je Ilah condoms en -posters en DAA pins vindt.

De gehele opbrengst van deze verkoop wordt gebruikt voor de werking van het educatief centrum van DAA, het IHAEC in Deurne.

Designers against AIDS Pop Up Shop, nog tot 28 januari 2012

Open van Woensdag tot zaterdag, van 12.00 tot 16.30 en koopzondagen tot 28 januari 2012

Kleine Markt 10 (begin Kammenstraat),
2000 Antwerpen.
Tel. 0475843090

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor Gva.be

Holy cow!

2011-12-14T07:58:00.028+01:00

Het was geweldig. De opening night van de veiling van de topstukken uit de juwelencollectie van Elizabeth Taylor.

1.
’s Ochtends deden we het rustig aan. Het was prachtig weer, we wandelen wat door de straten, tentoonstellinkje in de Public Library meegepikt, en nog even langs Christie’s om de Gallery Guide op te halen die we zondag besteld hadden.
Gil was blij ons weer te zien, en na een late lunch gingen we ons klaarmaken.

Ik was blij dat ik een andere outfit had gekocht. Michael droeg een zwarte broek met pailletten, zwarte hoge peeptoe schoenen met stiletto’s, een blauw zijden overhemd en zijn kroonjuwelen; een prachtige art deco gouden halsketting met diamanten, ingelegd met jade en lapis lazuli met bijpassende lange oorbellen. Zijn groottante “Aunt Irene” had dat in 1930 gekocht en hij droeg de set alleen bij speciale gelegenheden. En als dit geen speciale gelegenheid was, … Met veel ceremonieel bevestigde hij de grote hangers aan zijn oren en het halssnoer om zijn nek. Prachtig!

2.
Tegen 17h trokken we erop uit, ‘dressed to the nines’ en een haf uurtje later stonden we bij Christie’s. Gil stond te springen “The stars have arrived, let the show begin!!!!”

Er stond al een flinke rij, binnen gelukkig, zo’n mini tijgerjurk is niet echt warm, en eindelijk kreeg ik mijn grote envelop met een bidnummer en 2 tickets. Paarse tickets voor de “Woods room”. Shit, dat was ik helemaal vergeten, er zijn 2 veilingzalen bij Christie’s, de hoofdzaal, de “James Christie’s Room”, en een bijzaal, de “Woods Room”.

In de “Woods Room” stonden ongeveer 150 stoelen, allemaal gericht naar een redelijk klein videoscherm. Dat was minder. We gingen even kijken naar de “James Christie’s room”. Net als vorige keer was de zijmuur bekleed met reuzengrote foto’s van de ster wiens bezittingen werden verkocht. Vorige keer was het Marilyn, deze keer was het Liz.

James Christies Room

Daarvoor een ellenlange rij Christie’s medewerkers aan de telefoon. Achterin en aan de andere zijmuur stonden tientallen persfotografen, reporters en cameramensen en in het midden waren ongeveer 2000 mensen plaats aan het zoeken. Ik ging toch even vragen of we eventueel konden switchen, de kans was klein werd me gezegd.

In de “Woods Room” was het heerlijk rustig en begon iedereen gezellig met mekaar te kletsen. Populair was een oudere dame die sprekend leek op Elizabeth Taylor (de oude versie dan), alsook een echte Elizabeth Taylor (tenminste, zo heette ze) met een halssnoer in haar haar, net als de ‘echte Liz ‘vaak deed, …

Elizabeth Taylor naamgenoot met halssnoer in haar haar:

Op aanraden van een dame in de rij voor me ging ik Michaels ticket afgeven aan Gil buiten, die het op zijn beurt aan Dave gaf. Dan kon die ook binnen. De medewerkers aan de balie hadden wellicht iets in de gaten, want bij het terug binnenkomen moest ik mijn ticket laten zien, en dat deed ik met de glimlach. Even later kwam ook Dave binnen. Gelukt!

Ik probeerde de ”James Christie’s Room” nog een paar keer, tot ik 2 dames hun gal hoorde spuwen over het feit dat ze een staanplaats hadden in plaats van een zitplaats en daar waren ze echt niet blij mee. Na lang zeuren mochten ze ergens gaan zitten. Ha! Nu waren er 2 staanplaatsen vrij, ik stond liever hier, dan dat ik zat in de andere zaal. En ik glipte binnen na een goedkeurend knikje van één van de medewerkers.

Het duurde geen 2 minuten of een gedistingeerde goed geklede man van ongeveer 55 jaar sprak me aan. “Would you rather sit down?” Duh! Houden katten van vis? Hij signaleerde een veiligheidsman en met veel egards werd ik begeleid naar een plaatsje tussen de rijke bieders.
Zijn naam was Jeffrey, hij had huizen in New York, Miami, Parijs. Hij probeerde me te imponeren, zonder resultaat. Hij vroeg of ik wel eens in Parijs was geweest. Mijn man en ik gaan er af en toe lunchen zei ik.

Hij moest weg om 20h – tot zijn grote spijt - en schreef zijn telefoonnummer op de achterkant van zijn toegangsticket dat hij aan mij gaf. Weg was hij, en daar zat ik, helemaal alleen in de grote zaal, met 1999 andere mensen.

3.
De veiling begon met een prachtige videomontage. Elizabeth Taylors bekendste films kwamen aan bod, National Velvet, Giant, Butterfield 8, Who’s afraid of Virginia Woolf, maar er waren ook privé-beelden. Zoals van het moment dat Mike Todd haar de prachtige diamanten en robijnen Cartier halsketting gaf met bijpassende oorbellen, in hun zwembad, en ze er nooit gelukkiger had uitgezien. De set was trouwens één van de pronkstukken van de veiling.

Het leukste stuk van de montage was weer aan het zwembad. Ze was aan de telefoon met Richard Burton die voor haar aan het bieden was op de diamanten Prince of Wales broche, op een veiling bij Christie’s in New York. Dezelfde broche die hier vanavond ook weer verkocht werd.
Hij was duur, erg duur zei hij, en ze verbaasde zich over de prijzen “Darling, it sounds like things that are really desirable are going to go for ten times what expected, right?”
Hij wilde bevestiging, “Do you want me to bid?” “yes” antwoordde ze en toen hij zei dat ze het winnend bod had voor iets meer dan 600.000 dollar gilde ze keihard in de telefoon “Holy cow!”

Twee woorden die ik de loop van de avond nog vaak zou herhalen.

Hier is de film die net voor de veiling vertoond werd:

4.
De toon van de veiling werd gezet bij het eerste lot, een gouden bedelarmband die geschat was tussen 25.000 en 35.000 dollar.

Na 8 minuten werd hij afgehamerd op 270.000dollar!!!
Holy cow!! Hoorde je links en rechts, maar dat zou de laatste keer niet zijn.

Ik zat naast een supercharmante dame, Jo Anne, een New Yorkse, die me af en toe wat gossip meegaf over de ene na de andere “socialite” met vals haar en dito borsten. Aan mijn andere kant zat een jong blond meisje, ze werkte voor Bulgari en was druk op haar Blackberry in de weer om verschillende collega’s op de hoogte te houden van de prijzen.

Op mijn vraag bevestigde ze dat Bulgari een aantal stuks wilde terugkopen, net als wat Ferragamo had gedaan bij Marilyn, en de Bulgari was een indrukwekkende lijst. Lot 4; een gouden ketting met scheepsvlaggetjes, lot 11; diamanten oorbellen met parels, lot 26 tot en met 31, een smaragden en diamanten set bestaande uit een ring, broche, halssnoer, nog een broche, oorbellen en een armband, verzameld over een tijdspanne van enkele jaren, waar ze gek op was geweest.
Lot 51 was een gouden armband met diamanten met horloge, volgens de veilingmeester door Liz gedragen op de set van Cleopatra (met een horloge erin? Foei continuity manager!). Lot 53 tot en met 55 was weer een set bestaande uit een ring, broche en oorbellen van diamanten met gele diamanten en lot 72 was een heel lang halssnoer met een indrukwekkende hanger gemaakt van diamant en saffier. Ik las stiekem over het meisje haar schouder mee. De juwelen hadden code namen. Zo heette de smaragden ring “La Duchesse” (geschat 600.000 a 900.000 dollar, verkocht aan 2.900.000 dollar), de broche heette “En tremblant” (geschat 200.000 a 300.000 dollar, verkocht aan 1.300.000 dollar) en er was nog een “gdv-diamond waarvan ik de oorsprong niet kon achterhalen.

De klapper van de avond was echter geen Bulgari, maar de historische parel, La Peregrina. Deze grootste peervormige parel ter wereld (55 kt) werd in de 16e eeuw gevonden door een slaaf langs de kust van Panama. Hij gaf hem aan zijn opzichter in ruil voor zijn vrijheid. De opzichter gaf hem op zijn beurt aan Filips II (zoon van Karel V) die hem dan weer aan zijn bruid Mary I van Engeland schonk
Na haar dood bleef de parel 250 jaar lang in handen van de Spaanse kroon en werd door alle opeenvolgende koninginnen vaak gedragen zoals op verschillende schilderijen te zien is.
Joseph Bonaparte, oudere broer van Napoleon, werd koning van Spanje en toen hij het rijk moest verlaten na één of andere nederlaag, nam hij sommige kroonjuwelen mee, waaronder La Peregrina.
Het is toen dat de parel zijn naam kreeg, Peregrina, zwerver.
Charles Louis Bonaparte, die in ballingschap leefde in Engeland, verkocht hem aan James Hamilton. De parel geraakte een paar keer zoek (hij werd een keer teruggevonden tussen kussens van een sofa op Winsdor Castle en ook op een bal op Buckingham Palace viel hij een keer uit de zetting).

Richard Burton kocht de parel bij Sotheby's voor 37.000 dollar en schonk hem aan zijn vrouw Elizabeth Taylor voor valentijn. Ook Liz geraakte de parel een keer kwijt, in haar suite in Ceasar’s Palace in Las Vegas. In haar boek, My Love Affair with Jewelry, schrijft ze:

At one point I reached down to touch La Peregrina and it wasn't there! I glanced over at Richard and thank God he wasn't looking at me, and I went into the bedroom and threw myself on the bed, buried my head into the pillow and screamed. Very slowly and very carefully, I retraced all my steps in the bedroom. I took my slippers off, took my socks off, and got down on my hands and knees, looking everywhere for the pearl. Nothing. I thought, "It's got to be in the living room in front of Richard. What am I going to do. He'll kill me! Because he loved the piece.
After few minutes of mental anguish, Taylor looked at their dogs. One of them was apparently chewing on a bone, but nobody gave bones to the puppies. Taylor continues:
I just casually opened the puppy's mouth and inside his mouth was the most perfect pearl in the world. It was—thank God—not scratched.

Elizabeth gaf Cartier de opdracht de parel opnieuw te zetten met diamanten, parels en robijnen.

En het is dit juweel dat – geschat tussen de 2 en de 3.000.000 dollar afgehamerd werd aan 10.500.000 dollar!!! De zaal barstte uit in een wild applaus.

5.
Het ene na het andere lot werd aan torenhoge prijzen afgehamerd, en de veilingmeester probeerde het voor iedereen leuk te houden. Zoals het tergende duel tussen een bieder in de zaal en een bieder aan de telefoon die beiden op de gigantische Bulgari smaragden aasden en hun bod telkens met 50.000 dollar verhoogden. Het duurde lang, erg lang maar de ring veranderde uiteindelijk voor 3.300.000 dollar van eigenaar, terwijl hij amper op 6 a 800.000 dollar was geschat. De bijpassende halsketting en broche gingen 6.000.000 dollar elk.
De Mike Todd tiara werd voor meer dan 4.000.000 dollar verkocht.

Het laatste stuk was de Elizabeth Taylor Diamond, 33,19 karaat. De veilingmeester haalde het onderste uit de kan en zette de 2 laatste bieders constant tegen mekaar op. “It is THE Elizabeth Taylor diamond”, “She wore it EVERY DAY!”. De winnende bieder kreeg hem in ruil voor 8 miljoen dollar.

6.
We maakte bij de uitgang kennis met een tof koppel, Dane en Renée, en besloten samen met hen nog een hapje te gaan eten.

New York bleek verlaten te zijn op een dinsdagavond na middernacht, en Angel, een meisje dat ons vervoegde, bracht ons naar de enige plek waar we volgens haar terecht konden, een restaurantje in Koreatown. Na 20 blocks waren we er, en namen plaats.
Net op dat moment ging Michaels telefoon. Dat was de Vara. Ze wilden me interviewen over de veiling en het gesprekje werd live uitgezonden. 3 minuten later kwam ik terug aan tafel en bestelden we wat.

Ineens slaakte Michael een kreet. Hij werd wit om de neus. Eén van zijn antieke oorbellen was verdwenen. Wij stonden allemaal tegelijk recht en scanden de restaurantvloer als professionele CSI’s. Maar helaas. Michael stormde naar buiten in zijn zijden hemd, peeptoe hoge hakken en schitterende pailettenbroek. Dane stoof hem 2 minuten later achterna. Ik stuurde Dave, Michaels vriend ook naar buiten met Michaels bontjas. Het was immers ijskoud buiten en Michael was in hemdsmouwen.
10 minuten later rinkelde er een telefoon, het was die van Michael. Dave belde, verbaasd om mij te horen in plaats van Michael. Het is toch niet waar zeker? Hadden ze hem niet gevonden?

De tijd ging tergend langzaam. Ik stelde me allerlei rampscenario’s voor. Een over the top flamboyante homo in het midden van de nacht op hoge hakken zonder jas in een kostbaar halssnoer met 1 lange oorbel in een niet echt erg goede buurt, zonder gsm op zoek naar een kostbare oorbel, helemaal alleen … Het zag er niet goed uit.
Ongeveer een kwartier later stormden de 3 mannen buiten adem naar binnen, met een brede grijns op hun lippen. Michael stak 2 handen in de lucht met in elk hand 1 antieke oorbel. Mission accomplished!!!!!

Ze hadden elkaar kort na mijn telefoongesprek met Dave gevonden en werden aan het volgende kruispunt tegengehouden door een man die had gezien dat ze alle drie naar de grond keken, alsof ze iets aan het zoeken waren. “Looking for this?” vroeg de kerel, en hij hield een prachtige gouden oorbel omhoog met diamanten, jade en Lapis Lazuli. Michel vloog hem om zijn nek.

7.
Met ons geloof in de goedheid van de mens weer helemaal opgekrikt namen we even later afscheid van elkaar. Het was half 3 ‘s morgens, een uurtje later zouden Dave en Michael een taxi naar La Guardia nemen, ik vertrok pas tegen de avond en kroop nog even in bed. Het beloofde een korte nacht te worden, maar Holy Cow, wat een dag was het geweest!

New York Queens: Elizabeth, Michael en Priscilla

2011-12-13T06:03:00.004+01:00

D-Day!! Vanavond veiling. En we zijn er helemaal klaar voor.
Gisteren ben ik er een dagje alleen op uitgetrokken. Op 5th Avenue op een bus gesprongen richting Greenwich en Soho, Michael en Dave gingen naar een antiekmarkt. Prachtig weer, nog steeds, en na een kwartiertje rijden leek alsof ik in een andere stad was. De drukte van Times Square en de pracht van 5th Avenue is overweldigend, maar downtown spreekt me toch meer aan.

De typische architectuur met grote gebouwen met gietijzeren balkonnetjes en brandtrappen (ik waande me op een set van West Side Story), flink wat minder mensen op straat wat het rondwandelen veel aangenamer maakt, en allemaal superoriginele winkeltjes; design, kleding, interieur, gezond afgewisseld met toffe restaurantjes en bars, iets wat ik uptown en vooral midtown toch wel mis. Ik zag een Topshop, wauw, wat een meevaller!!
Michael had me in het lang en in het breed zijn outfit laten zien voor de veiling en plots leek de outfit die ik voor mezelf had voorzien toch iets minder geschikt. Ik keek voorzichtig tussen de rekken. Glamour, Elizabeth Taylor, betaalbaar, en toch echt iets voor mij? Hmmm …

Ik zag een prachtige tijgerjurk. Glamour? Check!. Elizabeth Taylor? Check. Betaalbaar? Check! Echt iets voor mij? Hmmmm … Ik zag een prachtige lange collier en opzichtige oorbellen met pluimen en dacht “Why not?”

Ik struinde door de straten, mijn ogen uitkijkend naar de mooie apartementsblokken in Little Italy. Ik stapte binnen bij bij La Lanterna in Mc Dougal street, voor een heerlijke pizza met rucolla, geserveerd in een rustieke overdekte en verwarmde tuin, zalig!! Op aanwijzing van de serveuse vond ik even later eindelijk een dierenwinkel. De laatste keer dat ik in NY was had ik allerlei onbekend lekkers meegenomen naar huis voor onze 2 katten, en ze vonden het heerlijk. Het kattenspeeltje dat ik toen had gekocht, een stokje met veren, hangt met meters plakband aan elkaar maar het is het enige stokje met veren waar ze graag mee spelen en was dringend aan vervanging toe. De snacks die de verkoopster me toen cadeau gaf en die ze toen zo lekker vonden waren ondertussen gecommercialiseerd. Ze zien eruit als marshmallows, harder, maar nergens kon ik ze vinden. De verkoopster van deze winkel kende het gelukkig wel en vergeleek het met astronautenvoer. Gevriesdroogde kip, verpakt in plastic bokaaltjes. Ik kocht er 2.

In de vooravond troffen Michael Dave en ik mekaar opnieuw. Ze hadden tickets gekocht voor Priscilla, Queen of the Desert op Broadway, ik was benieuwd!! Eerst aten we een hapje bij Galagher, een historisch steakhouse met honderden foto’s van beroemdheden aan de muur die hier gedineerd hadden. Joe DiMaggio was een ‘regular’, Jacky Kennedy, Bill Clinton, Marilyn naturlijk. Ja, we vonden zelfs een foto van Richard Burton. Toepasselijk.

Times Square barstte van de bedrijvigheid. Over enkele weken zouden hier honderduizenden mensen samenkomen om de gigantische bol de grote cijfers 2011 bovenop een hoge torenspits te veranderen in 2012. En hier was ons theatertje. Eerst bezweek ik nog bij de Disney Store voor de kat uit Alice in Wonderland, het was echt wel een roze avond aan het worden.

De musical was geweldig!!! De film vond ik altijd al super, vooral door de muziek, maar in de musical gingen ze helemaal uit hun dak met de kostuums. De dansers waren top, had niet anders verwacht, en het duurde niet lang of heel het publiek ging uit zijn bol.
Een geslaagde dag, en avond. En nu was het aftellen tot morgen, de veiling.

The girl who had everything

2011-12-11T23:32:00.007+01:00

De tentoonstelling van de juwelen van Elizabeth Taylor beantwoordde volledig aan de verwachtingen. Vanmorgen om 9 uur trokken we op pad, na een ontbijt van koffie en muffins in de lobby van het hotel – superidee en ook heel gezellig. Veel bedrijvigheid in de lobby, mensen kletsen gezellig door mekaar in verschillende talen en als hotel bespaar je op ontbijtkosten, zoals bijvoorbeeld zaal en personeel, en wij vonden het prima.

We wandelden langs 5th Avenue onder een staalblauwe hemel richting Christie’s. Er was geen hond op straat zo vroeg, heerlijk rustig – even later bleken die allemaal te schaatsen onder de kerstboom op Rockefeller Center – en wij stonden veel te vroeg bij Christie’s voor de deur. Net als toen bij Marilyn waren alle ramen bekleed met gigantische foto’s van Elizabeth Taylor op haar mooist, en details van enkele juwelen.
Wij verwachtten een horde mensen, het was immers de voorlaatste dag van de tentoonstelling, en zondag. Een paar kerels waren dranghekken aan het klaarzetten, ha, zie je wel, ze verwachten nog veel volk, maar bij navraag bleken die voor de Today Show te zijn.
Aan de ingang van Christie’s, een half uur voor de deuren open gingen, stonden welgeteld 3 dames in de rij. Hm, La Liz leek minder populair dan we dachten. Wij wandelden nog een rondje, en toen we terugkwamen begon er toch wat te bewegen.

Er stond een oude bekende aan de deur, Gil, de doorman die wij in 1999 ontmoet hadden, mee gebabbeld en geposeerd hadden voor een paar leuke foto’s en waarmee Michael contact had gehouden. Michael had kerstkoekjes voor Gil en zijn vrouw gebakken. De man was zichtbaar ontroerd en vloog ons rond de nek. Hij liet ons binnen.

De volgende 4 uur vlogen voorbij. Alle zalen op de 2 verdiepingen van Christie’s waren in gebruik voor deze tentoonstelling. In de eerste zaal werd op een reuzenscherm een korte video vertoond van Elizabeth en enkele topstukken. Daarnaast waren tientallen medewerkers in de weer met de verkoop van de 6 (zes!!) tentoonstellingscatalogi. Als je ze allemaal wilde, was je 300 dollar kwijt. De bovenverdieping was volledig gewijd aan de couture.
Op neutrale witte mannequins in allerhande poses prijkten kleurrijke en kostbare jurken van Elizabeth Taylor.

Valentino, Dior, Pucci, Versace, Chanel, Halston, … niet de minsten. Levensgrote zwart wit foto’s van La Liz in 1 van de honderden creaties lieten je geen moment vergeten om wie het hier draaide en gaven inzicht in deze wereldberoemde vrouw en aar passies.

Een rekje met 12 Chanel tasjes, een zaal met 16 kaftans. Een kamer met 200 handtassen in alle kleuren van de regenboog met zelfs een groene Delvaux tas, een display met 20 Louis Vuitton koffers met een lavendelkleurige naamkaartjes aan alle stuks in hoofdletters, met uitroepteken “MINE!”. Gevoel voor humor has ze wel (adres en telefoonnummer aan de achterkant was voorzichtigheidshalve verwijderd zei een medewerkster. Waarom? Ze zou toch niet meer antwoorden?)

Op het vliegtuig had ik op mijn gloednieuwe Sony E-reader de (ongeautoriseerde) biografie van Kitty Kelly gelezen en was van de ene verbazing in de andere gevallen.
Wat een kreng soms, en niet al te snugger doordat ze door haar moeder van school was gehaald ten voordele van haar filmcarrière, maar met een gevoel voor humor dat haar scherpe kantjes glad kon strijken. Een hypochonder die nooit maar dan ook nooit alleen wilde zijn. Meer dan 30 operaties waarvan een paar overbodige en anderen haar bijna het leven kostte. Een kindsterretje dat door haar moeder tot het uiterste gepusht werd en dat lot op jonge leeftijd al gracieus droeg. Een dwingeland die pas rustte wanneer ze haar zin kreeg, maar voor goeie vrienden door het vuur ging en gul was met geschenken en kleding (ze droeg een jurk maar één keer en gaf hem dan weg). En dan de mannen. Elke keer verliefd met een overtuiging dat het voor altijd zou zijn, elke keer, een keer of 10 dus waarvan 8 keer voor het altaar eindigde, met 7 verschillende mannen. De 2 trouwjurken met Richard Burton kregen een ereplaats in de tentoonstelling. The love of her life. Sentimenteel was ze ook dus, het feit dat ze juist deze 2 jurken altijd bewaard heeft, liegt er niet om.

Later, en na Burton vooral, kampte ze met gewichtschommelingen en jojode ze tussen de 60 en de 97kilo maar aan haar garderobe was dat niet te zien (alhoewel een kaftan een vetrolletje waarschijnlijk beter kan verbergen dan een strakke Versace). Later hoorden we dat Elizabeth uitdrukkelijk had bevolen om al haar kledingstukken uit de John Warner periode (echtgenoot nummer 6) na haar dood in te nemen tot een size 10 en de maat er te laten uit knippen. Ze was lang van te voren bezig met deze veiling, minutieus gepland van het eerste tot het laatste lotnummer.

We schuifelden met honderden nieuwsgierig langs avondjurken, sjaals, tailleurs, jurken met struisvogelveren, bloezen, schoenen, meubilair, vazen, fotolijsten, bronzen beelden, filmposters, regisseursstoelen, schilderijen (met een schitterende Van Gogh), en natuurlijk langs de juwelen.
De juwelen. Nog nooit had ik zoiets gezien. Parures met diamanten en smaragden, diamanten en robijnen, diamanten en saffieren, diamanten en parels, … ringen, armbanden, oorbellen, … de ene nog schitterender dan de andere. Sommigen hadden een naam “the Mike Todd earrings”, “the Richard Burton brooch”, “the Elizabeth Taylor diamond” (daarvoor heette hij de Krupp diamant. 33,19 karaat, cadeautje van Mike Todd), “the Mike Todd tiara” (die haar hiermee kroonde tot zijn koningin en Queen van Hollywood. Ze droeg het ding vaak, onder meer in haar zwembad) “the Taj Mahal Diamond” (ooit eigendom geweest van de man die de Taj Mahal voor zijn overleden vrouw had laten bouwen, cadeautje van Richard Burton) en “La Peregrina”. Het pronkstuk van deze hele tentoonstelling. De allergrootste natuurlijke peervormige parel ter wereld die in de 16e eeuw nog had toebehoord aan Philips II, zoon van Karel V, later gezet in een halssnoer met parels, diamanten en robijnen door Cartier. Weer een cadeautje van Richard Burton.
En ondertussen was het toch flink vol gelopen bij Christie’s. Minutenlang aanschuiven bij elke kast waarin weer een paar karaat lag te blinken. De ‘oooohs’ en ‘aaaaahs’ niet van de lucht.
Het publiek was heel divers. Jong, oud, sjiek, wat minder, blank, zwart, man, vrouw. Tegen een uur of 3 was het over de koppen lopen, aan 30 dollar de man, slim van Christie’s. Ik kreeg van een lief meisje een pins toen ik (twee van de 6) catalogi kocht, die waren alleen voor medewerkers en werden niet verkocht dus niet aandoen tot na de veiling vroeg ze. Geen probleem!! En eens buiten deden we – 12 jaar na datum – een nieuwe fotosessie met Gil!

Start spreading the news

2011-12-10T08:34:00.002+01:00

Vanmorgen om 6 uur wakker geworden met een opgezwollen oog. Tis toch ni waar zeker? Op de dag dat ik vertrek naar de Big Apple zie ik eruit als Quasimodo. Ik had eerder gehoopt mijn opwachting te kunnen maken in een Sarah Jessica Parker look. Dan maar een grote zonnebril.
Sushi mauwde er vrolijk los, Tapa was op dit onheilig uur nog niet wakker te krijgen. Sushi, de schuldige. Was me tegen 3 uur komen wakker maken en smeerde heel mijn linkerhand vol met feromonen via zijn natte neus. Met die linkerhand wreef ik me een uurtje later stevig in de ogen om nog een uur later wakker te worden met een branderig gevoel achter mijn linkerooglid, en een verstopte neus. Ik had de spiegel niet nodig om te weten dat het er niet uit zag. Maar toen ik dan toch keek schrok ik, het was nog nooit zo erg geweest.
Kristoffel begon te lachen toen hij me zag “Zo, ik moet me geen zorgen maken dat je oneerbare voorstellen krijgt in New York.” Tenzij misschien van een circusdirecteur dacht ik.
Een klein uurtje later zette hij me af aan de luchthaven van Brussel. Daar ging ik dan.

In 1999 wilde ik met alle geweld naar de veiling in New York van de persoonlijke bezittingen van Marilyn Monroe, “the Celebrity Sale of the Century”. Het was een andere tijd. We waren mobiel, ook telefonisch, maar Internet begon nog maar net aan zijn opmars. Online bieden, populair geworden door o.m. Ebay, was nog niet echt doorgebroken bij het grote publiek, laat staan het streamen van events. Nee, als ik ook maar iets van de meest geanticipeerde veiling ooit wilde meemaken, moest ik erbij zijn.
Er was een exclusieve Evening Sale met de topstukken zoals de Happy Birthday Mr President Dress, een paar echte juwelen en de meeste namaak, satijnen rode schoenen bezet met Swarovski kristallen, 3 jeansbroeken, een witte piano, … en een Day Sale met de rest van de inboedel.
Christie’s zou 2 zalen voorbehouden voor bieders, een grote met 2500 plaatsen, en een kleinere, met 1500 plaatsen die de veiling in de grote zaal konden volgen via een videoscherm. Ze lieten ook 100 telefoonlijnen leggen zodat mensen telefonisch konden bieden. Van de 4000 beschikbare plaatsen in de veilingzaal werden er 100 verloot. Dat was mijn kans.
Om mee te dingen naar het groot lot moest je een catalogus kopen, ik kocht er 2, en begon te duimen.
Ik besloot het lot een handje te helpen en belde naar Christie’s. Elke dag. Alles wilden ze weten. Hoeveel geld ik had, hoeveel ik wilde spenderen, garanties van mijn bankdirecteur, rekeningnummers, … Tot ze na mijn twintigste telefoontje toegaven, OK, het is goed, we sturen je 2 tickets, “for the Day Sale I presume, gezien uw financiële situatie?”
“Nee, nee” zei ik, “1 ticket is genoeg, ik kom alleen. Heel erg bedankt!!!”

Stom van me. Ik hoorde later dat er van die tickets op de zwarte markt zijn verkocht voor duizenden dollars. Maar mijn eerlijkheid werd beloond. Een week later kreeg ik een brief uit New York met 1 ticket voor de Day Sale, en 1 ticket voor de Evening Sale. In de grote zaal.

Het was een onvergetelijke week. Ik logeerde bij familie van familie, in Long Island en reed elke dag op en neer naar Manhattan waar ik genoot van elke minuut. Ik leerde er Michael kennen, een homo uit Ohio die met de bus was gekomen, zonder veiling ticket, alleen maar om de tentoonstelling te zien en toen de schrijver Paul Theroux waar we mee aan de babbel waren geraakt voor zijn artikel in Architectual Digest over de veiling, dat hoorde, stond hij erop dat een Christie’s medewerker Michael een ticket voor de veiling gaf. We sloten een vriendschap die al meer dan 12 jaar standhoudt. Zo zijn Kristoffel en ik onlangs met Michael en zijn vriend op cruise geweest in de Méditerranée, en over een paar uur zie ik hem al weer.

Tijdens onze cruise zei Michael al dat hij met Dave een paar dagen naar New York wilde gaan naar de tentoonstelling van de collectie juwelen en haute couture van Elizabeth Taylor die in december geveild zou worden bij Christie’s. Of ik geen zin had om mee te komen?

Elizabeth Taylor? Nou niet dat ik zo’n grote fan ben. Het enige wat ik van haar weet is dat ze 7 keer getrouwd is, ik ooit in de limo heb gezeten waarin ze met Larry Fortensky naar het altaar is gereden en dat ze gestorven is op mijn verjaardag dit jaar, 23 maart. Ze was 79.

Maar hoe meer ik te zien kreeg van de stukken die geveild zouden worden, hoe meer ik las over haar onwaarschijnlijke rijke leven met de mooiste haute couture en de schitterendste edelstenen, hoe meer zin ik kreeg om te gaan, en net als vorige keer, waarom zou ik helemaal naar New York vliegen om naar de tentoonstelling te gaan kijken, als ik ook in de veilingzaal kon zitten?
En ik belde naar Christie’s.

Ze wilden weer rekeningnummers en garanties, nummers van loten waarop ik wenste te bieden, … maar het grote verschil was dat ik dit keer een klantnummer had. Van de Marilyn veiling.

En een avond waarop ik met Kiki (die decennia geleden trouwens mee in die limo zat waarmee Liz met Larry Fortensky naar het altaar is gereden) op stap was, ging mijn gsm. Een internationale oproep, Christie’s.
Ze keken ernaar uit me te zien op de Exclusive Evening Sale van de juwelen van Elizabeth Taylor op 13 december aanstaande. Deze keer vroeg ik wel om 2 tickets, Michael was in de wolken.

De zon scheen vanmorgen, fijn, ik hou niet van vliegen, en zeker niet in slecht weer, en bij de security zag ik een oude bekende. De man van een goede vriendin (die lang geleden toevallig mee met Kiki en mij in die limo zat waarmee Liz met Larry Fortensky naar het altaar is gereden), die zijn collegaatje aan de balie vroeg me een goeie stoel te geven, heen en terug. Super. Plekje langs het raam, niet moeten opstaan voor wispelturige buren, nog beter, geen buren, ik zat alleen in mijn rij.

De stewards en stewardessen glimlachten en zeiden vriendelijk “good morning” toen we instapten. Eén van hen was glaasjes champagne aan het inschenken voor de First Class. “Looking good” zei ik “unfortunately not for me”. Hij glimlachte.

Ik zocht mijn plek op en stak mijn koffer bovenin (travel light!). Ineens staat die steward naast me, met een zilverkleurig plateau en een grote plastic beker erop, vol champagne.
“You said you liked it”. Hij boog en verdween.

Ik smste Kristoffel. “Volgens mij is mijn oog niet dik meer”
Over 5 uur land ik in New York.

Christie's, here we go again ...

2011-12-07T12:01:00.019+01:00

Marilyn draag ik al jaren hoog in het vaandel, dat weet ondertussen iedereen die mij een beetje kent. Maar zij is niet de enige filmster die ik bewonder. De oude glamoursterren, ik vond ze allemaal geweldig. Grace Kelly voor ze Princesse Gracia werd, Cyd Charisse aan de arm van Fred Astaire, Audrey Hepburn alhoewel soms net iets te braaf, Ava Gardner met die zwoele blik, Lauren Bacall, Rita Hayworth, en natuurlijk Elizabeth Taylor.

La Liz, de tegenpool van Marilyn. Donker en gevaarlijk versus blond en onschuldig. Geraffineerd en meedogenloos versus naïef en schattig. Zwoel en verleidelijk versus speels en ... OK, verleidelijk.
Elizabeth Taylor stierf dit jaar. Op mijn verjaardag. Ze werd 79.
De status van Marilyn zal ze nooit bereiken, daarvoor is ze te oud geworden, maar toch heeft ze haar stempel op de wereld gezet. Een voortrekkersrol in het hele AIDS gebeuren (gisteren nog gezien op TV in een documentaire over Rock Hudson). En een overweldigende juwelencollectie.

In 1999 gingen de persoonlijke bezittingen van Marilyn Monroe onder de hamer, in New York, bij Christie's.
Alles had ik gegeven om erbij te zijn. En dat deed ik dan ook. Alles geven, en erbij zijn.
Ik vergeet het nooit meer, hoe ik in die tentoonstellingsruimte rondliep en stukjes zag, fragmenten, uit het leven van het grootste Hollywood icoon ook. De pers smulde ervan. "Marilyn's kaasschaaf onder de hamer." "Wie wil Marilyn's 4 BH's?"
Het pronkstuk van de veiling was de jurk waarin de ster Happy Birthday Mr President had gezongen voor JFK, de eerste jurk in de geschiedenis met een naam de "Happy Birthday Mr President -dress"
en de duurste jurk ooit verkocht op een veiling. Verkocht voor 1.267.500 US dollar. Een record dat 12 jaar lang standhield tot het niet zo lang geleden werd gebroken door een andere jurk.
Van Marilyn uiteraard :)

Veel spullen van waarde waren er niet, in 1999 bij Christie's. Spullen die meer dan 30 jaar op een oude stoffige zolder hadden gelegen. Marilyn gaf niet zo om waarde zoals ze zelf zei. "I don't care about money, I just want to be wonderful"
Haar oorbellen waren namaak, costume jewellery zoals de Amerikanen dat zo mooi zeggen. De enige waardevolle juwelen waren de trouwring van Joe DiMaggio (waaruit een steentje ontbrak) en smaragden oorbellen die ze van Frank Sinatra had gekregen (en nooit droeg).

Nee, dan is de collectie van La Liz een ander paar mouwen. De meest waardevolle diamanten ring die er bestaat (33 en nog wat karaat). Een unieke parel, een 18e eeuws juweel dat ooit toebehoorde aan de vrouw waarvoor na haar dood de Taj Mahal werd gebouwd, ...
Een paar stuks uit de duizenden uit de onwaarschijnlijke juwelencollectie van Elizabeth Taylor, aan haar geschonken door twee van haar zeven echtgenoten, die allemaal bijna letterlijk verdronken in haar violette ogen. En kun je het hen kwalijk nemen? Mike Todd gaf haar een diamanten tiara en kroonde haar daarmee tot Queen of Hollywood (ze droeg het ding in haar zwembad. You gotta love the woman!!) Richard Burton gaf haar een ring met 3 knotsen van diamanten toen ze hem had verslagen bij een pingpongspelletje. Het juweel heet nu, juist ja, the Ping-Pong diamonds.

De collectie van Elizabeth Taylor wordt verkocht bij Christie's New York. En raadt eens wie er in de zaal zal zitten de openingsavond bij de veiling van de grootste topstukken?

Goed geraden. Moi :)

Ontbijten met de Sint

2011-12-03T18:36:00.005+01:00

Bij Cafe du Noord op de Grote Markt worden de laatste voorbereidingen getroffen voor hoog bezoek.
Niemand minder dan sinterklaas maakt zondag immers zijn opwachting.

Benjamin Verhaegen, zaakvoerder van het onlangs gesloten klasse restaurant P. Preud'homme is niet bij de pakken blijven zitten en zette zijn schouders onder Brasserie Noord waar met hem een frisse wind waait. De Sint heeft altijd een speciaal plaatsje gehad in het hart van Benjamin, meer dan de Kerstman, geeft hij eerlijk toe, en daarom wordt deze dag gevierd zoals het moet.

Cafe Brasserie du Nord is er helemaal klaar voor. Een nieuwe vloer erin, een paar nieuwe gerechten op de kaart, behoud van de klassiekers zoals het uitgebreide ontbijt met dezelfde goede service.
Het is precies dat lekkere ontbijt dat de Sint overtuigd heeft want morgen, zondag 4 december kan klein en goot aanschuiven voor een ontbijt in gezelschap van de Goedheiligman.

Ontbijten met de Goede Sint en de Zwarte Pieten
Zondag 4 december
Van 09.00 tot 14.00
€ 10,00 per persoon
Tot 12 jaar € 7,00
Voor alle kindjes een surprise
Reserveer 03.232 82 16
Café – brasserie du Nord
Grote markt 24 - 2000 Antwerpen

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Neen aan de doodstraf, ook in Antwerpen

2011-12-01T12:51:00.003+01:00

In honderden steden wereldwijd werd op 30 november de internationale actiedag "Cities for life - Cities against Death Penalty" gehouden.

Voor de gelegenheid baadde het Antwerpse stadhuis in een zee van groen licht, de kleur van de hoop. Samen met de net aangestoken kerstverlichting was het geheel bijzonder feeëriek.

De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties nam in december 2007 nam een resolutie aan die de lidstaten aanmaant geen terdoodveroordeelden meer te executeren. Deze internationale campagne viel niet in dovemansoren. Ondertussen wordt de doodstraf in meer dan de helft van de staten niet meer uitgevoerd.

In Antwerpen ging dit initiatief uit van Sant' Egidio, in samenwerking met mensenrechtenorganisaties en lokale besturen.

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Vintagewinkel Episode verlaat Antwerpen

2011-11-29T15:56:00.000+01:00

De populaire Nederlandse vintageketen Episode in de Steenhouwersvest houdt het na 10 jaar voor bekeken in Antwerpen.

Episode verkocht niet enkel een ruim aanbod aan gerecycleerde kleding, schoenen, hoeden en andere accessoires maar beschikte ook over een atelier waar bepaalde kledingstukken herwerkt werden tot een ander. Na Amsterdam en Rotterdam was de winkel in Antwerpen de eerste die de initiatiefnemers openden over de grens, vlakbij het MoMu, en nog wel in het modejaar 2001.
Het zou de laatste niet zijn. Andere winkels volgden in Londen, Brussel, ja zelfs Parijs.

De sluiting van Antwerpen is een alleenstaand geval en over de precieze reden blijven de meningen vaag. Een medewerker die anoniem wenst te blijven mompelde iets van belastingfraude.

Het volledige aanbod van de Antwerpse winkel werd de afgelopen dagen verkocht aan de helft van de prijs. De laatste zakken kleding van de jaren 70, 80 en 90 staan nu klaar om verdeeld te worden over de andere filialen.

Antwerpse fashionista’s met een voorliefde voor customizing moeten vanaf morgen helaas hun inspiratie elders gaan zoeken.

Het einde van Episode. Het einde van een tijdperk.

Van uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor Gva.be

Kerst in de MASshop, vier vier feestelijke weekends

2011-11-27T10:31:00.004+01:00

Gedurende vier weekends in november en december wordt de MASshop voor even een X-MASshop met sfeervolle aankleding, aangepaste omkadering en leuke attenties voor alle bezoekers. De winkel wordt ondergedompeld in een bijzondere kerstsfeer met etnische toetsen en decoraties uit de vier windstreken.

De MAS shop staat ondertussen bekend om zijn geweldig aanbod kunst- en reisboeken en tentoonstellingscatalogi. De originele MAS-merchandising is er voor elke beurs en smaak en brengt een paar ludieke nieuwkomers zoals de MAS-babybody voor het kleine "MASke" en de nieuwgeboren "MASter". Maar met de maritieme spirit van de haven in het achterhoofd, vindt u in de MASshop ook een ruim etnografisch gamma decoratieve objecten, gebruiksvoorwerpen en sieraden.

In de kelder wordt u verwelkomd met enkele smakelijke Antwerpse streekproducten zoals een kopje Verheyen koffie uit Deurne, of een borreltje advocaat van F.X. De Beuckelaer, bekend van zijn Elixir d’Anvers met natuurlijk een Antwerps Handje erbij of een stukje MAS chocolade. De verschillende artisanale geschenkartikelen zijn sfeervol uitgestald rond een prachtige kerstboom.
U vindt er kunst uit Mexico, tempelbelletjes uit India, kerststalletjes uit Afrika en handgeschilderde kerstballen uit Rusland. Juwelen en sleutelhangers gemaakt van echte gedroogde bloemen en theelichthouders ingelegd met gekleurd spiegelglas. Tabaksdozen en fotolijstjes uit verre oorden, waarbij het aankoopproces zich zo dicht mogelijk bij de producent voltrekt en de centen dus goed terecht komen.

In het kader van Europalia Brazil kan u in de MASshop ook terecht voor kleurrijke terracotta en houten figuurtjes en onweerstaanbare sieraden geregen uit boomzaden van het Braziliaanse regenwoud.

X-MASshop: speciale openingsweekends op :
26 en 27 november
3 en 4 december
10 en 11 december
17 en 18 december
Telkens van 9u30 tot 17h30

Met doorlopende degustatie van Antwerpse streekproducten en een extra inpakservice met aangepaste geschenkverpakkingen.
(11 en 18 december is het tevens koopzondag in Antwerpen)

Tel +32 3 337 59 48
Info@masshop.be
e-shop via www.MASshop.be

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Terug van (Wok A) Way geweest

2011-11-21T16:48:00.007+01:00

Na een tijdelijke sluiting heropende het Aziatische Fast Food restaurant Wok A Way in de Wilde Zee haar deuren. Zaakvoerder Kasper Stuart vond het na negen jaar hoog tijd voor een opknapbeurt. En die was grondig.

Vaste klanten zullen in eerste instantie vooral de frisse kleuren opmerken met geel in de hoofdrol (vergeet zeker niet even naar de WC te gaan en kijk omhoog als je daar binnenstapt!) want de belangrijkste renovaties zijn niet zichtbaar voor het oog. Leidingen, installaties, apparatuur, … alles werd flink onder handen genomen. Het trademark van Wok A Way, de lopende band waarop de heerlijke wok-, dim sum- en sushischotels de revue passeren, is gebleven en blijft de aandachtstrekker van de zaak.

Grootste vernieuwing op vlak van de kaart is het bio aanbod met zowel Bio woks als Healthy drinks for (in)sane people. Aan het concept was geen gesleutel nodig. Wok A Way, met zijn hoofdzakelijk Aziatisch personeel is een vaste waarde en hun assortiment dim sums, speciaal voor hen op maat gemaakt door een gespecialiseerd locaal bedrijfje, kent in Antwerpen amper zijn gelijke.

De Aziatische keten (want een tweede zaak in Gent) trekt duidelijk de gezonde en milieubewuste kaart, want naast het Bio assortiment werkt Wok A Way met recycleerbare materialen, LED of spaarlampen en groene energie. In Gent composteert Wok A Way op hun dakterras en geeft klanten regelmatig een voorraad compost mee (max. 2 kg per persoon), ludiek aan de man gebracht door de nationale orde van de kruidtuinkabouters.

Voor de inrichting is zoveel mogelijk gekozen voor tweedehands meubilair om productiekosten – en dus CO2 uitstoot – te beperken. Er wordt waar het kan gebruik gemaakt van producten van dichtbij huis om energieverspilling door zo al veel transport te vermijden. De keten stelde ook een charter voor duurzaam ondernemen op met als doelstelling hun ecologische footprint jaarlijks te verkleinen.

Zoals de naam al aangeeft kan je bij Wok A Way ook terecht voor meeneemgerechten. Je maaltijd wordt verpakt in een kartonnen bakje en je krijgt er uiteraard (houten) chopsticks bij. Wok A Way in Antwerpen is open van 11.30 uur tot 20 uur en gesloten op zon- en feestdagen.

Wok A Way
Groendalstraat 14
2000 Antwerpen

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Aperos Vintage de Bordeaux, een afterwork borrel met karakter

2011-11-10T11:38:00.025+01:00

Elke woensdag in november organiseert Bordeaux een afterwork-borrel. Maar niet zomaar één. Onder het genot van goede livemuziek ontdek je elke week in een ander trendy café in Antwerpen een nieuwe selectie Bordeaux wijnen, in alle kleuren, aan een zacht prijsje (3 tot 5 euro per glas). Al deze wijnen maken deel uit van de selectie Bordeaux Coups de Cœur 2011. En deze rode, witte en rosé Bordeaux wijnen hebben iets onderscheidends: karakter.

Na Parijs, Montreal en Amsterdam waaide de “Apéros Vintage de Bordeaux” over naar België waar in de maanden september en oktober de aftrap werd gegeven in Brussel onder groot succes. Nu is het de beurt aan Antwerpen waar wijnliefhebbers 3 woensdagen in november terecht kunnen, telkens op een andere locatie. Deze originele afterwork borrels zijn de ideale gelegenheid om Bordeauxwijnen op een nieuwe manier te ontdekken, telkens in een vintage sfeertje met live muziek. De wijnen worden geserveerd in een origineel souvenir glas dat je mee naar huis mag nemen.

De eerste editie vond 9 november plaats in Cafe Vertigo op de Draakplaats en de muziek was van het Dago Sondervan Quintet.

De combinatie van die muziek, de aparte locaties en de lekkere, bijzonder diverse Bordeaux-wijnen maken de Apéros Vintage een perfecte gelegenheid om na de werkuren gezellig bij te babbelen. Bovendien krijg je een handig boekje mee met alle wijnen per prijscategorie. In het compacte boekje worden serveertips meegegeven door een deskundige jury en wordt aangegeven waar de wijnen in België te koop zijn. Om thuis nog na te genieten van je ontdekkingen tijdens de Apéros Vintage.

En als je niet weet welke wijn kiezen, vraag dan advies aan één van de wijnbouwers die speciaal voor de “Aperos” zijn afgezakt uit Bordeaux om in een ontspannen sfeer hun passie voor wijn met je te delen.

Of sla een praatje met één van de professionele bloggers zoals Miss Vicky Wine. Een toffe madam wiens knalroze T-shirt met opschrift "I'm cool I drink wine" meteen mn aandacht trok en Knal, we waren vertrokken in een geanimeerd gesprek. De T-shirts verkoopt ze enkel in het wit via haar site, dus ik houd het bij de button met hetzelfde opschrift die vanaf nu mijn revers siert.

De opkomst tijdens deze eerste editie was een beetje mager, en dat was jammer, en onterecht. Want de moeite, tijd en centen die in de “Aperos Vintage de Bordeaux” zijn gestoken, verdienen beter.
Er volgen nog 2 edities, op woensdag 16 en 23 november, en hopelijk stappen de Antwerpenaren eens een keer op woensdagavond uit hun luie zetel.

Ontdek en proef met je vrienden alle kleuren van de Bordeauxwijnen
Woensdag 16/11 - Vitrin Cafe met DJ set van Bent Van Looy
Marnixplaats 14, 2000 Antwerpen

Woensdag 23/11 - Cafe Mombasa met Jazz, Blues en wereldmuziek van “South of the Border”
Moorkensplein 37, 2140 Antwerpen

Meer info via Facebook

Happy hour(s) van 18h tot 21h met Bordeaux wijnen per glas aan democratische prijzen.
Het is niet voor niets dat Bordeaux rijmt op Apéro!!!

Van uw wijkreporte Carolien Krijnen voor GVA.be

Laat ons het redden

2011-11-03T19:15:00.015+01:00

Anne De Baetzelier werd er eerder deze week nog op afgerekend in Expeditie Robinson, de verengelsing van onze taal.
Tja, ik maak me er ook vaak schuldig aan hoor en gebruik woorden als timing, deadline, OK, meeting, target, ... en vergeet wel eens hoe schoon onze eigen taal kan zijn, schoon ja, of mooi voor de Nederlanders, en heerlijk complex.

Het Nederlands is een Germaanse taal, net zoals het Duits en het Engels, met grotere overeenkomsten dan we vaak denken. Zo wordt vaak verweten dat er (te)veel Engelse woorden in onze Nederlandse (of Vlaamse) taal zijn geslopen terwijl het voor een groot deel woorden precies andersom is gegaan.

Wat dacht je van deze: (en er zijn er veeeeel meer)
Aardvark: Aardvarken
Bluff: Bluffen
Boss: Baas
Coleslaw: Koolsla
Cookie (biscuit): Koekje
Easel (schildersezel) Ezel
Etch: Etsen
Halibut: Heilbot
Iceberg: IJsberg
Keelhaul: Kielhalen
Knapsack: Knapzak
Landscape: Landschap
Skipper: Schipper
Spook: Spook
Stove: Stoof
Trigger: Trekker
Waffle: Wafel
Yacht: Jacht
Yankee: Jan-Kees

Okay, euh sorry, oei het spijt me, ja maar, hoor ik je denken, dat zijn allemaal redelijk oude woorden, alle nieuwe die er tegenwoordig bijkomen, zijn veelal wel afgeleid uit het Engels, of sterker nog, een exacte kopie. Computer, camera, beamer, laptop, smartphone, talkshow, ...

Dat maakt dat één van de bijzonderste verschillen tussen het Nederlands en het Engels, iets dat we wel gemeen hebben met het Duits, onder druk staat.
Ons lidwoord 'het'. Het is de grootste struikelblok voor anderstaligen die onze taal aan willen leren, net omdat we één van de weinige talen zijn, die dit extra lidwoord gebruiken. En dat een juist gebruik niet eenvoudig is, bewijzen onderstaande regels.

Wanneer gebruiken we 'het': (met natuurlijk een reeks uitzonderingen)

Woorden met 2 lettergrepen die beginnen met be-, ge-, ver-, ont- :het begin, het gesprek, het verhaal, het ontbijt
Woorden die eindigen op –isme, -ment, -um: het Boeddhisme, het monument, het maximum
Verzamelnamen met ge...te: het gebergte, het gevogelte, het gevaarte
Talen, metalen, windrichtingen, sporten: het Nederlands, het goud, het Oosten, het voetbal
Substantieven die van een verbum zijn afgeleid : het leven, het praten
Diminutieven -> altijd "HET" : het stoeltje, het verhaaltje

Binnenkort zouden we er misschien van verlost zijn.
Verschillende bronnen brachten het eerder deze week onder onze aandacht, kranten, websites, TV-zenders, ...
'Het' is in gevaar. 'Het' is met uitsterven bedreigd. 'Is dit het einde voor 'Het'?

Je kunt je natuurlijk afvragen waar dat banale woordje voor nodig is.
Het Engels heeft dat onbestemde, noch vis noch vlees, onzijdige, ja, zeg het maar, geslachtsloze lidwoordje helemaal niet. Zij gebruiken er maar één; 'the boy' en 'the girl'. En ze betekenen precies hetzelfde. Waarom dan nog een lidwoord?

Ook qua betekenis of belang scoort het woord niet als zijnde erg waardevol, of om het met een Engels begrip uit de drukken, als 'Top of mind'.
Als je 'het' googlet, krijg je achtereenvolgens Het Laatste Nieuws, Het Nieuwsblad, en het weerbericht.
Veel woorden worden aan 'het' niet besteed. En waarom zijn er steeds minder 'het' woorden?
Bijna alle nieuwe woorden die aan onze woordenschat worden toegevoegd, komen uit het Engels dat maar 1 lidwoord kent, en krijgen hier automatisch 'de' als lidwoord. En misschien verklaart dat wel het einde van 'het'?

Maar toch lijkt het me vreemd om het woord 'het' zomaar af te schrijven en te bannen uit ons taalgebruik.
Zou ik nog wel uitkijken naar de einde van de boek? Meezingen met de liedje op de café? Genieten van een heerlijke Latte Macchiato, de lekkere gebakje erbij?
Zou ik nog met evenveel plezier naar de circus van ZVA gaan? Geboeid luisteren naar de volgende concert van Toots? Vol enthousiasme aan de winkelen slaan tijdens de solden? Even graag de laatste woord hebben?

Ik denk de niet.

Antwerpse Top mode aan interessante prijzen

2011-10-15T17:05:00.004+02:00

Naar ondertussen trouwe gewoonte, organiseren de Antwerpse fashiondesigners deze maand hun halfjaarlijkse (CON)TEMPORARY FASHION DAYS, vroeger ook wel gekend als ‘stocksales’. Gedurende enkele dagen bieden modeontwerpers creaties uit hun vorige collecties aan tegen aantrekkelijke prijzen.

U kunt prachtstukken op de kop tikken van zowel gevestigde waarden als Dries Van Noten, Ann Demeulemeester, Walter Van Beirendonck, Bruno Pieters of Tim Van Steenbergen, maar ook heel wat nieuw talent doet mee aan dit evenement.

Als extraatje organiseert het Flanders Fashion Institute samen met de Stad Antwerpen en de Antwerps-Wase Kamer van Koophandel een pop-up store waar verschillende ontwerpers hun collectie aanbieden. Niet te missen dus.

Een paar nuttige tips voor geïnteresseerde fashionista’s. Deze verkopen gaan vaak door op adressen waar normaal geen winkel is. Pascabines zijn geïmproviseerd, houd daar rekening mee met de keuze van uw ondergoed. Vaak beschikken deze tijdelijke winkels niet over een geldautomaat, neem dus cash geld mee als u iets wenst te kopen. Wees kritisch en eerlijk voor uzelf; een beschadigd stuk, of een extravagante broek die u later toch niet gaat dragen blijft zonde van het geld, zelfs al is het een koopje. En tot slot … Geniet, en laat u verleiden door de wereldberoemde Antwerpse mode!!!

Deelnemers en verkoopadressen:
A.F. Vandevorst
Hardenvoort 3, 3 2060 Antwerpen
19/10 – 22/10
Woensdag van 9:00 tot 18:00
Donderdag en vrijdag van 10:00 tot 18:00
Zaterdag van 10:00 tot 17:00

Anna Heylen
Lombardenstraat 16, 2000 Antwerpen
18/10 – 22/10
Dinsdag tot zaterdag van 13:00 tot 18:00
Zaterdag van 10:00 tot 17:00

Ann Demeulemeester en Haider Ackermann
BVBA 32 – Unit 14, Oude Baan 55, 2610 Wilrijk
19/10 – 22/10
Woensdag van 10:00 tot 17:00
Donderdag en vrijdag van 10:00 tot 18:00
Zaterdag van 10:00 tot 17:00

Annelies Timmermans
Aalmoezenierstraat 3, 2000 Antwerpen
20/10 – 23/10
Donderdag tot zaterdag van 100 tot 18:00
Zondag van 12:00 tot 17:00

Bruno Pieters
Aalmoezenierstraat 2, 2000 Antwerpen
18/10 – 22/10
Dinsdag tot zaterdag van 100 tot 18:00

Outletstore Chris Janssens
Mechelsesteenweg 161, 2018 Antwerpen
19/10 – 23/10
Woensdag tot zondag van 11:00 tot 18:00

Christian Wijnants & Pelican Avenue
Italielei 215, 2000 Antwerpen
20/10 – 22/10
Donderdag van 10:00 tot 19:00
Vrijdag van 10:00 tot 20:00
Zaterdag van 11:00 tot 18:00

Dries Van Noten
19/10 – 23/10
Godefriduskaai 36, 2000 Antwerpen
Woensdag tot vrijdag van 13:00 tot 18:00
Zaterdag en zondag van 10:00 tot 17:00

Ra
Kloosterstraat 13, 2e verdieping, 2000 Antwerpen
19/10 – 21/10
Woensdag tot vrijdag van 10:00 tot 19:00

Ra Outlet
Sint Kathelijnevest 33, 2000 Antwerpen
19/10 – 31/10
Woensdag tot maandag van 10:00 tot 19:00

Simple Kids
Mechelsesteenweg 8, 2000 Antwerpen
9/11 -11/11
Woensdag van 09:30 tot 18:30
Donderdag van 10:00 tot 18:00
Vrijdag van 10:00 tot 17:00

Stefan Schneider
Oude Koornmarkt 58, 2000 Antwerpen
27/10 – 31/10
Donderdag en vrijdag van 11:00 tot 19:00
Zaterdag van 11:00 tot 18:00

Tim Van Steenbergen
Theo Gallery – Sint Michielskaai 8, 2000 Antwerpen
20/10 – 22/10
Donderdag tot zaterdag van 10:00 tot 18:00

Van uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor GVA.be

Populairste straatnaambordjes van Antwerpen terug op hun plaats

2011-10-13T21:39:00.005+02:00

Had het pleintje anders geheten, had er nooit een haan naar gekraaid, maar de Ruckersplaats, de stemmige sociale woonwijk recht tegenover het Vleeshuis, is de afgelopen jaren regelmatig geteisterd door souvenirjagers.
De straatnaamborden werden door jolige Nederlanders van de muur gehaald, of flink beschadigd als dat niet lukte.

OK, de naam klinkt misschien grappig voor onze noorderburen, maar het woord “Ruckers” verwijst naar de bekendste klavecimbelbouwers in het Antwerpen van de 16de en 17de eeuw. Ook internationaal waren zij gereputeerd, de Ruckers worden immers wereldwijd even belangrijk gevonden voor de klavierinstrumenten als Stradivarius voor de snaarinstrumenten.

Hans Ruckers geldt als de stichter van de dynastie en kwam in 1575 naar Antwerpen. Een paar jaar later werd hij hij als instrumentenbouwer opgenomen in de Sint-Lucasgilde en hij schopte het zelfs nog tot poorter van Antwerpen. Met zijn vrouw, Adriana Cnaeps, had hij elf kinderen, twee van hun zoons werden later ook instrumentenbouwer.

Stadsgids Carolien Krijnen meldde een paar maanden geleden de verdwenen straatnaamborden, en de stad heeft ze deze week vervangen door gloednieuwe exemplaren, niet langer onder een afdak, maar vol in het zicht.
Hoog en droog hangen ze nu te blinken, hopelijk buiten bereik van Nederlandse souvenirjagers.

Van uw wijkcorrespondente Carolien Krijnen voor GVA.be

Aftrap Antwerpse stocksales wordt gegeven in het Felixpakhuis

2011-10-13T20:50:00.001+02:00

Honderden schoenendozen, jurken, sweaters, BH's en strings werden enthousiast uitgepakt en opgehangen aan diverse kledingrekken in het Felixpakhuis waar vrijdag en zaterdag de eerste van de stockverkopen van start gaat.

Oktober betekent kortere dagen, vallende bladeren, koelere temperaturen, en, ... stockverkoop!!
Stockverkoop is een halfjaarlijks fenomeen waar designers vorige collecties verkopen aan interessante prijzen. Bekende designers, maar ook populaire merken, getuige de verkoop die vrijdag en zaterdag doorgaat in het Felixpakhuis op het Antwerpse Eilandje.

Trendy collecties van Camper, Camper for kids, Lillith, Trippen, en de opvallende lingerie van de extravagante Marlies Dekkers worden in het historische Felixpakhuis aan bodemprijzen aangeboden. Allen daarheen!

Uitzonderlijke Stockverkoop
Vrijdag 14 oktober van 10:00 tot 22:00
Zaterdag 15 oktober van 10:00 tot 18:00
Felixpakhuis Godefriduskaai Atwerpen

Van uw wijkcrrespondent Carolien Krijnen voor GVA.be

Gezellig druk in de binnenstad ondanks mindere weer

2011-10-10T16:59:00.000+02:00

Het was dit weekend weer gezellig druk in de oude binnenstad.

Waar we vorige week nog temperaturen noteerden van 28 graden, was het weer deze keer niet echt van de partij, maar de medewerkers van de firma Lurvink uit Enschede lieten het alvast niet aan hun hartje komen tijdens hun personeelsuitje.

Van uw wijkcorespondent Carolien Krijnen voor Gva.be

Nostalgie

2011-10-05T16:21:00.009+02:00

Toen ik jong was, om maar eens met een cliché in huis te vallen, waren buttons van die ronde schildjes met een veiligheidsspeld achterop om ze op de revers van je jasje te kunnen spelden.
Het was een manier om je individualiteit te onderstrepen zeg maar, je gedachtengoed te delen, een manier om je omgeving duidelijk te maken dat je tegen dierenmishandeling was, voor wereldvrede, tegen de atoombom, en een fan van Blondie.
Maar toen kwam Facebook en was er ineens een wereldwijd plaform om al je ideeën, grieven, overtuigingen en vakantiekiekjes aan de grote klok te hangen.

Als je nu het woord "buttons" intikt op google krijg je allerlei geanimeerde en minder animerende pagina's met gifs, jpegs en button-generators, om knoppen voor op je website te maken.

Daarom waarschijnlijk dat het me zo plezier deed om de Antwerpse jeugd vandaag op straat bezig te zien.

Antwerpen is dit jaar verkozen tot Europese Jongerenhoofdstad, en niettegenstaande de actie al enkele maanden loopt, is het animo nog altijd even groot. Onze stad draagt deze titel nog tot eind november, en de Antwerpse jeugd zorgt ervoor dat iedereen mee kan delen in de feestvreugde.

Heel het jaar doken er her en der in de stad van die grote prikborden op met buttons met vaak hilarische slogans, steeds met vermelding van de website. De buttons zijn vrij te nemen, iedereen kiest die slogan waar hij of zij zich het meest door aangesproken voelt, of als je niet kunt kiezen, verzamel je ze gewoon allemaal.

De interesse was groot bij het prikbord op de Meir, en de buttons met teksten zoals "100% speelvogel, 100% jong", "10% ordelijk, 100% jong", "56% opgevoed, 100% jong", werden weggegraaid dat het een lieve lust was.
De mooiste button was misschien wel deze: "200% trots op mezelf, 100% jong". Niet alleen op mezelf, maar ook 200% trots op deze stad, Europese Jongerenhoofdstad, en zoveel meer.

Tussen al de jongeren die hun keuze stonden te maken (en links en rechts spotte ik zelfs een paar bejaarden) gritste ik ook een paar buttons weg en voelde me ineens weer 16. Vanavond op pad met mn vriendinnen, en op de revers van mijn jasje prijkt een kleurrijke button. "100% niet mijn echte haarkleur, 100% jong!!!"

Van uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor GVA.be

Klein Antwerpen was even heel groot

2011-10-02T20:18:00.009+02:00

“Klein Antwerpen” organiseerde zondag zijn tiende jaarlijks wijkfeest, en ze zagen het groot, erg groot.

Voor deze jubileumeditie werden de tenten van de Klein Antwerpenaren opgeslagen in het Stadspark en het was een feest van jewelste. De traditionele rommelmarkt besloeg bijna het halve park en de geïnteresseerden snuisterden al van smorgens vroeg tussen het uitgebreide aanbod van de vele marktkramers. Voor de cultuurliefhebbers onder de bezoekers waren er verschillende muziekoptredens, zowel op het podium als kriskras door het park, een steltenloper met vuurspuwende draak, ‘riksja’s’ die rondjes door het park reden, en begeleide wandelingen gegeven door medewerkers van de Groendienst. Verder stonden de Antwerpse reuzen centraal in het park van het zonnetje te genieten en werd een foto-veiling gehouden ten voordele van Caluna.

Vooral de steltenloper met zijn draakje was geweldig. Hij bracht het houten skelet met reuzegrote ogen als het ware tot leven, elke keer hij na een korte wandeling op zijn hoorn blies ten teken dat zijn korte voorstelling ging beginnen.

Het Stadspark als bijzondere locatie werd in de bloemen gezet door Gun-T, een graffiti artiest die op vraag van de organisatie een triest uitziend stenen barakje omtoverde tot een prachtig kunstwerk.

Grootste publiekstrekker was de cava-bar die frisse glaasjes schonk aan slechts twee euro per stuk. Met dit mooie nazomerweer ging de volledige voorraad erdoor, wat de geweldige sfeer alleen maar nog meer ten goede kwam.

Eerst was ik gaan proeven met Kristoffel en twee van onze goede vrienden Francis en Chris, later op de dag deed ik het nog eens dunnetjes over met mijn vader die nog een knappe demonstratie 'Hand-werpen' gaf.

Van uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor GVA.be

Kunst en Glamour

2011-09-25T08:46:00.001+02:00

Toegegeven, er zijn nog andere mooie steden dan Antwerpen.
Zo trokken we met zijn vieren vrijdagavond naar de opening van het Blacklamb Project in de Oude Vleeshal van Mechelen.

Indrukwekkend pand, origineel uit 1881 maar na zware beschadigingen tijdens WOI prachtig gerenoveerd in 1992 als evenementlocatie. Het enig wat nog verwijst naar de functie van vroeger is de grote stenen rundskop boven de ingang.
Binnenin was de enorme hal voor de gelegenheid omgetoverd tot kunstgalerij. De eerste editie van Black Lamb die weken van te voren aangekondigd was door de enorme zwarte lammetjes die mysterieus opdoken in Antwerpen en Brussel, kwam hier tot een apotheose. Een internationale tentoonstelling met veiling. Bruno Kristo, de maker van de lammetjes, had me uitgenodigd gezien mijn betrokkenheid met het project de afgelopen maand, en ik keek er naar uit.

Het BlackLamb project is een kunstevenement dat een uniek alternatief biedt voor het traditionele kunstcircuit. De toegang tot het evenement is gratis, en BlackLamb rekent geen instapkosten aan de deelnemende en exposerende kunstenaars. Zij betalen enkel wanneer zij één of meerdere van hun kunstwerken verkopen maar zijn in ruil wel gedurende de hele expositie aanwezig.

Zo kunt u, als bezoeker, een praatje maken met de kunstenaar of kunstenares die u graag iets meer vertelt over hem of haarzelf, zijn of haar werk en het evenement.
De 8 kunstenaars zijn niet van de minste. De Belg Bruno Kristo, initiatiefnemer en bedenker van het project, met landgenoten Jo Foulon, Chris Willems en Erwin Van den Brande. Internationaal talent werd vertegenwoordigd door Norma Des (ITA), Stefan Bleekrode (NDL), Hiromi Oikawa (JAP) en Nora Novak (USA).
Deze laatste is onder TV-kijkend Vlaanderen wellicht beter bekend als Vlaamse Hollywoodvrouw in de gelijknamige VTM reeks.

Ik stond naar één van haar werken te kijken, toen nog niet wetend van wie ze waren, toen ik vriendelijk in het Engels werd aangesproken. Ik herkende haar meteen, niettegenstaande ik maar één of twee keer naar het programma heb gekeken. Zo wist ik zelfs niet eens dat ze schilderde.
Nora Novak is echter al jaren actief in de kunstwereld met op 'pop art' geïnspireerde collages. Ze is gek op bijvoorbeeld Andy Warhol en experimenteert met mixed media. Veel van haar werken zijn overheersend zwart met rood, en draaien rond mooie vrouwen.

We geraakten aan de babbel. Toffe madam. Als je op Google of Youtube "vlaamse hollywood vrouwen" ingeeft, krijg je alleen maar clips en verhalen van Astrid Bryan, terwijl Nora een stuk interessanter is, en grappiger, vind ik zelf toch.
Onvergetelijk is de scene waarin ze heerlijk Mexicaans kookt voor haar vriend, maar het stiekem is gaan uithalen.

What a woman!!

Eén van de werken trok mijn aandacht. Bleek gemaakt te zijn van een foto van haarzelf en het beeld was tevens gebruikt voor de cover van haar eerste boek, “Art Damaged”, een pseudo autobiografisch verhaal over een jonge kunstenares in het tumultueuze kunstwereldje van Orange County.
Mijn vriendin en ik kochten allebei een exemplaar, dat konden we niet laten liggen.

We deden nog een rondje langs de tentoongestelde kunst (jammer dat we geen plaats meer hebben aan onze muren) en gingen in een bruine kroeg nog een pint pakken.

Hoogtepunt van het evenement wordt de kunstveiling die Blacklamb organiseert ten voordele van de Belgische vereniging voor de strijd tegen mucoviscidose (MUCO associatie). Tijdens deze veiling, die plaats vindt in Antwerpen, worden de 'Trojans' oftewel de grote lammetjes geveild.
Wordt dus zeker vervolgd!!

Blacklamb Project
Van 23 september tot en met 1 oktober, gratis toegang
Oude Mechelse Vleeshallen
Huidevettersstraat 7, 2800 Mechelen

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Sjiekste catwalk van 't Stad voor Dag van de Klant

2011-09-24T19:04:00.001+02:00

Het was heerlijk flaneren langs de prachtige etalages van één van Antwerpen's mooiste winkelstraten deze heerlijke nazomerdag.

De Schuttershofstraat was ter gelegenheid van de 24ste Dag van de Klant autovrij gemaakt en omgetoverd tot reuze catwalk. De gigantische 'Red Carpet' in het midden van de straat was de scene voor een nooit eerder geziene modeshow. Prachtcollecties van de deelnemende zaken en boetieks werden geshowd door mannequins van verschillende achtergrond en leeftijd, en begeleid door doedelzakmuziek.

De klant werd in het zonnetje gezet in Antwerpen, letterlijk, en figuurlijk.

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Een Walterke om in te bijten!

2011-09-20T19:57:00.007+02:00

Dat Walter Van Beirendonck een hoog knuffelgehalte heeft is algemeen geweten, maar sinds een paar dagen is hij echt om van te snoepen!

In samenwerking met Water himself, en ter gelegenheid van de grote overzichtstentoonstelling van de ontwerper in het Momu, heeft Philip's Biscuits, heerlijke Walter koekjes gemaakt.

De schattige roze koekjes met witte baard worden verpakt in een doosje van 2 en zijn gemaakt van bloem, boter, suiker, amandelen en marsepein. De etalage van de bekende koekjeswinkel in de Wilde Zee, staat helemaal in het teken van de tentoonstelling 'Walter Van Beirendock, Dream The World Awake' met kleurrijke flyers en een reuzengroot Walterkoekje waar hij van top tot teen wordt voorgesteld.

De tentoonstelling die de dertigjarige carrière van één van Antwerpen's meest bekende modeontwerpers in de kijker zet loopt van 14 september tot en met 19 februari in het Momu.
De Walter koekjes zijn in limited edition te verkrijgen bij Philip's Biscuits in de Korte Gasthuisstraat in Antwerpen, en kosten 5euro voor een doosje.

Niettegenstaande Walter al 30 jaar bezig is met zijn zeer gedurfde en kleurrijke kijk op kleding, is zijn populariteit grenzeloos. Zo liep ik maandag met een groep schoolkinderen uit Halle door Antwerpen, voor een modewandeling by the way, en het absolute hoogtepunt voor de tieners was het moment waarop we de Sint Anthoniusstraat inwandelden en oog in oog stonden met Walter, die samen met Dirk Van Saene vanuit de Walter winkel naar het MoMu wandelden. Ik denk dat ze alle 16 minstens 4 foto's van hem hebben gemaakt met hun smartphone, en afgaand op hun geëmotioneerde uitlatingen had elke toevallige voorbijganger minstens verondersteld dat we zonet Batman in zijn Batmobile hadden zien voorbij zoeven.

Van uw wijkcorrespondente Carolien Krijnen voor GVA.be

Geen zorgen meer

2011-09-11T21:03:00.009+02:00

Op het ponton aan het Steenplein maakte de Indische gemeenschap in Antwerpen zondagmiddag een einde aan het drie dagen durende Ganesh festival.

Het Ganesh festival is een jaarlijks terugkerend feest waar wereldwijd Indische gemeenschappen één van de belangrijkste festivals van het hindoeïsme vieren. Buiten in Indië wordt dit feest ook groots gevierd in o.a. Mumbai, New York, Vancouver, Londen, Parijs, Hamburg en sinds een paar jaar ook in Antwerpen.

Het verhaal van Ganesh spreekt tot de verbeelding.
Hij is de god van kennis en wijsheid, neemt hindernissen en zorgen weg en is ook beschermer van reizigers. Hindoes bidden tot Ganesh voor ze aan iets nieuws beginnen, zoals een nieuwe baan of wanneer ze verhuizen. Ganesh is de zoon van Shiva en Parvati. Hij rijdt op een muis of een rat.

Van kindsaf wilde Ganesh met rust gelaten worden en het liefst was hij alleen. Hij heeft daarom nooit echt een goede band gekregen met zijn vader Shiva, die hem amper kende. Shiva was bovendien vaak weg omdat hij oorlog ging voeren. Na een strijd van jaren keert Shiva terug naar zijn vrouw, Parvati, en zijn zoon. Als hij thuiskomt ziet hij een onbekende indringer aan de voeten van zijn vrouw ztten, en onthoofdt deze.

Toen zijn vrouw in wanhoop uitriep dat Shiva zijn eigen zoon had gedood, besefte hij wat hij gedaan had en beval zijn dienaren om hem het hoofd of kop te brengen van het eerste het beste levende wezen dat ze tegen zouden komen.
Zij kwamen terug met de afgehakte kop van een olifant. Shiva zette de olifantenkop op het levenloze lichaam van zijn zoon die terug tot leven kwam met zijn olifantenkop. De halfgod Ganesh was geboren.

In een grote tent in het stadspark, net naast het oorlogsmonument, werd sinds vrijdagavond feest gevierd ter ere van Ganesh, en die festiviteiten kwamen tot een hoogtepunt in de processie op zondag, waar het beeld door de hele gemeenschap door de straten werd gedragen tot op het Steenplein aan de Schelde.

Op het plein bracht de gemeenschap samen met veel Antwerpenaren voor een laatste maal hulde aan de halfgod, en uiteindelijk werd het beeld aan boord van een schip gebracht waar het, in select gezelschap, in het midden van de stroom, na het uitspreken van verschillende gebeden, gezang en gejuich, overboord werd gegooid. Daar ging Ganesh, als een symbool van de vergankelijkheid van het menselijk lichaam, en al onze zorgen met zich meenemend.

Van uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor GVA.be

Drakenboten veroveren Antwerpen

2011-09-11T13:56:00.004+02:00

Het Kattendijkdok op het Eilandje zag er zaterdag een beetje sprookjesachtig uit met traditionele Chinese roeiboten voor het allereerste Antwerpse Drakenbootfestival.
Hoogtepunt van dit festival was een spannende Drakenbotenrace.
Chinese drakenboten zijn 12,5 m lang met prachtige drakenkoppen op de boeg. Twee rijen van acht personen peddelen op het ritme van de trommelaar en de aanwijzingen van de stuurman de boot vooruit aan een snelheid van ongeveer 15km per uur.

Het fenomeen Drakenbotenrace is meer dan 2000 jaar geleden ontstaan als een vruchtbaarheidritueel in de rivieren die de Zuid-Chinese valleien moesten bevloeien. De eerste vieringen gebeurden op de Vijfde dag van de Vijfde volle maanmaand van de Chinese kalender - als er relatief veel mensen ziek waren en dood stierven. De draak, het meest vereerde wezen van de Chinese dierenriem is traditioneel een symbool voor het heersen over het water en daarom dragen alle boten zijn afbeelding.

Oorspronkelijk gingen de races gepaard met offers voor de Hemelse draak. De drakenmagiërs brachten zelfs mensenoffers om de draak uit zijn winterslaap te doen ontwaken. Dat is de reden waarom in daaropvolgende tijden overboord geslagen peddelaars niet werden gered.

Het drakenbootfestival heeft generaties later een dubbele betekenis gekregen door de ontroerende sage van Qu Yuan.

In de vierde eeuw v. C., in een koninkrijk genaamd Chu, woonde Qu Yuan, een trouw minister. Deze Qu Yuan was een zeer belezen man die zeer toegewijd het staatsbelang diende en door de gehele bevolking van het land werd bemind omdat hij de nood van het volk steeds eerst plaatse.

De toenmalige koning en koningin van Chu waren echter erg egocentrisch en dachten alleen maar aan hun eigen vertier in de vorm van eten, drinken en feest te vieren. Ze gaven niet om de rust in het land noch om de vrede van het volk en luisterden totaal niet naar de woorden van hun trouwe dienaars.

Erger nog, op een dag werd Qu Yuan ontslagen uit zijn ambt en verbannen van het hof. Hij zwierf langs de rivier de Miluo en bedacht dat het hof verblind was, de staat in gevaar, en het volk geen leven had doordat verraders aan de macht waren.
Hij werd overmand door verdriet en nadat hij zijn gevoelens neerschreef in wat later de grootste Chinese Poëzie zou worden genoemd, liep Qu Yuan de rivier in met in zijn handen een grote steen, als uiting van het zware verdriet in zijn hart. In de vroege ochtend van de Vijfde dag van de Vijfde Maand verdronk de toegewijde Qu Yuan zich in het heldere water van de Miluo.

De mensen, die zo veel van Qu Yuan hielden, raceten tevergeefs in hun vissersboten naar het midden van de rivier om hem te redden. Ze sloegen op trommels en sloegen met hun peddels in het water, zodat de vissen en waterdraken niet in de buurt van Qu Yuan’s lichaam zouden komen. Om zijn ziel te redden en er zeker van te zijn dat zijn ziel niet hongerig werd, strooiden ze rijst in het water.
Laat in een nacht verscheen de geest van Qu Yuan voor zijn vrienden en vertelde hen dat de rijst die voor hem bedoeld was, werd opgegeten door een enorme rivierdraak. Hij vroeg daarom zijn vrienden om de rijst te verpakken in zijden pakketjes met daaraan vijf fel gekleurde linten, om de draak af te schrikken. Deze traditie wordt nog steeds in stand gehouden, alleen wordt de rijst nu in bladeren ingepakt.

Omdat Qu Yuan op de vijfde dag van de Vijfde Maand is verdronken, stelden de mensen later deze dag in als een feestdag, ter herinnering aan de trouwe en toegewijde Qu Yuan, en aan de mensen die bij het dreggen naar diens lichaam in de rivier zijn verdronken.

Elk jaar worden in verschillende steden ter wereld Drakenbotenraces gehouden.

Een paar jaar geleden is de sport ook overgewaaid naar Europa en behoort inmiddels tot de snelst groeiende sporten ter wereld. Het is een echte teamsport waar onderlinge samenwerking essentieel is. Het gelijktijdig peddelen, op het ritme van de trommelaar, bepaalt welk team het snelst de finish haalt.

De races in het Kattendijkdok gingen over een afstand van 250 meter. Het team dat de 250 meter het snelst aflegt, wint. Maar de teams in de Drakenboten worden ook beoordeelt op hun uiterlijk. De mooiste en/of grappigst uitziende teams vallen ook in de prijzen.
In Antwerpen verzamelden verschillende teams, gesponsord door bedrijven, instellingen en verenigingen, zich kleurrijk uitgedost, aan de start voor een race die het grootste deel van de dag in beslag zou nemen. In een snel tempo vertrokken telkens vier Drakenboten voor een intense doch snelle race tegen de klok, en tegen elkaar.

Deze eerste editie was een succes. Op naar een nieuwe Antwerpse traditie!

Van uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor GVA.be

Antwerps Ganesh festival feestelijk van start gegaan

2011-09-09T20:37:00.001+02:00

In een reusachtige witte tent aan het Antwerpse Stadspark, voor het oorlogsmonument, viert de Indische gemeenschap de verjaardag van Ganesh, de God met de olifantenkop. Ganesh is de god van kennis en wijsheid die hindernissen wegneemt en hij is tevens de beschermheilige van reizigers.
Het podium waarop het beeld is uitgestald staat vol giften en offers in de vorm van eten, bloemen en een schaal munten. Eén voor één brengen bezoekers, gekleed in prachtige gewaden en ontdaan van hun schoeisel hulde aan het kleurrijke beeld dat op zijn beurt prachtig versierd en gekleed is.

Het Ganesh festival duurt het hele weekend en is één van de grotere in Europa. Dit festival is één van de belangrijkste jaarlijkse gebeurtenissen voor de Indische gemeenschap.
De feestelijkheden worden zaterdag en zondag opgeluisterd met traditionele Indische dans en muziek, en smakelijke specialiteiten die u door de gemeenschap worden aangeboden.

Zondagmiddag om 14 uur wordt het beeld met het nodige ceremonieel in een processie naar het Steenplein gebracht. Om 17uur zal het afgodsbeeld met een boot de Schelde opvaren en wordt het naar oude Indische traditie midden in de stroom overboord gegooid.
Deze daad symboliseert de vergankelijkheid van het lichaam.

Programma
Vrijdag 9 september
Openingsceremonie vanaf 17:30uur

Zaterdag 10 september
10:30 - 15:30uur: Poojan, persoonlijk gebed voor Ganesh
16 - 21 uur: Openingsceremonie en doorlopend Hindu Mela, Indische markt, infostandjes, muziek, eetkraampjes met Indische dranken en snacks, kinderanimatie

Zondag 11 september
10:30 - 12:00uur: Poojan, persoonlijk gebed voor Ganesh
12:00 - 14:00uur: Samenkomst, ritueel Ganesh, het optuigen van de praalwagen
14:00uur: Ganesh vertrekt in processie van het Stadspark naar het Steenplein
17:00uur: Tewaterlating van Ganesh aan het ponton van de Flandria aan het Steenplein.

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Prominenten eren 67ste bevrijding van Antwerpen

2011-09-04T12:41:00.008+02:00

Waar zaterdag in de zonovergoten stad de Antwerpse bevrijding feestelijk gevierd werd met veel zang, dans, eten en drinken vond zondagochtend onder grijze wolken een ingetogenere maar daarom niet minder indrukwekkende plechtigheid plaats.

Onder grote belangstelling honoreerde The Royal British Legion de 67ste verjaardag van de bevrijding van Antwerpen aan het Monument voor de Gesneuvelden in het Antwerpse stadspark. Op de overdekte tribune zaten verschillende prominenten, Burgemeester Patrick Janssens, Gouverneur Cathy Berckx, Korpschef Eddy Baelemans, samen met talrijke leden van de Commonwealth die allen eer kwamen betuigen aan zij die gesneuveld zijn tijdens de tweede wereldoorlog.

Gastspreker Herbert Flack, een dagje ouder maar nog steeds zeer aantrekkelijk, gaf een persoonlijk tintje aan de plechtigheid toen hij met zijn prachtige stem vertelde hoe zijn Britse vader zijn Belgische moeder had ontmoet. Iets dat anders nooit zou zijn gebeurd en hoe er dus uit de gruwel van oorlog toch ook iets moois kon voortkomen.

De dienst werd in goede banen geleid door de Antwerpse tak van het British Legion en eerwaarde Ann Babb (een vrouw!!) met muziek van de Royal Band of the Belgian Navy.
Na de plechtigheid werden verschillende kransen gelegd door hoogwaardigheidsbekleders, prominenten, militairen en oud-strijders. Bij het neerleggen van de eerste krans door de Britse Ambassadeur brak de zon door de wolken. Twee oud-strijders wandelden samen moeizaam van de tribune naar het standbeeld, en het was ontroerend te zien hoe ze elkaar ondersteunden bij de kranslegging. Het kon niet anders of zij moesten overweldigd zijn door hun herinneringen.

Ondertussen werden wij op de tribune prachtig gedirigeerd door de Master of Ceremonies, Mr Southam die ons met elegante handbewegingen duidelijk maakte wanneer we moesten staan, zitten of zwijgen. Bij de eerste drie kransen stonden we allemaal recht, maar zodra onze gouverneur, in een mooie donkerblauwe outfit by the way, haar krans in handen kreeg om die bij het standbeeld van Koning Albert I te gaan leggen, gebaarde hij driftig dat we weer moesten gaan zitten.

Na het spelen van de nationale volksliederen van achtereenvolgens Belgie, Canada, Polen en Het Verenigd Koninkrijk hield de muziekkapel tot slot nog een muzikale parade over de Van Eycklei.

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Eindelijk reporter!!!!

2011-08-26T13:13:00.005+02:00

Naar aanleiding van mn eerder verschenen stukje over de Black Lambs van Bruno Kristo, publiceerde GVA op 26 augustus mijn artikeltje ook in de papieren krant, met mn initialen eronder.

De titel is veranderd, en de koptekst aangepast, maar voor de rest is mijn eigen geschreven stukje integraal overgenomen.

Dat betekent dat ik nu officieel reporter ben voor de krant, en betaald wordt voor de gepubliceerde (papieren) stukjes!!
(alhoewel je het voor het geld echt niet hoeft te doen hoor ;)

Een gewone donderdag

2011-08-25T17:04:00.011+02:00

Na de publicatie van mn 2 stukjes over het zwarte kunstlam in Antwerpen op GVA.be, werd ik benaderd door Blacklamb via Facebook met het voorstel om de kunstenaar te ontmoeten.

Na wat heen en weer gemail bleek achter het Facebook profiel de kersverse echtgenote van de kunstenaar te zitten, die op uitstekende wijze zijn PR verzorgt.
En zo stond ik deze ochtend om 10h aan het MAS waar Bruno Kristo zijn opwachting ging maken bij zijn lam.

Ik was te vroeg, zoals meestal, en liep nog wat rond te neuzen in de boeken van de MAS Shop toen een guitig gezicht me door het raam aankeek. Dat was Bruno.
Hij was vergezeld door zijn bevallige ambassadrice en haar vader, en die legde de laatste hand aan het inmiddels herstelde kunstwerk. Of beter gezegd, de voorlaatste hand.
Tijdens onze babbel merkte Bruno dat hij zijn werk nog niet gesigneerd had dus leenden we een permanent marker van de MAS Shop en zette hij zijn stempel op het lam.

Wat een korte ontmoeting had moeten zijn, liep uit in een geanimeerde ochtend, en hij vertelde aan één stuk door over de op handen zijnde projecten. Man, wat een ideeën heeft deze jonge kunstenaar. Die gaat het nog ver schoppen!!

Ik wilde hem absoluut in contact brengen met onze Schepen voor Cultuur, Philip Heylen, die op dat moment een persconferentie aan het houden was in de Carolus Borromeuskerk.
Het was de eerste keer dat ik boven op de galerij kwam, en kon zien welke schade de brand van precies 2 jaar geleden had aangericht. Het is een wonder dat de kerk er überhaupt nog staat.
Sommige journalisten en de Schepen stapten tot voorbij de nadarafsluiting om de vernielde vloer van de galerij wat beter te bekijken. De koster, de pastoor, Bruno en ik en een paar anderen bleven wijselijk staan. De pastoor riep nog:

Niet allemaal tegelijk he, die vloer is vermolmd en rot!

Ik dacht bij mezelf: We zijn hier waarschijnlijk wel in goede handen, maar ik ga het noodlot niet tarten.

De koster nodigde nadien iedereen vriendelijk uit voor een kopje koffie in de sacristie, maar met hun blackberry's in de aanslag liepen de journalisten één voor één naar buiten.
Uiteindelijk stonden we daar dan met zijn 3-en; Bruno, de koster, en ikzelf. In de sacristie.
Een prachtig 17e eeuws plafond in stucwerk. Een oude radiator in het midden van de kamer die al lang geen warmte meer gaf. 2 biechtstoelen met witte gordijntjes ervoor, en 2 kledingrekken vol soutanes waar ik met moeite kon afblijven.

Ik prijsde me gelukkig. Want één toffe ontmoeting maakt van een gewone donderdag een heel speciale.
Binnenkort herstelt een smid van het collectief van Bruno de prachtige luster boven de ingang van de kerk. Over enkele weken ga ik naar een bijzonder evenement in Mechelen. Zondag neem ik afscheid van Blacklamb op de Cultuurmarkt.
En nu spring ik op de tram naar Kinepolis voor een avondje uit met de vriendinnen!!

De zwarte lammetjes laten niemand onberoerd

2011-08-24T17:45:00.007+02:00

De twee beelden die kunstenaar Bruno Kristo afgelopen zaterdag in Antwerpen en in Brussel neerzette, zorgen voor beroering en controverse.
De “BlackLambs Trojans” stellen zwarte lammeren voor en werden al snel een heuse attractie. Honderden passanten zijn al met de BlackLambs op de foto geweest, ernaast, erop of eronder. Elk beeld is 1.70m hoog en 1.70m lang en weegt ongeveer 100 kg. Ze zijn gemaakt van staal en hout met decoratieve elementen uit andere materialen.

De beelden zitten vol symboliek. Enerzijds verwijzen ze naar het paard van Troje en anderzijds naar het zwarte schaap. Het paard van Troje als symbool voor infiltratie van de individualiteit in een wereld van stereotypen. En een zwart lam –geen schaap – als symbool voor de onschuld, jeugd en vredelievende opstand van de kunstenaar. Diens vredelievendheid wordt aangetoond door de witte vlek op de borst van het lam.
De beelden sporen mensen aan om uit de band te springen, om uniek te zijn buiten de massa, en hun individualiteit te tonen in het dagelijkse leven.

Terwijl het merendeel van het publiek genoot van de BlackLambs, zijn de beelden echter ook mishandeld. In de nacht van zaterdag op zondag is de BlackLamb in Antwerpen door onbekenden flink onder handen genomen. Die hadden het beeld verzet naar een andere plaats, er stukken vanaf gebroken en de staart verbogen. In de daarop volgende nacht werd nog grotere schade aangericht. De schade was van dien aard dat kunstenaar het beeld is komen ophalen om het in zijn workshop te herstellen.
De Brusselse Trojan heeft het indien mogelijk nog moeilijker gehad dan de Antwerpse. Op bevel van de politie moest hij eerst van de Grote Markt verhuizen naar een minder opvallende plaats, om uiteindelijk volledig te worden opgedoekt.
Ongeacht deze incidenten gaat de kunstenaar door met zijn project, en haalt steun uit de overwegend positieve reacties. Zo heeft Black Lamb op Facebook al ongeveer 400 vrienden en stuurt iedereen massaal reacties en foto’s in.

Het Antwerpse beeld wordt donderdagochtend om 10:00 door de kunstenaar teruggeplaatst, dit keer op het Eilandje, naast het MAS. Daar zal het tot vrijdagnacht blijven staan om dan zijn tocht door België verder te zetten. Waar hij naartoe gaat, dat kunt u volgen op de website en de Facebookpagina.

De oprichter van het BlackLamb project is de 34-jarige beeldhouwer Bruno Kristo, gevormd binnen de Koninklijke Academie van Antwerpen, waar hij studeerde van 2004 tot 2010 en waar men al snel potentieel in hem zag. Kristo's werk is reeds tentoongesteld in St. Petersburg, Barcelona, Antwerpen, Gent, en Praag. Volgend jaar verovert hij verder de wereld.

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Internationaal kunstproject geeft aftrap in Antwerpen

2011-08-22T23:53:00.009+02:00

Zowel Antwerpenaren als dagjestoeristen keken raar op toen ze vlak voor de OLV kathdraal een vreemd beest zagen staan. “Is het een hond?” “Een geit?”, “Een paard?” Men geraakte er niet wijs uit.

Een klein bordje verwijst naar een zwart lam, met vermelding van een url, www.blacklamb.eu maar een bezoek aan deze site maakt u ook niet veel wijzer.

Als alles verloopt volgens plan, zal de bedoeling van dit beeld duidelijk worden over precies 7 dagen. Zwarte lammetjes zoals het aparte exemplaar op de Handschoenmarkt zijn simultaan neergepoot op de Grote Markt van Brussel en voor de OLV kathedraal in Antwerpen, en kaderen in een internationaal kunstproject.
Het project werkt zich van 20 augustus langzaam op naar een hoogtepunt in de laatste week van september om zich dan in de lente van 2012 te hergroeperen in een ander land.

Volg het zwarte lam. “There’s more to be seen”.

Van uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor GVA.be

Eland gesignaleerd in 't Stad

2011-08-22T23:30:00.006+02:00

Wie een zwak heeft voor Scandinavië hoeft vanaf nu niet ver meer te gaan.
In de Ijzeren Waag, vlakbij het MoMu, opende de gloednieuwe concept store MOOSE in the CITY afgelopen vrijdag zijn deuren en brengt een ode aan alles wat Deens, Zweeds, Noors of Fins is.

De reusachtige winkel, 400m2, betekent een wereldprimeur voor onze stad. De vernieuwende conceptstore, de eerste in zijn soort, toont de bezoekers alles waar Scandinaviërs trots op zijn: Deense designstukken, Zweedse kleding en ondergoed, Noorse jassen en Fins outdoormateriaal.

Ook beschikt de winkel over een bijzondere Volvo-wall, waar u binnenkort uw eigen Volvo kunt samenstellen. Bent u eerder een fan van Lisbet Salander en consoorten, in het leeshoekje, verzorgd door partner Standaard Boekhandel, vindt u een Scandinavisch assortiment gaande van de biografie van Koningin Astrid, via de Millenium trilogie tot reisgidsen die u kunnen helpen uw reis uit te stippelen die u in de winkel kunt boeken bij reisorganisator North and Away.

Jan van Hoof en Patrick Lathouwers, de initiatiefnemers zien het groots en hopen dat deze conceptstore de allereerste is in een lange reeks.

MOOSE in the CITY
IJzerenwaag 10-12 , Antwerpen
Open: van maandag tot en met vrijdag van 10.00u en 18.00u en zaterdag van 10.00u tot 18.30u

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

It takes three to Tango

2011-08-20T08:57:00.004+02:00

Antwerpen laat dit weekend het beste van zichzelf zien.

De Gedempte Zuiderdokken zijn volledig ingepalmd door het culinaire festival “Antwerpen Proeft” en het “Bollekesfeest”, maar de gezelligste uitloper van deze activiteiten vind je aan één van de mooiste plekjes van deze stad, het plein aan het Museum voor Schone Kunsten.

Het plein is omgetoverd tot een gigantisch terras, met feestverlichting en een dansvloer want Antwerpen Proeft niet alleen, Antwerpen Danst er ook nog eens bij.

Vrijdag werd de aftrap gegeven door Callan Correo en Chantal Lathuy van Toxictango. Een veelgevraagd en succesvol Belgisch danskoppel van de nieuwe tangogeneratie met een stevige basis van zowel klassieke & hedendaagse dans. Zij geven al tien jaar samen demonstraties, initiaties en workshops en hebben zelfs al eens op de Red Carpet van de Oscaruitreiking gedanst. Tijdens de dansdemonstratie was Chantal duidelijk zwanger maar dat is geen resultaat van haar samenwerking met Callan niettegenstaande het sensuele karakter van deze dans.

Begint het bij u ook te kriebelen? U kunt het hele weekend nog dansen op de Leopold De Waelplaats. Vanavond kunt u zich onderdompelen in de wereld van Salsa en zondag kunt u alle “Antwerpen Proeft” calorieën verbranden tijdens de initiatie Lindy Hop.

20/8 Salsa demonstratie met Utty en Elen van Zouk Amor van 18:00 tot 21:00 afgesloten met een Caribbean party tot 22:00

21/08 Lindy Hop demonstratie met Guillaume en Christel van 16:00 tot 18:00 afgesloten met een Lindy Hop dansfestijn tot 20:00

Van uw wijkcorrespondente Carolien Krijnen voor GVA.be

Het verdriet van Romeo

2011-08-19T14:59:00.009+02:00

Als je Romeo heet, kan je relatie met je geliefden niet over rozen gaan. Stel je voor dat Julia net als Sneeuwwitje weer wakker was geworden na een kus van haar Romeo en nog lang en gelukkig met hem had geleefd.
Daar had vader Capulet zeker een stokje voor gestoken.

Het is blijkbaar het lot van alle Romeo's in deze wereld om hartzeer te hebben.
Mijn Romeo, de mooie blauwstaart papegaai van Dierenspeciaalzaak De Pauw is ook van zijn geliefden gescheiden want verplaatst naar een andere winkel (dat verhaal kun je hier lezen), en regelmatig haal ik samen met de collegaatjes van de winkel herinneringen aan hem op, zoals een stel treurende polyamoristen bij de koffietafel van één van hun lovers.

Gisteren gingen mijn man en ik wat boodschappen doen op de Boomsesteenweg, Brico, Ikea, je kent dat wel, en onlangs was ik erachter gekomen dat het hoofdhuis van Dierenspeciaalzaak De Pauw vlakbij Ikea zit, aan de overkant, net voorbij Cardoen. We hadden een autootje gehuurd, en gelukkig kattenbakzand nodig, dus wij draaiden de parking op van De Pauw.

En ja hoor, daar zat hij, in een grote kooi, net naast de ingang. Ik stapte erop af en begon tegen hem te praten. Herkende hij mij? Hij hield zijn kopje scheef en keek me indringend aan. Verbeelde ik het me, of lagen zijn veren er iets minder mooi bij?
Het duurde even, maar uiteindelijk kwam hij me toch gedag zeggen, en knabbelde wat op mijn vinger.

Toen ik vandaag verslag uitbracht in Antwerpen (met de foto's die meteen opgehangen werden), zei het meisje me:

"Hij heeft daar heel wat minder passage, de mensen zien hem niet meteen zitten als ze de winkel binnenstappen, en hij voelt zich vaak eenzaam."

Bij deze een oproep aan alle Ikea bezoekers. Ga vooraf even langs De Pauw, en als je een mooie blauwstaart papegaai ziet zitten naast de ingang, maak er dan even een praatje mee, en doe hem de groetjes van zijn vrouwen.

Terrasjesweer

2011-08-12T16:19:00.007+02:00

Na een grijze ochtend priemden ineens een paar zonnestralen door de wolken. Yess!!!!
In deze 7e zomerweek (nog 5,5 te gaan) hebben we ondertussen allemaal geleerd dat we blij moeten zijn met het beetje zon dat we krijgen, je weet immers niet hoelang ze blijft, en ik sprong op de fiets richting Antwerpse Zuid waar ik met een vriendin had afgesproken om te gaan lunchen.

We kozen een tafeltje buiten, onder een grote rode parasol bij den Artiest, het was zelfs te warm in de zon, stel je dat voor.

We zaten gezellig bij te kletsen en te genieten van ons zomers broodje met fris glaasje witte wijn, toen ik plots enkele druppels op mijn rug voelde. Een klein buitje. We schoven de tafel een goede 15cm meer onder de parasol, niets aan de hand, en toen brak de hemel open.

Bakken regenwater stroomde over de tafels, de stoelen, in de glazen en de borden gerookte zalm.
Mensen renden naar binnen, of naar een afdak, maar wij bleven rustig (en redelijk droog) zitten.

Het leverde een paar bijzondere foto's op.
Niet in het minst die van het koppel met de galante tafelheer rechts van ons.

Vernieuwde Delhaize in de Museumstraat

2011-08-12T16:02:00.003+02:00

De Delhaize Hippodroom in de Museumstraat op het Antwerpse Zuid vierde vrijdag 12 augustus zijn heropening.
De supermarkt is grondig vernieuwd en moest daarvoor zelfs vier volledige dagen zijn deuren sluiten. Elke bezoeker kreeg aan de ingang een gedetailleerd plan met de nieuwe indeling, en bij het verlaten van de winkel kreeg iedereen een verfrissend drankje mee naar huis.

Vooral op technologisch vlak is er een en ander gewijzigd. Alle kassa's zijn vervangen en ogen een stuk moderner. Verder kan de Delhaize klant vanaf nu op drie manieren boodschappen doen. Op de traditionele manier; de gekozen artikels aan de kassa op de transportband leggen, door de kassierster laten scannen en betalen. Met het Zelfscan systeem; de gekozen artikels met een mobiel apparaat in de winkel scannen en na eventuele controle door een kassierster betalen aan de kassa. Of met het Quickscan systeem; de gekozen artikels net voor de kassa scannen en betalen aan een aparte terminal.

Delhaize Hippodroom
Museumstraat 38
2000 Antwerpen
Openingsuren: van maandag tot en met zaterdag van 08:00 tot 20:00, op vrijdag van 08:00 tot 21:00.

Van uw wijkcorrespondente Carolien Krijnen voor GVA.be

Groupon, de smakelijke kortingsbon

2011-08-11T09:05:00.009+02:00

Naar aanleiding van mijn vorige berichtjes over de Groupon acties, werd ik van de week opgebeld door de klantendienst.
Ze vonden het heel vervelend dat ik niet tevreden was, en vroegen wat er precies was misgegaan bij het Cohiba cafe. Ze boden hun exvcuses aan, en gingen eens contact opnemen met de zaak. Als tegemoetkoming boden ze me 6 credits aan, in te ruilen bij een volgende aankoop. Kijk, dat is nu eens goede service. Dank je wel Groupon :)

Gisterenavond zijn we dan nog eens een Groupon voucher gaan inruilen bij het restaurant Bizie Lizie op de Vlaamse Kaai in Antwerpen.
Ik was er al eerder gaan dineren, verschillende keren zelfs, maar had de deal precies daarom gekocht, mooi kader, en goede keuken. Zou het met een Groupon bon ook lekker zijn?

De deal was voor een 3-gangenmenu a la carte. Ik koos de Gravad Lax gevolgd door de Confit de Canard. Mijn tafelgenoot liet zich verleiden door de Tomate Crevettes, en daarna een Steak met frietjes.

Het was uitstekend! We hebben duimen en vingers afgelikt in een mooi kader, en het beste moest nog komen!
Ik had als dessert de Omelette Siberienne besteld, niet precies wetend wat ik mocht verwachten, en zag enkele ogenblikken later het mooiste dessert ooit op me afkomen.
Een prachtige toren van opgeklopt eiwit over ijs met een krokant hartje, en geflambeerd aan tafel. Yummie, dit smaakt naar meer.
We gaan zeker nog eens terug!!

Groupon, de veelbelovende kortingsbon - deel 2

2011-08-05T17:55:00.011+02:00

Eindelijk zomer. De zon schijnt, de temperatuur stijgt, ... een perfecte vrijdagmiddag om de week af te sluiten en het weekend te verwelkomen.
Gelukkig beschik ik ondertussen over een grote verzameling Groupon bonnen. De vorige ervaring had me nog niet ontmoedigd. Wat zouden we eens kunnen gaan doen?

Een tijd terug kocht ik een leuke deal bij het Antwerpse Cohiba cafe. 14euro voor tapas en cocktails voor 2 personen (waarde: 34euro)

De Oude Vaartplaats is maar oversteken, ik belde even om te vragen of er plaats was, maar kreeg geen gehoor. Ach, het was niet ver, we wandelen er toch gewoon even naar toe, misschien lukte het wel. Het cafe was leeg, het terras ook. Van achter de bar stapte een kleine Cubaan met dikke brandende Cohiba sigaar bungelend in zijn mondhoek op ons af (Rookverbod? Hier niet). Ola!

Ik liet hem de Groupon voucher zien en vroeg of hij plaats voor ons had.
Hij griste de voucher uit mijn handen en zei :

"De Groupon deal is niet meer geldig"

Huh? Op de voucher staat een geldigheidsdatum tot 31 augustus.

"Ja, dat is een vergissing. De einddatum moest 31 juli zijn in plaats van 31 augustus. Plus, Groupon betaalt ons niet. Ik heb hier een stuk of 10 vouchers liggen, maar krijg geen geld van Groupon. Wij hebben dus besloten niet meer mee te doen. Bovendien, deze bon is voor een cocktail met tapas. Tapas is niet onze core business. Wij zijn een cocktailbar, geen tapabar. Verstaat u?"

Euh, nee. Ik heb een Groupon deal gekocht voor 14euro met een waarde van 34euro voor cocktails en tapas. Als de zaak die via Groupon mij cocktails met tapas belooft, later beslist om geen tapas te serveren, is dat niet mijn probleem, maar het probleem van die zaak. Of beter gezegd, dom van die zaak. Ik rukte de voucher terug uit zijn handen.

"Tja, dan zal ik Groupon maar moeten vragen om mij mijn geld terug te betalen zeker?"

"Wacht even, ik heb volgend voorstel voor u. U mag 4 cocktails drinken, 2 per persoon. U heeft 14 euro betaald voor de voucher, een cocktail kost 6,5euro dus 4 cocktails kosten 26euro, dan doet u een goede zaak."

Terwijl ons door Groupon een waarde van 34euro was beloofd. Ja, we doen duidelijk een heel goede zaak.

4 cocktails later, 2 per persoon, en toch nog bloednuchter (beetje weinig rum in de Mojito?) zijn we opgestapt, besluitend nooit meer naar het Cohiba cafe te gaan.

En voorlopig ook geen nieuwe Groupon bonnen te kopen.
Goe bezig mannen!!

Goodbye Norma Jeane

2011-08-05T09:45:00.002+02:00

Op 5 augustus 1962 stierf Marilyn Monroe. Ze was amper 36.

Vandaag betalen verzamelaars miljoenen voor een jurk van haar. Wanneer een gigantisch beeld van haar onthuld wordt in Chicago, is dat wereldnieuws. Magazines met haar gezicht op de cover gaan nog steeds vlotter over de toonbank dan alle andere. Wanneer iemand waar ook ter wereld een windstoot onder haar rok krijgt, roept dat beelden op van de vrouw die iedereen kent, maar niemand ooit gekend heeft.

In 1973 bracht Elton John een prachtig nummer uit over haar. Een passend eerbetoon aan één van de beroemdste vrouwen ooit, die vandaag precies 49 jaar geleden overleden is.

De stadswinkel zorgt voor een tweede "Schoon Verdiep"

2011-08-02T17:31:00.003+02:00

De Antwerpse stadswinkel krijgt vanaf 3 augustus een plekje op het gelijkvloers van het Stadhuis. Naast het tijdelijke infocentrum van de Antwerpse Velo, neemt vanaf morgen, 3 augustus ook de stadswinkel tijdelijk een plaats in op het gelijkvloers van het Stadhuis.

De stadswinkel op de Grote Markt nummer 11 wordt flink onder handen genomen en klaargestoomd voor een grootse opening in december van dit jaar. Niettegenstaande de stek op het gelijkvloers van het stadhuis dus maar een tussenoplossing is, is de inrichting van deze tijdelijke stadswinkel alles behalve amateuristisch te noemen. In twee aan elkaar palende ruimtes, schitterend wit, en prachtig gedecoreerd met Antwerpse sfeerbeelden kan de bezoeker vanaf 3 augustus terecht voor al zijn informatie, vertrouwde publicaties, prachtige boeken over Antwerpen, en de leuke "A" gadgets.

Tegen het einde van het jaar wordt de "echte" stadswinkel heropend als winkel met een uitgebreider assortiment, toegespitst op verschillende doelgroepen, van jongeren via senioren alsook naar toeristen. Naast het ruime aanbod boeken, bestaande en nieuwe "A" gadgets, kunnen tevens producten van andere partners, bijvoorbeeld de Antwerpse musea, aangeboden worden.
Tot dan kan de Antwerpenaar terecht op het gelijkvloers van het Stadhuis, dat nu al meedingt naar de titel van "Schoon Verdiep".

Stadswinkel Antwerpen Grote Markt
Links naast hoofdingang Stadhuis
Van woensdag 3 augustus tot december 2011
Open van dinsdag tot en met zaterdag van 11h tot 17h30

Van uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor GVA.be

Als de nood het hoogst is ...

2011-07-29T10:36:00.002+02:00

Kenny Belaey verdedigt zijn wereldtitel TrialBike in Antwerpen

2011-07-29T10:33:00.002+02:00

Het Steenplein wordt sinds donderdag met man en macht omgetoverd tot een indrukwekkend Trial Bike parcours met rotsen, stenen en boomstammen. Trial bike is een spectaculaire hindernissenrace voor fietsers, waarbij obstakels (rotsen, boomwortels, hellingen, auto's, ...) met een fiets bereden moeten worden. Een parcours moet worden afgelegd binnen de twee minuten en enkel de banden mogen de grond raken. Een voet aan de grond levert een strafpunt op.
Wie aan het einde van de wedstrijd het minste aantal strafpunten heeft, is de winnaar.

De wedstrijd belooft dit jaar een bijzonder spektakel te worden want deze bestaat uit maar liefst zes verschillende hindernissenparcours op het Steenplein, waarvan er één zelfs op het ponton is aangelegd. Vandaag, vrijdag, worden de verschillende parcours opengesteld voor de fietsers om ze te verkennen en volgen de kwalificatierondes. Zaterdag vinden de halve finales plaats, en zondag is het dan tijd voor de grote finale en zijn alle ogen gericht op de Belg Kenny Belaey.

Deze zevenentwintigjarige Aalternaar organiseert dit jaar zelf de wedstrijd en wordt ook wel 'The Magician' genoemd. De afgelopen twaalf jaar is hij negen keer wereldkampioen geweest en heeft hij zes keer de wereldbeker gewonnen. Voor de vierde keer op rij is hij Europees kampioen en ook vorig jaar won hij de wereldtitel.

Houdt hij zijn wereldtitel nog een jaartje bij? Kom het mee beleven dit weekend op het Antwerpse Steenplein.

Worldcup Trial Bike: Zaterdag 30/7 van 11h tot 18h en zondag van 10h30 tot 17h

Meer info en volledig programma op de website www.worldcuptrial.com

Van uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor GVA.be

Komkommertijd, deel 2

2011-07-22T11:14:00.004+02:00

En 1 uur na publicatie van mijn bericht over het amateurfilmpje met zogezegd Marilyn in de hoofdrol, publiceert NOS.nl dit bericht:

Gefeliciteerd jongens!!

Komkommertijd

2011-07-22T09:15:00.026+02:00

Het was te verwachten natuurlijk. Een luttele maand nadat de witte jurk die Marilyn Monroe droeg in de film "The 7 Year Itch" voor een recordbedrag van 3,2 miljoen euro werd verkocht, wil er iemand anders geld slaan uit Marilyn.

De pers staat bol van een recent ontdekt amateur filmpje uit 1946 dat begin augustus geveild zal worden in Buenos Aires.
Waarom is dit oude zwart wit filmpje wereldnieuws? Het gaat hem om een porno filmpje, en de ster in het 6 minuten durende ding zou niemand minder zijn dan Marilyn Monroe.

De Spanjaard die langs de kassa wil passeren heeft in 1997 al eens een kopie van deze film verkocht en er toen 1,2 miljoen dollar voor gekregen. Blijkbaar vond hij dat niet genoeg, want hij biedt nu het 'originele' filmpje aan. Bieden kan vanaf 350.000euro.

De Belgische en Nederlandse (en wellicht Franse, Spaanse, Duitse, ...) pers smult ervan, en neemt klakkeloos de berichtgeving over.
Roddelpers, maar ook 'serieuze' kranten, waarvan een mens toch zou mogen verwachten dat ze hun bronnen checken.

De vrouw in de film (die je trouwens hier kunt bekijken) is Marilyn helemaal niet. Wie een klein beetje research doet, vindt massa's foto's en filmpjes van een jonge, slanke, frisse, Marilyn uit 1946. Veel slanker dan de 'actrice' op de sofa. De wenkbrauwen, het haar, de tanden, de neus, maar vooral het figuur van beide vrouwen zijn duidelijk verschillend.

Een Amerikaans kenner gaf een interview aan de Associated Press en maakte het de journalisten duidelijk aan de hand van foto's.

De Amerikaanse pers zag onmiddellijk dat de vrouw in de film NIET Marilyn Monroe was, en zette de zaak meteen recht.

Dus heren journalisten, Check your sources. Ook in de komkommertijd.

George

2011-07-15T14:19:00.003+02:00

Voor diegenen die zich afvragen wat George Clooney zoal doet tussen twee films in ...

Copycat

2011-07-13T18:19:00.015+02:00

Blij te vernemen dat enkele reporters van Het Laatste Nieuws blijkbaar fervente lezers zijn van mijn blog, én van mijn artikeltjes als Wijkcorrespondent voor Gazet van Antwerpen.

Zo schreef ik op 6 juli een leuk stukje aan de hand van de opening van De Taartenfee in de Hoogstraat

Vandaag, 13 juli, verscheen er een stukje in Het Laatste nieuws over, jawel, De Taartenfee in de Hoogstraat.

Eerder deze week kreeg ik dan weer veel toffe reacties op een stukje dat ik op 11 juli geschreven had over de overstekende obers van de Baah Bar en Mils Place.

En wat verscheen er vandaag, 13 juli in Het Laatste Nieuws? Juist ja, een stukje over de overstekende obers van Mils Place en de Baah Bar.

Het leidde tot mijn grootste schrijfcompliment tot nu toe, van mijn mentor binnen GVA:

"Als andere kranten je primeur overnemen, heb je écht gescoord"

Van uw wijkreporter voor GVA :)

Opgepast, overstekende obers

2011-07-08T13:05:00.010+02:00

Bij het Mechels pleintje hebben Mike en Mil mekaar gevonden. Mil van Mil’s place, een klein gezellig restaurantje met smakelijke gerechten op de gevarieerde kaart, had één probleem. Hij heeft geen terras. Tijdens de warmere maanden ziet hij dan ook zijn cliënteel massaal plaats nemen op de terrassen in de buurt.

Niet getreurd, de oplossing lag om de hoek, of liever gezegd, aan de overkant van de straat. De sympathieke Nieuw Zeelander Mike opende een paar maanden geleden de Baah Bar, een complexloze bar met uitstekend drankenaanbod aan meer dan correcte prijzen. Het klikte tussen de twee, en een geniaal plan kreeg vorm.
Wie wil genieten van een zachte zomeravond met een heerlijk gerecht van Mil’s place kan dat doen op het terras van de Baah Bar. Mike heeft zelfs speciaal een wijnassortiment opgenomen in zijn gamma die de gerechten van Mil alle eer aan doen.

De samenwerking loopt als een goed geoliede machine. Wij gingen zitten, kregen prompt een menukaart van Mil’s place voor onze neus, en de drankenkaart van de Baah Bar. Mike noteerde de order, rende de straat over om hem mee te delen aan de serveuse van Mil’s en rende weer terug om in één vlotte beweging onze drankjes op tafel te zetten.
Enkele ogenblikken later zagen we de serveuse van Mil’s laveren tussen de auto’s, fietsers en tram met onze bestelling die mooi gepresenteerd voor onze neus werd geschoven.

Onze lege borden werden even later vakkundig afgeruimd door Mike en enkele ogenblikken later door een andere ober discreet (en voorzichtig) naar de overkant teruggebracht want den afwas is voor Mil.
We kregen na onze pousse cafe een netjes opgesplitste rekening, en besloten dit gauw over te doen.

Het enige wat de plek misschien nog kan gebruiken, is een nieuw verkeersbord.

In andere steden bestaan dit soort borden blijkbaar al ...

Carolien Krijnen, wijkreporter voor GVA.be

De Taartenfee maakt van iedereen een keukenprinses

2011-07-06T13:57:00.004+02:00

Al wie de Taartenfee binnenstapt krijgt een onbedwingbare zin om deeg te kneden, vormpjes uit te steken, slagroom op te kloppen of marsepeinen roosjes te maken.

Het overdonderende succes van kookprogramma's op TV is allicht niemand ontgaan. Meteen greep heel Vlaanderen naar allerlei braad-, grill-, wok-, stoom- en kookattributen en werd geen enkel oordeel over een maaltijd meer uitgesproken zonder dat het woord "cuisson" eraan te pas kwam.
Een andere rage op culinair gebied zijn dan weer cupcakes die momenteel door een een groot aantal gespecialiseerde winkeltjes in de binnenstad worden aangeboden. Combineer deze twee gegevens en automatisch krijgt volgende vraag vorm.
Krijgt het eerste Vlaamse bakprogramma, "Goe Gebakken" ons aan de oven voor torenhoge bruidstaarten, smeuïge cakes, knapperige koekjes en natuurlijk, prachtig versierde cupcakes?

Het schattige winkeltje in de Hoogstraat is er alvast helemaal klaar voor!! Sinds afgelopen zondag kunt u bij de Taartenfee terecht voor allerlei bakvormen om zelf uw taarten, cakes, koekjes, lolly's, ja zelfs cupcakes in elkaar te draaien, met een heel gamma aan originele toppings.

Bent u niet echt een keukenprinses? Klik dan 3 keer met de hielen tegen elkaar en laat een paar kant-en-klare cupcakes inpakken terwijl u van een lekker kopje koffie geniet.

De Taartenfee
Hoogstraat 50
2000 Antwerpen
Open: Dinsdag tot en met Zaterdag van 11h tot 18h en zondag van 13h tot 18h

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Solden

2011-07-04T11:39:00.002+02:00

Ik maak me ernstig zorgen over het IQ van de gemiddelde winkelier.

Geslaagd botanisch onderzoek in Antwerps stadspark

2011-07-01T12:00:00.006+02:00

Het stadspark in Antwerpen bleek vanmorgen een uitermate interessante plek voor de onderzoekers van de Botanische Expeditie die onlangs met hun Aeroflorale II geland zijn op de De Keyserlei. In grote getale voerden zij de meest uiteenlopende onderzoeken uit, onder ruime belangstelling.

Zo was één team van 2 onderzoekers bijzonder geïnteresseerd in de ontwikkeling van de Indische aardbei die goed gedijt tussen de lokale brandnetels, terwijl een ander team nauwlettend afdrukken maakte van enkele groot uitgevallen kastanjebladeren.

Het meest in het oog springende onderzoek was dat van de "Machine a faire rougir les pommes" (machine om appels te doen blozen).
Drie inlandse appels werden afzonderlijk blootgesteld aan licht erotische foto's uit de jaren '20 - '30 om te kijken hoe gevoelig deze waren voor de opwekkende beelden.
Het was vooral de Rode Golden die bloosde bij zelfs de minste insinuatie. De Groene Golden hield iets langer het hoofd koel en verschoot pas van kleur bij meer expliciete beelden.

Het onderzoek werd begeleid door live muziek om de planten zich op hun gemak te doen voelen.

De Botanische Expeditie is nog enkele dagen te volgen in Antwerpen. Hou zeker de site in de gaten voor updates, of neem een kijkje op de Facebookpagina van de Zomer van Antwerpen

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Groupon, de veelbelovende kortingsbon!

2011-07-01T08:39:00.010+02:00

Een aantal weken geleden ben ik, zoals reeds zovelen voor me, gevallen als een blok voor Groupon.
Nu ben ik altijd al een prijsbewust koopjesjager geweest, het systeem van Groupon is dus echt spek voor mn bek.

Groupon is oorspronkelijk een Amerikaanse onderneming, opgestart in 2008, en brengt lokale ondernemers in contact met klanten in de buurt.
Elke dag, in verschillende steden, wordt er een uitzonderlijke deal voorgesteld, aan een flinke korting. Dit kan een etentje zijn, een hotelovernachting, een kappersbeurt, een workshop, een bankstel, ... je kunt het zo gek niet bedenken.

Groupon maakt op hun site reclame voor een zaak door die een aantrekkelijk voorstel te laten aanbieden om nieuwe klanten te winnen. Het voorstel moet aan minstens de helft van de prijs worden aangeboden. Door die hoge kortingen, wordt de Groupon site honderdduizenden keren bezocht en krijgt elke deelnemende zaak de kans al die bezoekers te bereiken met hun commerciële boodschap. De deals worden tientallen keren tot enkele duizenden keren verkocht, afhankelijk van de deal.

Zo kocht ik de laatste weken al verschillende aanbiedingen van restaurants, cocktailbars, bistro's, en zelfs schoonheidsspecialistes.

Gisteren gingen we voor het eerst een Groupon voucher inwisselen. De deal zag er zo mooi uit, dat ik hem zelfs twee keer heb gekocht. Een Thais 3-gangen wok menu met een glas cava als aperitief voor maar 16 euro. Voor 2 personen!
Waarde van de deal, 46euro. Mooie korting!

We gingen buiten op het terras zitten omdat binnen een populaire vrije radio loeihard zijn klanken door de lucht sproeide wat conversatie moeilijk, zo niet onmogelijk maakte en wachtten op de bediening. Zowel binnen als buiten zaten mensen, steeds per 2, met elk een glasje cava voor hen. Allemaal Groupon kopers dus, niet moeilijk, de deal was 1.792 keer verkocht.

Een vriendelijk meisje zette 2 glaasjes cava en een klein schaaltje met een handvol lauwe peultjes op tafel en nam de bestelling op. Haar gebrek aan kennis van Nederlands en Engels maakte het uitje authentiek oosters en met moeite maakten we onze keuze voor het hoofdgerecht duidelijk. Toen ze zich omdraaide om terug naar binnen te gaan, vroeg ik naar het voorgerecht en met een brede glimlach wees ze naar het kommetje peultjes. Euh?

Een goeie 10 minuten later kwam ze met 2 borden naar buiten. Een bord noedels en een bord Pad Thai. Kristoffel had rijst besteld maar die doet nooit moeilijk en nam enthousiast zijn eerste hap noedels.
Na een derde hap besloot hij om toch maar om zijn rijst te vragen. Ik proefde even van zijn bord en gaf hem groot gelijk. Het smaakte naar zout afwaswater. Mijn gerecht was eetbaar, maar daar is alles ook mee gezegd. Na het povere voorgerecht en het tegenvallende hoofdgerecht hielden we ons hart vast voor het dessert, en waren al aan het bedenken wie we met de extra voucher voor deze deal konden verrassen.
Ik dacht terug aan wijze woorden: If something sounds too good to be true, it usually is.

Toen het meisje naar buiten kwam met het dessert, begonnen we bijna te juichen van geluk. Eén bolletje vanille ijs, met een drupje chocoladesaus, en twee kersen.
Met smaak lepelden we het hapje naar binnen.

Aan 16 euro voor 2 personen hebben we een correcte prijs betaald voor een matige maaltijd. Om nu te zeggen dat dit aan de volle pot 46euro waard is, is toch lichtjes overdreven. De gerechten zijn niet op het menu terug te vinden dus vergelijken is niet mogelijke, maar een andere Pad Thai, met scampi's, kostte maar 8,50euro.

Ik begin stilaan te vrezen dat mijn permantente ontharing misschien wel eens minder permanent zou kunnen uitvallen.

Maar ben vooral blij dat ik de ooglidcorrectie niet gekocht heb!

Antwerpenaar schrijft roman na drievoudige bypass-operatie

2011-06-26T10:40:00.005+02:00

‘Vrienden Voor Het Leven’ is het spannende debuut van Kristoffel François.
Spannend was ook de aanleiding van het boek. Op 46-jarige leeftijd kreeg de auteur een hartaanval. Na zijn triple bypass schreef hij in één ruk dit pakkende verhaal.

Plot
Michael, een succesvol Antwerps advocaat, verneemt van zijn arts dat zijn dagen geteld zijn. Hij hangt z’n toga aan de haak en besluit om met z’n beste vrienden alles te halen uit de tijd die hem nog rest. Ze beleven wilde avonturen; een duizelingwekkende skiafdaling in Canada, een vulkaanuitbarsting in Ecuador, een overstroming in Antwerpen, … Geen enkel gevaar gaan ze uit de weg. Twee jaar later leeft Michael nog steeds. Een wonder? Een medische blunder? Of ontdekte hij met zijn vrienden het geheim van het eeuwige leven?

Metropool
Antwerpen, de stad waarin het boek werd geschreven speelt een prominente rol. “Antwerpen is een dankbare achtergrond voor mijn verhaal. Herkenbare plekken maken het verhaal boeiend voor Antwerpenaren maar ook voor mensen die de stad niet kennen. De stad heeft genoeg troeven om verrassend uit de hoek te komen.”

Springlevend
De auteur blaakt weer van gezondheid. “Wat de operatie me geleerd heeft is dat je moet genieten van elke dag. Voor je het weet, is het voorbij. Ik heb besloten dat ik me wil bezighouden met zaken die voor mij belangrijk zijn. Mijn gezin, vrienden, en mijn passie; schrijven. Ik voel me als herboren en ben volop bezig met deel twee!”

Titel: Vrienden voor het Leven - Auteur: Kristoffel François - Aantal pagina’s: 384 - Juni, 2011
Afwerking: Gelijmd, softcover - Afmeting: 23 x 15 cm - ISBN: 978-94-90783-26-6 -
Vaste boekenprijs: € 19,95
Vrienden voor het Leven is een uitgave van Reality Bites Publishing bv.
Verkoopadressen op de site

Van uw wijkcorrespondente Carolien Krijnen voor GVA.be

Knabbelvisjes in het oude havenkwartier

2011-06-23T10:49:00.002+02:00

In de Oudemanstraat kunt u sinds 22 juni terecht voor massages. Niets nieuws denkt u, maar bodyNsoul is een plek waar u uw lichaam en ziel helemaal tot rust kunt laten komen in het gloednieuwe verzorgingssalon van Ingrid Daems.

Ingrid werkte de afgelopen 8 jaar als zelfstandig pedicure en wilde eens iets anders. Ze schreef zich in voor een cursus fotografie bij de PIVO maar die bleek vol. Vastbesloten iets bij te leren schreef ze zich impulsief in voor de cursus massage.

Ze leerde snel de kneepjes van het vak kennen, had een bijzondere aanleg, en vindt het heel fijn om te doen. Toen een kennis haar sprak over een gloednieuw pandje dat hij te huur stelde vlakbij de Rosse Buurt, twijfelde ze geen seconde, op de hoek heeft haar goede vriendin een toffe vintage boetiek, de straat komt meer en meer tot leven.
U kunt bij bodyNsoul terecht voor pedicure, ontharingen met wax, massages en voetreflexologie. Ion de Start Up van bodyNsoul kunt u een volledige massage krijgen van één uur voor slechts 39euro in de Zen ruimte op de eerste verdieping.
Ingrid biedt tevens de mogelijkheid tot samenwerking met zelfstandige specialisten voor manicure, gelaatsverzorging, nagels en make up.

De meest spectaculaire behandeling die u er kunt volgen, is er één met Garra Rufa visjes of de zogenaamde 'knabbelvisjes'.
In een grote glazen tank zitten 3 à 400 Garra Rufa visjes die dode huidcellen verwijderen en zo zorgen voor een natuurlijke peeling van de huid. In een eerste fase worden de Garra Rufa visjes enkel ingezet voor voeten en onderbenen, later wordt gekeken naar de mogelijkheid voor uitgebreidere behandelingen.

bodyNsoul Boetiek
Oudemanstraat 15
2000 Antwerpen
Voor afspraak: 0474.30.50.54.

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Het zomert op het Falconplein

2011-06-23T10:22:00.001+02:00

Alhoewel het buiten nog niet echt aanvoelt als zomer laten de organisatoren van Falconplaya en Falconbeach het niet aan hun hartje komen.
Het Falconplein is heel deze week omgetoverd tot gezellig buurtstrand, compleet met wit zand, ligstoelen, parasols en tropische cocktailbar.
Falconplaya is een organisatie van het Stadsmagazijn en de vzw MtM (More than Music) en mikt vooral op de buurtbewoners. Donderdag staan er nog verschillende activiteiten op stapel voor jong en oud vanaf 14u en vrijdagavond maakt Cabaret Folies zich op voor een Travestie Spektakel.

Vanaf vrijdagmiddag loopt de organisatie vlekkeloos over in Falconbeach, en geeft het tropisch podium een kans aan aanstormend talent om te laten horen wat ze in huis hebben. De presentatie is in handen van Elisabeth Verhaert en zaterdagavond wordt op het strand een kick off party gehouden voor 10 Years Free Vibes @ Café d'Anvers

Falconplaya en Falconbeach
Falconplein
Donderdag 23 juni van 14u tot 1622u
Vrijdag en zondag vanaf 17h
Zaterdag vanaf 15u

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

't Stad leest tot 's avonds laat

2011-06-23T10:10:00.002+02:00

De onafhankelijke boekhandel ’t Stad Leest die pas enkele weken geleden zijn deuren opende in Antwerpen, komt zijn klanten op een originele manier tegemoet.
’t Stad Leest organiseert morgen, 23 juni, voor het eerst een Late Night Shopping. Zo krijgen alle klanten de kans een flinke portie leesvoer in te slaan voor ze op vakantie vertrekken.
De winkel is morgen uitzonderlijk open tot 22u. Bovendien krijgt iedereen 10% korting op alle aankopen tussen 18u en 22u.

’t Stad Leest biedt een ruime selectie fictie en non-fictie boeken, naast de klassiekers zijn ook de nieuwste titels steeds op voorraad. “We staan voor een eigentijdse selectie en een kwalitatief aanbod. Daarnaast hebben we ook steeds een ruim aanbod actieboeken: stuk voor stuk mooie boeken aan hele scherpe prijzen.”

’t Stad Leest
Steenhouwersvest 16
2000 Antwerpen
03 / 233 08 80

Openingstijden
Van maandag tot zondag: 10u – 18u

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

De aanhouder wint ...

2011-06-22T13:24:00.001+02:00

History is about to be made

2011-06-19T17:30:00.030+02:00

"Get ready. History is about to be made"
Poste een Marilyn fan op Facebook, enkele minuten voor de Subway dress onder de hamer zou gaan.

De Subway dress is al een paar decennia het meest herkenbare filmkostuum aller tijden. Iedereen die dit leest kan zich ongetwijfeld het moment visualiseren wanneer Marilyn Monroe op een zwoele zomeravond boven een metro grid ging staan, op zoek naar wat verkoeling, en toen die er kwam - in de vorm van een luchtstoot die de witte plissé jurk tot hoog boven haar schouders blies - was het dit beeld dat Marilyn onsterfelijk maakte.

Deze jurk was DE publiekstrekker voor de enorme Hollywood collectie van Debbie Reynolds die in Beverly Hills op een veiling werd verkocht.

Reynolds had jarenlang ongeveer alles waar ze maar haar handen op kon leggen gekocht van Hollywood studios; kleding, props, van de bolhoed van Charlie Chaplin tot een jurk die Madonna droeg in de film Evita. De gitaar uit de Sound of Music of de ruby red slippers van Dorothy in The Wizard of Oz. Debbie Reynolds wilde haar hele collectie onderbrengen in een museum, maar slaagde daar helaas niet in. De jarenlange verzameling kostte haar handenvol geld en tijd, en ten einde raad had ze besloten alles van de hand te doen. Deze waardevolle collectie die een perfect tijdsbeeld gaf van de Amerikaanse filmgeschiedenis, werd nu uit elkaar gehaald en versnipperd over de hele aardbol. Wat jammer.

Maar er was iemand die de jurk wilde behoeden voor een roemloos einde, zoals belanden achter slot en grendel in een prive collectie van 1 of andere miljonair, of erger nog, in een kluis.
Hij wilde ermee rond de wereld reizen en ze daarna permanent tentoonstellen, in New York, waar Marilyn hem gedragen had, en waar de jurk volgens hem thuishoorde. Maar om dat te realiseren had hij hulp nodig, veel hulp!

Toen ik voor het eerst hoorde van het initiatief Save the Dress, twijfelde ik eerlijk gezegd een beetje. Een klein bedrijfje uit New York dat geld ronselde in het wilde weg om wat waarschijnlijk de duurste jurk in de geschiedenis zou worden te kopen op een veiling?

Giften konden online overgemaakt, via Paypal, en op hun website legde Save the Dress in detail uit wat er met de fondsen ging gebeuren. Die zouden worden gebruikt voor de aankoop van de jurk, alle kosten, en als er dan nog geld over zou zijn, werd dat geschonken aan goede doelen die Marilyn ook gesteund had willen zien.
Mochten zij niet in hun opzet slagen, en konden ze de jurk niet kopen, werden alle giften vanaf 10 dollar terugbetaald.

Ik besloot het nobele doel te honoreren, en de belofte te geloven, en stortte mijn bijdrage. De paar weken die volgden trachtte Save the Dress zoveel mogelijk pers te halen, en geld in te zamelen, en volgde ik hun vooruitgang op hun Facebook pagina.

Gisteren lag ik op de bank, om 21h, voor de start van de veiling. Die was in het digitale tijdperk uiteraard live te volgen. De Facebook generatie gaf er wel een heel andere dimensie aan. Alle Marilyn fans zaten achter hun computer met een dubbel scherm. Een scherm met de veiling, in real time, en een scherm met Facebook, waarop we mekaar bestookten met boodschappen. Sommigen zaten in de veilingzaal, zoals ook de mensen van Save the Dress, bloednerveus, ons op de hoogte houdend van het reilen en zeilen op de veilingvloer.

Tergend langzaam werd collectors item na collectors item verkocht, aan waanzinnige prijzen. Een prorotype voor de Ruby Red Slippers voor de Wizard of Oz met Judy Garland, gebruikt voor een test, dus niet eens te zien in de film, veranderde voor 510.000 dollar van eigenaar. Om nog maar te zwijgen over het daarbijhorende jurkje ...

De allereerste Marilyn jurk maakte ons meteen weer wakker. De rode jurk uit Gentlemen Prefer Blondes met Jane Russell haalde maar liefst 1.2 miljoen dollar!!!! En daar komt 23% buyers premium bij. Niet te geloven!!!
De voorspelling dat de Subway dress 2 miljoen zou kunnen halen, werd ineens veel geloofwaardiger.

Het was bijna half 5 toen lot 354 aan de beurt was. De startprijs was 1 miljoen dollar. Het zou niet lang duren of het vorige record zou gebroken worden. In 1999 werd de hoogste prijs betaald ooit op een veiling voor een kledingstuk. Ik was erbij en keek ernaar. De "Happy Birthday Mr President Dress", ook een Marilyn jurk, werd toen afgehamerd aan 1.267.500 dollar.

Pas later las ik in een artikel online dat het bieden op deze jurk 20 minuten heeft geduurd. Het hadden net zo goed 10 minuten kunnen zijn, of een uur. Ik zat aan het PC scherm gekluisterd. Het was ongelooflijk. De kaap van twee miljoen werd bereikt, en dan die van drie miljoen. Drieënhalf. Vier.

Uiteindelijk werd de koop gesloten voor 4.6 miljoen dollar!!!! De allerduurste jurk ooit.
Ze zou dit nooit geloofd hebben, Marilyn. Toen ze stierf had ze zo'n 2000 dollar op haar bankrekening staan, 49 jaar geleden. "I am not interested in money. I just want to be wonderful" is één van haar bekendste quotes.

Het winnende bod was helaas niet van Save the Dress. Zij hebben meegeboden tot 2.100.000. Wie het wel was zullen we misschien nooit weten.

Na een hele korte nacht stuurde ik vanmorgen een mailtje naar Save the Dress en vroeg een terugbetaling van mijn gift. Nog geen uur later kreeg ik een bericht van Paypal dat iemand me geld had overgemaakt. Mijn gift was integraal terugbetaald.

Ik was blij, maar tegelijkertijd triest. Blij om aan de ongelovigen te kunnen melden dat Save The Dress recht op de draad was, en netjes de centen terugbetaalde nu ze de veiling niet hadden gewonnen, en triest dat er niet meer mensen in hun ideaal hebben geloofd.
Want als we dat wel allemaal hadden gedaan, was hun opzet misschien geslaagd geweest en waren wij voor altijd met The Dress verbonden geweest. Dan was gisterenavond een onvergetelijk moment geweest waar we de rest van ons leven met trots en plezier naar hadden kunnen terugkijken.

Naïef? Ja, een beetje wel, maar ik ben echt blij dat ik nog kan geloven in de goedheid van de mens, en dat is de voornaamste les die ik hier uit leer.
Geef mensen het voordeel van de twijfel.
En de tweede les, samen zijn we sterk(er)!

Wil je het historische moment meebeleven?

Antwerpen neemt deel aan eeuwenoude Indiase traditie

2011-06-19T16:54:00.002+02:00

Tussen juni en september vindt in verschillende steden over heel de wereld het Ratha Yatra festival plaats. 'Ratha' betekent kar en 'yatra' betekent tocht. Afgelopen zaterdag was het de beurt aan Antwerpen.

Vele tientallen mensen liepen mee in een optocht waarin de Heer van het universum 'Heer Jagannatha' zijn tempel verlaat om iedereen de kans te geven hem te aanschouwen. De oorspronkelijke tempel waar Jagannatha zijn residentie heeft, staat in de Indiase kustplaats Jagannatha- Puri, de hoofdstad van Orissa, een deelstaat van India. De praalwagen met afbeelding van hindoe god Heer Jagannatha is steeds rijkelijk gedecoreerd en wordt door trouwe volgelingen met de hand voortgetrokken. De optocht maakte een hele ronde door de stad, Van de Groenplaats via het Stadspark, over de Meir terug naar de Groenplaats waar alle aanwezigen welkom waren deel te nemen aan een vegetarische maaltijd terwijl Indiase handelaars hun koopwaar aan de man trachten te brengen in kleurrijke marktkraampjes.

Deze Ratha Yatra parade is de oudste gekende parade ter wereld en vindt jaarlijks plaats in meer dan 50 grote steden in de VS, Canada en in Europa sinds 1960. De grote Ratha Yatra in Puri valt op 3 juli 2011.
Na Heidelberg, Londen, Berlijn en Antwerpen wordt dit feest in Europa nog gevierd in ondermeer Parijs, Birmingham, Keulen en Amsterdam.

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor Gva.be

Stadspark Antwerpen

2011-06-15T09:21:00.002+02:00

"Alice, Allice!! Where are you?"

Save the Dress!!!!

2011-06-03T17:55:00.017+02:00

Nog geen jaar geleden heb ik in de buidel getast om een historische filmjurk te redden, de groene 'gordijnenjurk' van Scarlet O'Hara in Gone with the Wind, of hier spring ik weer op de bres voor een andere dress;
THE dress!!

De witte jurk die Marilyn droeg in de klassieker "The 7 Year Itch" van Billy Wilder gaat binnenkort onder de hamer
.

Debbie Reynolds is al jaren verwoed allerlei Hollywood memorabilia aant verzamelen en had de droom haar hele collectie ooit in een museum onder te brengen. Helaas vindt ze geen meewerkende partij en besloot daarom haar gehele collectie te verkopen. Dit wordt de grootste veiling van Hollywood Movie Memorabilia ooit en Debbie Reynolds wordt dan meteen in één klap schatrijk. Haar collectie is immers immens. En de interesse in Klassieke Hollywood items is nog nooit zo groot geweest.

Liefhebbers kunnen zich volledig laten gaan in dit aanbod filmkostuums van Rudolph Valentino, Mary Pickford, Charlie Chaplin, Claudette Colbert, Greta Garbo, Gary Cooper, Gene Kelly, Cyd Charisse, Rita Hayworth, Clarke Gable, ... en vele anderen.

Of wat dacht je van deze onvergetelijke stukken zoals the Ruby Red Slippers uit de Wizard of Oz,
De rode jurk van Marilyn in Gentlemen Prefer Blondes,
zelfs de hoofdtooi van Elizabeth Taylor in Cleopatra,
En de prachtige jurk die Audrey Hepburn droeg in "My Fair Lady"

Maar alle ogen zijn gericht op slechts één item. Een jurk die een icoon maakte van een toch al redelijk bekend sex symbool. Een jurk die een einde maakte aan het huwelijk van de filmster en de basebalspeler. Een jurk die niets aan de verbeelding overlaat van de filmkijker wanneer hij naar een oogverblindende verschijning kijkt op het witte doek die in de film zelfs geen naam had maar waarnaar gerefereerd werd als "The Girl".
Ik bedoel de witte jurk waarmee Marilyn op een warme zomeravond op een metrorooster ging staan op de hoek van Lexington Ave en 52nd street en geschiedenis schreef.

Billy Wilder filmde de scene op locatie, maar door het gejoel en gekrijs van de menigte moest hij hem later opnieuw opnemen, in een filmstudio, en werd de opwaaiende jurk trouwens in toom gehouden voor de toen heersende censuur.
Hij kon zich trouwens ook voor de kop slaan toen hij in 1952 niet snugger genoeg was geweest om het beeld van die opwaaiende jurk, als campagnebeeld voor de film te gebruiken.
Met een latere herdruk maakte hij dat weer goed
en werd deze witte jurk de meest herkenbare Marilyn jurk in de geschiedenis.

12 jaar geleden was ik er al eens getuige van hoe een andere Marilyn jurk verkocht werd op een veiling. De jurk werd meteen de allerduurste jurk ooit, verkocht voor 1.2 miljoen dollar en is wereldwijd beroemd als "The Happy Birthday Mister President
s Dress"

De eigenaar van Gotta Have It Collectibles, die de jurk heeft gekocht, heeft hem later denk ik nooit meer ergens laten zien. Ik ben ooit bij de man in zijn zaak langsgeweest, maar de jurk was er niet, en hij had er ook geen concrete plannen voor.

Als het aan de mensen achter "SAVE THE DRESS" ligt, zal dat met de Subway-dress niet gebeuren. Zij ronselen geld om de jurk te kunnen kopen en beloven dat ze er na de aankoop mee op tour gaan. Uiteindelijk willen zij de jurk ter beschikking stellen van een museum zodat iedereen die wil, hem kan gaan bekijken.

De veiling is al op 18 juni, nog 15 dagen te gaan om een hoop geld bij elkaar te krijgen. Er worden voorzichtige schattingen gedaan tussen de 1 en de 2 miljoen dollar, anderen ramen het stukje textiel op minimaal 4 miljoen dollar.
De bezielers van "Save the Dress" hebben een Facebook Cause opgericht, en reizen door de States met een replica van de jurk om zoveel mogelijk geld te verzamelen.

Als ze slagen in hun opzet, wordt de jurk gekocht, geshowd, en bewaard. Met het eventuele overschot aan fondsen worden goede doelen gesteund die bij Marilyn nauw aan het hart zouden hebben gelegen.
Falen ze, worden de contributies netjes terugbetaald aan ieder die hen steunde.

Het cynisme eigen aan de mens liet me in eerste instantie twijfelen. Ja hoor, een slimme manier om geld te verdienen. En na de veiling, waarop ze natuurlijk de jurk niet gekocht hadden, zou je nooit meer iets van deze mensen horen.
Maar voor deze keer wil ik nog eens geloven in de goedheid van de mens. Ik ga ervoor. Met de jurk van Scarlet is het ons immers ook gelukt. Mijn steun is een feit, ik heb via Paypal een som overgemaakt.

Als jij ook wilt geloven, steun dan mee en help de New Yorkers deze jurk in een museum te krijgen waar hij hoort. Geef me volgend jaar in maart geen cadeautje voor mijn verjaardag, maar koop een stukje "Subway-dress".

Want deze jurk zou niet in een doos op zolder mogen verdwijnen.

“Mijn boom in de stad” geeft de Antwerpse Bomenteller een duwtje in de rug

2011-06-03T09:50:00.003+02:00

“Mijn boom in de stad” is een initiatief van Antwerpenaar Francis Thys om meer groen in de stad te krijgen. Hij kreeg het idee na een bezoek aan Berlijn, een bijzonder groene hoofdstad vol met mooie grote bomen. Tijdens de persconferentie op het Antwerpse districthuis afgelopen woensdagwerd uitgelegd hoe elke Antwerpenaar mee kan werken aan 1050 extra bomen in de stad.

Francis woont met zijn partner in het centrum van Antwerpen en droomt al jaren van een mooie, gezonde stad, vol bomen. En die bomen, die komen er dankzij de hulp van alle Antwerpenaren. U kunt immers zelf uw eigen boom in de stad kopen. Die boom kost 45euro, krijgt een bandje met uw naam, en u krijgt bericht waar en wanneer hij geplant wordt.

Francis kreeg meteen de steun van de stad Antwerpen toe hij zijn idee voorstelde. Schepen Guy Lauwers hield een beklijvend en persoonlijk betoog. “Als Schepen voor o.m. Leefmilieu teken ik alle kapvergunningen. ”, zei hij “Eén keer werd ik midden in de nacht wakker en bedacht, wat als ik aan het einde van mijn termijn meer bomen heb laten kappen dan er heb laten aanplanten?” Om dat te vermijden lanceerde Schepen Lauwers de Bomenteller. Voor elke boom die gekapt wordt, dient een nieuwe geplant. De teller staat nu op 2000 bomen, tegen 900 kapvergunningen. Positief dus.
De actie “Mijn boom in de stad” komt bovenop het huidige bomenbeleid. De stad heeft in een eerste fase ongeveer 1050 bomen voorzien voor de actie. Deze bomen komen bij de bomen die sowieso door de stad voorzien waren en duwen de Bomenteller flink de hoogte in. En als we het over bomen hebben, bedoelen we serieuze bomen, allemaal zo’n zeven of acht meter hoog.

Jan Devries van de firma Boot & Co die de bomen levert, lichtte het belang van bomen in een stad toe aan de hand van een paar voorbeelden. Zo is het bewezen dat een ziekenhuis in een groene omgeving minder ligdagen heeft. Met andere woorden, patiënten omringd door bomen gaan na een ingreep ongeveer 2 dagen sneller naar huis dan patiënten zonder bomen in de buurt. Bomen zorgen voor een aangenamere temperatuur in de stad, op warme zomerdagen kan dat tot 2 graden schelen en bomen hebben een rustgevende en esthetische waarde.

De start van de actie wordt gevierd op zondag 12 juni met een REUZE ontbijtbuffet bij CARGO in Park Spoor Noord tussen 9u en 13u in aanwezigheid van de ambassadeurs van de actie. De ambassadeurs zangeres Sandrine, schrijfster Ria Maes (van de Sara dagboeken) en Ruud De Ridder en Nicole Laurent van het Echt Antwaarps Theater planten op 12 juni meteen de eerste boom van de actie die loopt tot 31 december 2011.
Wie bij het ontbijt wil zijn kan reserveren via de site. U kunt in één moeite door misschien ook meteen een boom bestellen. Want zeg nu zelf, een mooiere en gezondere stad voor slechts 45 euro, dat is een goede zaak!

Uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

2011-06-01T15:47:00.014+02:00

I am I said, Be, Beautiful Noise, Forever in Blue Jeans, … wie kent ze niet, onsterfelijke nummers van Neil Diamond.
Vanmorgen viel mijn oog op een klein berichtje op de website van Gazet Van Antwerpen, Neil Diamond werd verwacht op het Antwerpse Stadhuis, “wat leuk” dacht ik.

‘Toevallig’ bevond ik me tegen 13h op de Grote Markt en herkende een aantal mensen van het welkomstcomité. Een kwartiertje later stond ik op het balkon (dank u Ronald :) en zag een geblindeerde Mercedes coupé de Grote Markt oprijden, daar was hij dan!
Hij kwam binnen en ik greep mijn kans. “Hi, I am Caroline. Thank you so much for that beautiful song you wrote me.” “So glad I finally meet you” antwoordde hij en greep mijn hand, “although I bet that song is older than you are.”

Hij werd uitgebreid in de bloemetjes gezet door Warre Borgmans die zijn lof bezong en maar bleef herhalen hoe lang Neil Diamond al bezig was en an de top stond.

“I hope I'll make it through this speech” zei de zanger grappenmakend, en ging er zelfs bij zitten. Daarna sprak Schepen van Campenhout nog een woordje. Van hem leerde ik dat er een connectie bestaat tussen Neil Diamond en onze stad Antwerpen. Zo is Neil van Pools-Russische afkomst en zijn grootouders hebben decennia geleden de grote oversteek gemaakt naar Amerika, op de Red Star Line, vertrekkend van … Antwerpen.
“If they had never left, I might have been one of you” zei Neil.

Maar ik ben toch blij dat ze die stap gezet hebben, of hij had misschien nooit dat mooie liedje voor mij geschreven.

Het bezoek was kort maar krachtig. Neil Diamond kreeg geschenkjes, een diamant natuurlijk, mocht iets in het grote boek van de stad schrijven, en werd uitgebreid geïnterviewd door ATV en GVA.

Hij poseerde nog even gedwee voor foto’s met enkele bevoorrechte aanwezigen en zette handtekeningen op (oude) LP’s. Zeer tot ongenoegen van zijn bodyguard die hem bleef aanmanen om te vertrekken want “the band was waiting for rehearsals”

Ik stond daar met mijn cameraatje maar geraakte niet meer bij hem in de buurt tot hij me in de mot kreeg en tegen zijn bodyguard zei: “One last picture, with Caroline”.

Uw wijkreporter Carolien Krijnen voor gva.be

Straffe Madam

2011-05-31T12:58:00.010+02:00

Gisteren genoten van een documentaire over een historisch event. De allereerste vlucht rond de wereld van een zeppelin, gezien door de ogen van de enige vrouw aan boord, Lady Grace Drummond Hay.

De laatste weken zagen we elke avond een zeppelin voorbij ons raam vliegen, of beter gezegd, varen, want dat is wat een zeppelin doet, dus blij dat ik de oude docu had bewaard op de hard drive nadat hij maanden geleden was opgenomen. De Goodyear Blimp die we elke avond tegen 18h30 zagen drijven in de staalblauwe lucht, had mijn interesse in het fenomeen gewekt.

Het jaar was 1929, in verschillende opzichten een belangrijk jaar. Het is het jaar wanneer de allereerste Oscaruitreiking plaats vindt. Voor de allereerste keer wordt Werelddierendag gevierd op 4 oktober en natuurlijk is 1929 ook het jaar van Zwarte Donderdag, de beurscrash in New York, en vooral met dat laatste in het achterhoofd, kijk je toch iets anders dan naar die vrolijke mensen in de roaring Twenties.
Het luchtschip had op deze tocht, grotendeels gesponsord door William Hearst, 60 passagiers aan boord, en 40 bemanningsleden.
Onder de passagiers slechts één vrouw, Lady Grace Drummond Hay. Ze was journaliste voor de Chicago Herald en haar aanwezigheid was een meesterzet van Hearst, want de publieke interesse in de vlucht steeg naar ongekende hoogten (en ook de krantenverkoop).

Zoals wij nu zonder nadenken online een ticket kopen voor een vlucht naar god weet waar en zonder verpinken instappen aan boord van een vliegtuig, verveeld de veiligheidsinstructies proberen te negeren en klagen over het (gebrek aan) eten aan boord, was vliegen nog geen honderd jaar geleden zo goed als onbereikbaar voor de gewone mens.
De filmpjes die bewaard zijn gebleven van deze periode, en dit soort ondernemingen, laten zien dat het hele leven stilviel wanneer een zeppelin ergens voorbij kwam, opsteeg of landde.

Zo’n gevaarte heeft iets machtigs en tegelijkertijd iets kwetsbaars, wanneer je het, bijna hulpeloos als een blinde mol, zijn weg ziet banen door de lucht. Honderden mensen stromen toe om hem op de grond te trekken wanneer hij wil landen, of om hem op te tillen bij het opstijgen, en de mensen aan boord baden in luxe en doen hun ding alsof ze thuis zijn. Zoals hun dagelijks sigaartje roken in het rooksalon op luttele centimeters onder de gigantische ballon met brandbaar waterstofgas. Hier mag het al niet meer op café.

Lady Hay geeft, door middel van een voice over, haar visie op de vlucht, een beetje geromantiseerd weliswaar, maar je zou van minder romantisch worden al kan ik me moeilijk inleven in haar adoratie voor haar collega Karl en lijkt me de tragische idylle eerder een fantasietje van de filmmaker.

Lady Hay zou enkele jaren later, ook weer met haar collega Karl, meevaren op de maidentrip van Hindenburg, de grootste zeppelin ooit die een jaar later in vuur zou opgaan tijdens een mislukte landingspoging. Timing is everything.

De documentaire Farewell won terecht een Gouden Kalf in 2010.

Sir Anthony Van Dijck Culinair start op het Falconplein

2011-05-30T16:59:00.003+02:00

Toprestaurant Sir Anthony Van Dijck lanceert morgen zijn nieuwe concept Sir Anthony Van Dijck Culinair. Op 31 mei verwelkomt het team een eerste groep voor een kookdemonstratie in hun pand aan het Falonplein.

Gerenommeerd chef Marc Paesbrugghe en zijn getalenteerde dochter Isabelle staan aan het roer, en het fornuis, van deze gloednieuwe zaak. Bij Sir Anthony Van Dijck Culinair kunt u terecht voor kookdemonstraties in groep tot maximum 12 personen. De demonstratie duurt ongeveer anderhalf uur en in die tijd worden al uw kookvragen beantwoord. Ook worden bereidingstechnieken getoond en aangeleerd en vertellen Isabelle of haar vader u alles over mogelijke ingrediënten, garnituren, bereidingen, welke wijnen u dient te serveren en meer van dat smakelijks, …

Gedurende deze demonstratie worden alle geheimen van de topkeuken onthuld, en kent u alle kneepjes van het vak wanneer u nog eens een dinertje thuis geeft, of een bedrijfsfeestje moet organiseren.

Voor meer info neemt u een kijkje op de website:

Sir Anthony Van Dijck Culinair
Falconplein 42
Reservaties kunnen telefonisch op het nummer: 03. 231.61.70.

Uw wijkcorrespondente Carolien Krijnen voor GVA.be

Isabelle Paesbrugghe voor het nieuwe pand Sir Anthony Van Dijck Culinair

Pumps in 65 verschillende kleuren in nieuwe zaak aan Kloosterstraat

2011-05-30T12:26:00.002+02:00

Your, de hipste winkel in de Antwerpse Kloosterstraat heeft er sinds een week of 2 een zusje bijgekregen, Noë by Your de ultieme schoenenwinkel voor dames.
Naast een fijne selectie parfums, CD’s, sjaaltjes en de volledige reeks Sex & the City op DVD onderscheidt deze winkel zich immers door het zeer ruime aanbod pumps. Alle pumps zijn van het merk Noë, een Belgisch schoenenmerk dat 3 jaar geleden werd opgericht door Luc Dereu.

De Noë pumps zijn verkrijgbaar in maar liefst 65 kleuren, drie hakhoogtes en drie verschillende neuzen; spits, ovaal en rond. Inspiratie vindt de ontwerper in de vrouwen om zich heen, met name zijn echtgenote Anne en zijn dochter Noëmie waarop de naam van het label is gebaseerd. De collectie evolueert, net zoals zijn dochter, en daarom is er een vaste basiscollectie en een variabele modische collectie. In deze laatste zit bijvoorbeeld de lijn “Chicas”, comfortabele, allereerste pumps voor jonge meisjes die stilaan vrouw worden.

Om je look helemaal compleet te maken verkoopt Noë by Your nagellak in maar liefst 40 verschillende kleuren, perfect passend bij, ja natuurlijk, de pumps.

Noë by Your
Kloosterstraat 84
2000 Antwerpen
Woensdag tot Zaterdag: van 10.00 - 18.30
Zondag: van 13.00 - 18.30

Van uw wijkcorrespondente Carolien Krijnen voor GVA.be

Ieder zijn boom in ‘t stad aan de stroom

2011-05-29T18:00:00.004+02:00

“Mijn boom in de stad” is een mooi initiatief om meer groen in de stad te krijgen van Antwerpenaar Francis Thys. Hij kreeg het idee na een bezoek aan een erg groene hoofdstad, Berlijn, die als het ware vol staat met mooie groene bomen.
Francis woont met zijn partner in het centrum van Antwerpen en droomt al jaren van een mooie, gezonde stad, vol bomen. En die bomen, die gaan er komen dankzij de hulp van alle Antwerpenaren. U kunt immers zelf een eigen boom in de stad kopen.

De stad heeft in een eerste fase ongeveer 1200 bomen voorzien, en pas op, het gaat hem hier om serieuze exemplaren. De bomen die in het kader van de actie geplant zullen worden zijn zo’n zeven of acht meter hoog, geen mini exemplaren dus. De 1200 bomen worden verspreid over de verschillende districten Antwerpen, Berchem, Hoboken, Deurne, Merksem, Ekeren, Borgerhout en Wilrijk. Na een intense voorbereiding staat vanaf vandaag de site online en kan ieder die wil zijn of haar eigen boom kopen in de stad.

Voor de officiële aftrap wordt op zondag 12 juni een REUZE ontbijtbuffet georganiseerd ten voordele van de actie. Deze gaat door bij CARGO in Park Spoor Noord tussen 9u en 13u in aanwezigheid van een aantal ambassadeurs van de actie zoals o.m. Sandrine. Wie er bij wilt zijn kan vanaf vandaag een plekje reserveren via de site. U kunt in één moeite door misschien ook meteen een boom bestellen. Want zeg nu zelf, een mooiere en gezondere stad voor slechts 45 euro, dat is een goede zaak!

Veelzijdig man

2011-05-28T12:11:00.003+02:00

Kunstenaar,
Verzamelaar,
Bemiddelaar,
Leraar,
Redenaar,
...

En goochelaar

Finale Vlaamse scholencompetitie met het financieel bordspel “De Beste Belegger” in Antwerpen

2011-05-26T18:13:00.007+02:00

De Karel de Grote Hogeschool op de Groenplaats was woensdagmiddag het decor voor de spannende finale van de Scholencompetitie “De Beste Belegger”. Scholen uit heel Vlaanderen beconcurreerden mekaar voor de titel van “De Beste Belegger”. Dit financiële bordspel was een initiatief van Argenta, de vijfde grootste bank van België, en van Cartamundi, de nummer 1 in speel- en spelkaarten, samen met een free Lance spelontwikkelaar.

Het bordspel geeft spelers een groter inzicht in financiële producten en mechanismen. Leerkrachten economie die het spel via hun Argenta kantoor ontdekten, waren al gauw overtuigd van het potentieel. Samen met Argenta kantoorhouders ontstond het idee om er een jongerencompetitie, verspreid over verschillende scholen, van te maken.

De beste teams waren geselecteerd tijdens het afgelopen schooljaar en zij speelden gisterenmiddag de finale van het bordspel in de Antwerpse Karel de Grote Hogeschool. Zowel de beste teams, de beste scholen als natuurlijk de Beste Belegger vielen in de prijzen.

Onder toeziend oog van jurylid en spelontwerper Kristoffel Francois werden uiteindelijk de winnaars bekend gemaakt. De beste teams kregen FNAC aankoopbons, de beste scholen kregen een abonnement op “De Tijd”. De winnende school won daar bovenop ook nog eens 800 appels per maand, en dit een jaar lang.

De beste individuele beleggers vielen ook in de Apple prijzen. Nummers 3, 2 en 1 kregen respectievelijk een Ipod Touch, een IPAD2 en een Mc Book Pro.

Stephanian Arsen van KCST Sint Truiden was de Beste Belegger. Hij viel met zijn beleggerstalent 3 keer in de prijzen. Jong geleerd is oud gedaan hoopt ook CEO John Heller van Argenta die aan het einde van de dag zei dat er zeker een vervolg op de geslaagde wedstrijd zou komen.

Uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor GVA.be

Beste Belegger Stephanian Arsen, John Heller - CEO Argenta, Nele Bogaerts - Marketing Argenta

Jurylid en spelontwikkelaar Kristoffel Francois kijkt nauwlettend toe

Closing Date na bijna dertig jaar naar een nieuw adres

2011-05-24T09:51:00.008+02:00

Na bijna drie decennia wil Closing Date wel eens wat anders en is daarom vorige week naar een gloednieuw pand in de Lombardenstraat verhuisd.

Deze avant garde boetiek was de allereerste modezaak in de Wilde Zee en opende zijn deuren ongeveer tegelijkertijd met opmars van onze "Zes van Antwerpen", de bekende Antwerpse modeontwerpers, Dries Van Noten, Ann De Meulemeester, Walter Van Beirendock, Dirk Van Saene, Dirk Bikkembergs en Marina Yee.
Ondertussen is de Wilde Zee, met zijn vijf autovrije winkelstraatjes, een zeer populaire winkelbuurt geworden, met verschillende uitzonderlijke adresjes.

Closing Date is zijn eigen stijl steeds erg trouw gebleven en ook op het nieuwe adres kunt u terecht voor de flamboyante outfits van Vivienne Westwood en het über-coole Canadese label Dsquared2. Waar de huidige winkel eerder somber en donker was, oogt het nieuwe pand blits en trendy, volledig badend in het wit met een prachtige spiegelconstructie aan het plafond. .

U vindt de nieuwe winkel van Closing Date naast een andere gevestigde modewaarde, Louis. De huidige winkel blijft nog even op het oude vertrouwde adres in de Korte Gasthuisstraat, en voor de definitieve verhuis kunt u daar terecht voor een grote uitverkoop. Hou die etalage dus in de gaten!

Closing Date
Lombardenstraat 6
en
Korte Gasthuisstraat 15
2000 Antwerpen
Open van maandag tot en met zaterdag van 11h tot 18h

Uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor GVA.be

De Elite Model Look 2011 komt naar Antwerpen.

2011-05-20T19:03:00.003+02:00

Elite, één van de grootste modellenbureaus met kantoren in de grootste steden ter wereld organiseert zijn jaarlijkse modellenwedstrijd en komt morgen, 21 mei, naar Antwerpen voor de voorlaatste selectieronde.
De allereerste Elite Model Look wedstrijd werd gehouden in 1983 en was meteen een succes. Om maar een paar winnende meisjes van de afgelopen decenniaop te noemen: Cindy Crawford, Gisele Bundchen, Linda Evangelista, ... Namen die niet meer weg te denken zijn uit het rijtje topmodellen.

Deze internationale wedstrijd biedt jonge meisjes de unieke kans om het te maken in de glitter en glamour van de modewereld onder professionele begeleiding, hun hele carrière lang.
Een gespecialiseerd team van Elite is op doorreis door België op zoek naar HET gezicht van morgen, meisjes tussen de 14 en de 22 jaar, langer dan 1m72. De wedstrijd bestaat uit 6 castings voor 10.000 kandidaten. Daaruit worden vijftig meisjes geselecteerd voor volgende ronde en de laatste 12 meisjes gaan door naar de nationale finale.
Na castingdagen in Brussel, Gent, Luik en Kortrijk is morgen Antwerpen aan de beurt. De stadsfeestzaal wordt omgetoverd tot modellenparadijs met visagisten en kappers om de kandidaten op hun mooiste te laten zien.
De laatste castingdag vindt plaats in Mons (Bergen) op 4 juni. Vorig jaar won een 14-jarig meisje uit Luik een prestigieus contract en internationale carriere. Misschien wordt het Elite Model Look 2011 wel een Antwerpse.
Wie morgen deel wilt nemen kan alvast de nodige formulieren downloaden van de website en invullen. Vergeet geen 2 recente fotos mee te nemen en draag geen al te verhullende kleding.

Verwacht u morgen aan veel schoon volk in de Stadsfeestzaal.

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA

Argentijnse tango aan het MAS

2011-05-17T08:43:00.003+02:00

Na een overweldigende drie-daagse werd het openingsfeest van het MAS zondagavond in stijl afgesloten met dans en muziek; MAS Tango, Tango MAS
Het MAS plein werd voor de gelegenheid omgetoverd tot een feestzaal compleet met dansvloer, sfeerverlichting, tafeltjes en stoeltjes en een podium voor live muziek.
Daarvoor zorgde de Antwerpse groep Tango Arrabal die met hun muziek heel Antwerpen aan het dansen kreeg.

Voor diegenen die zich nog niet helemaal thuis voelen in het tango ritme werden geregeld demonstraties gegeven door ervaren dansers.
Het MAS maakte zijn jonge reputatie nog maar eens waar.
Een museum van de wereld, voor het volk.

Het MAS maakt alles af

2011-05-14T09:49:00.003+02:00

Het MAS is eindelijk af, en dat werkt inspirerend. Ook een ander Antwerps icoon, de O.L.V. kathedraal, liet zich gisteren van haar beste kant zien en even leek het alsof eindelijk de 2e toren klaar was.
Veel bezoekers van het nieuwe Museum aan de Stroom geraakten niet uitgekeken over de stad, zowel vanop het reuzachtige dakterras als langs de indrukwekkende wandelboulevard met roltrappen.

Het prachtig gegolfde Italiaanse glas biedt een prachtig panorama over de stad, maar werkt tegelijkertijd als een soort toverspiegel.
Want kijk, wat ziet u daar in zuidelijke richting? Juist, een tweede toren op de O.L.V. kathedraal!!!

Wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor Gva.be

Fietske komt zo

2011-05-12T16:14:00.000+02:00

Vanaf 9 juni kun je overal in Antwerpen fietsen huren voor korte ritjes, en de eerste tekenen daarvan schieten als paddenstoelen uit de grond.
Zoals bijvoorbeeld op de Meir, ter hoogte van het grote stenen hand, waar een indrukwekkende fietsenstalling klaar staat voor een stel prachtige knalrode fietsen die daar over enkele weken zullen staan pronken. Deze fietsen kun je huren voor korte ritjes van A naar B. Het geniale van het concept is dat je, eens je bestemming bereikt, de Velo kunt droppen aan een ander Velo-station en je niet druk hoeft te maken hoe je de fiets weer van B naar A krijgt.
De Velo-stations zien er strak en modern uit, en geven weer extra allure aan de stad die op een creatieve en sportieve manier bewoners en bezoekers gemobiliseerd wilt krijgen.
De Velo is vooral bedoeld voor korte ritjes om zoveel mogelijk mensen de Velo’s te kunnen laten gebruiken. Het eerste half uur fietsen is daarom altijd GRATIS en inbegrepen in de prijs van een jaarkaart, dag- of weekpas. Al gebruik je de Velo 10 keer per dag.

Voor een bijkomend half uur betaal je 0,50 cent, nog een half uur extra kost je 1 euro, en dan komt er 5 euro per uur bij tot een maximum van 4 uur.

Antwerpen heeft voor deze eerste fase geïnvesteerd in 1000 fietsen en 85 Velo-stations. In 2013 komen er 600 fietsen en 60 Velo-stations bij. Voorlopig bevinden de Velo-stations zich tussen Schelde en Singel, via deze link kunt u alvast een eerste kaart bekijken.
Bestel vanaf vrijdag 13 mei je jaarkaart via de website of via de Velo-klantendienst op het nummer 03 206 50 30. Tot 30 juni krijg je 6 euro korting op een jaarkaart (je betaalt dan 29 ipv 35 Euro). Vanaf 9 juni kan je ook een dagpas (3 euro) of weekpas (7 euro) kopen. Deze laatsten werken met een code die je per sms toegezonden wordt.

Alle info op http://www.velo-antwerpen.be

Uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor GVA.be

Den Boerentoren heeft een nieuw lief

2011-05-11T17:42:00.004+02:00

In 2004 was het nog dik aan tussen de Boerentoren en de O.L.V. Kathedraal, maar ook torens hebben blijkbaar wel eens last van de 7 Year Itch.

De Kathedraal bezweek tijdens ABC2004, Antwerpen Wereldboekenstad voor de poëtische Boerentoren die haar helemaal inpakte met het liefdesgedicht voor de gelegenheid geschreven door toenmalig stadsdichter Tom Lanoye. De slotstrofe van het gedicht heeft 6 maanden aan de Boerentoren gehangen en is na afloop van het boekenjaar letter per letter verkocht door Veilinghuis Bernaerts.

De tekst luidde als volgt: "Aanvaardt mij. Neemt mij. Ziet mij staan. Begint met mij zo dag zo nacht. Uw pracht van voor af aan. Oh kijk dan. Houdt van mij. Bezwijkt. Houdt u niet in."

Na poëzie probeert de Boerentoren het nu met beeld en tracht hij die nieuwe toren van 't Stad, het MAS visueel te bekoren.

De Boerentoren is immers volledig gedecoreerd met afbeeldingen van handjes, dezelfde handjes zoals er 3185 stuks de gevels van het MAS versieren. In 2004 heeft de O.L.V. Kathedraal uiteindelijk de liefdesverklaring van de Boerentoren beantwoord.
Zal het MAS dat ook doen?

Het zal in ieder geval niet meer met de stem van La Esterella zijn

Dit stukje werd herschreven voor GVA.be

Lang leve de ombudsdienst!!!!

2011-05-11T11:35:00.004+02:00

Ongeveer 1 maand na mijn brief aan de Ombudsdienst Telecom viel vandaag het verlossende antwoord met betrekking tot het geschil met Mobistar in de mailbox.

Geachte mevrouw KRIJNEN,

Naar aanleiding van uw klacht heeft de Ombudsdienst voor Telecommunicatie het standpunt opgevraagd van de operator(s). U vindt dit standpunt hierna:

Standpunt van Mobistar:
Mevrouw Krijnen contacteerde de Ombudsdienst voor Telecommunicatie betreffende de opzegkosten die aangerekend werden na beëindiging van het gsm abonnement van de firma Multinews. Ik keek het dossier van onze klant na.
Op 8 mei 2006 werd het gsm abonnement van de firma Multinews verlengd voor een periode van 24 maanden. Er werden opzegkosten aangerekend conform artikel 3.3 van onze algemene voorwaarden, aangezien het contract telkens stilzwijgend verlengd werd voor 24 maanden.
Bij nazicht stel ik vast dat de stilzwijgende verlenging voor de tariefformule waarvoor de klant koos op 8 mei 2006 niet van toepassing is.
Bijgevolg werden de verbrekingskosten onterecht aangerekend.

Uiteraard ben ik bereid de verbrekingskosten te crediteren.De firma Multinews zal eerstdaags een creditnota ontvangen voor een bedrag van 410,78 euro.

Ik wens, in naam van Mobistar, mijn excuses aan te bieden, voor het ongemak dat onze klant hierbij heeft ondervonden.

Dank u wel Ombudsdienst voor de uitstekende bemiddeling, en dank u wel Mobistar voor uw sportiviteit in deze kwestie.

Eerst Telenet, nu Mobistar. Zal ik dan toch maar een cursus schrijven 'Hoe uw gelijk halen in deze wereld?'

Brasserie Noord is terug open

2011-05-07T00:51:00.001+02:00

Trouwe klanten en toevallige voorbijgangers kunnen sinds vrijdagochtend terug terecht bij Brasserie Noord op de Grote Markt voor hun ontbijt, lunch, vieruurtje, diner en afzakkertje.

Nadat de zaak vorige week tijdelijk gesloten was naar aanleiding van een klacht van een buur, is het restaurant en de keuken grondig onder handen genomen. Brasserie Noord mocht vanmorgen na een laatste check weer open en is helemaal klaar voor een volkstoeloop dit weekend.

Het management en personeel verontschuldigt zich bij haar klanten voor de tijdelijke hinder die de sluiting veroorzaakt kan hebben en verwelkomt iedereen met de glimlach en open armen.

Brasserie Noord
Grote Markt
Antwerpen
03/2328216
Elke dag open vanaf 9h

van uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor GVA

Disney Store viert feest op Groenplaats met groots concert

2011-05-06T14:42:00.000+02:00

Nog maar net opende Disney zijn eerste Store op de Meir, of ze nodigen alle fans al uit voor een groot feest op de Groenplaats, op zaterdag 7 mei van 10h30 tot 17h30.

Werklui zijn volop bezig met de bouw van het grote podium, en plaatsen de nodige dranghekken.
Als er net zoveel mensen naar dit concert komen, als naar de opening op de Meir gisteren, zullen die beslist nodig zijn.

Niet alle namen van de artiesten die aan zullen rukken zijn bekend gemaakt, doch uw wijkreporter kan u alvast meedelen dat Mickey en Minnie zeker van de partij zullen zijn.
Verder treden voor u op; Disney Channel presentatoren Dean van Idool 2007 en Sita die een hit scoorde met "Dansen op het Water" met Marco Borsato en niemand minder dan Brahim!!

Disney Store viert feest
7 mei 2011 op de Groenplaats van 10h30 tot 17h30

Van uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor GVA

Geen happy end voor Romeo?

2011-05-05T12:00:00.003+02:00

Nog steeds ga ik geregeld gedag zeggen aan Romeo.
Je weet wel, de mooie jongen waar ik graag een omweggetje voor doe, mijn blauwstaart papegaai in dierenspeciaalzaak De Pauw op de Oude Vaartplaats.

Ik was 2 weken weggeweest als reisleidster en greep na mijn thuiskomst de eerste de beste gelegenheid om even langs te gaan.
Ik stapte de winkel binnen, en zag een grote lege plek waar normaal gezien zijn kooi staat. Stond hij weer achteraan? Het was toch lekker weer?

"Waar staat de Romeo?"

vroeg ik de verkoopster achter de kassa. Haar gezicht vertrok, en ze keek weg. Ik zag haar slikken, en vreesde het ergste toen ze me weer aankeek. Ze zei:

"Hij is naar de winkel in Aartselaar."

"Komt hij nog terug?"

Ze schudde gelaten haar hoofd.

De winkel in Aartselaar heeft open deur dagen het weekend van 7 en 8 mei, en ze waren hem komen halen. Ze miste hem verschrikkelijk.

"Ik heb hem hier groot gebracht. Hij mocht elke dag zijn kooi uit, zat bij ons op schoot, en lunchte met ons mee. In september vierden we nog zijn eerste verjaardag, hij heeft toen zijn eerste druifjes gegeten. En elke avond als we de winkel afsloten en ons klaar maakten om naar huis te gaan, riep hij ons na: 'Daaag, daaag!!' "

Haar collegaatje was naar Aartselaar gegaan vorige week. Romeo had nog geen woord gezegd, en hij at slecht. De collega had hem 2 uur op schoot gehouden en zachtjes met hem gepraat terwijl ze hem streelde. Daarna ging het wat beter met hem.
In Aartselaar zijn ze er nog wat bang van. Hij mag zijn kooi niet uit, en niemand raakt hem aan. Terwijl ik hem zelf elke keer over zijn buikje mocht aaien als ik in de winkel kwam dacht ik. Ik had ook zijn verjaardag meegevierd. Het was toch zo lief.

Ik had een idee.

"Weet je wat. Geef me het emailadres van Aartselaar. Ik schrijf ze een mail en vraag hen om Romeo terug te brengen. Jullie kunnen niet veel doen, maar misschien luisteren ze wel naar klanten."

Haar gezicht klaarde op.

"Dat is lief van u. Er zijn nog klanten die onze Romeo graag zien hoor. Een paar weken geleden kwam iemand een tekst brengen die hij op het internet had gevonden. Dat hing aan zijn kooi toen hij hier nog stond."

Ze nam me mee naar achter, en gaf me een vel papier. Nog voor ik de eerste regel gelezen had, herkende ik het. Het was mijn eigen blogje, O Romeo, Romeo, wherefore art thou Romeo?

Nu sprongen bij mij ook bijna de tranen in mijn ogen.

"Ik ga nu een mail schrijven", zei ik de verkoopster.
"We gaan hem proberen terug te krijgen!!"

Mickey en Minnie veroveren de Meir en de harten van alle shoppers

2011-05-05T11:12:00.001+02:00

Vanmorgen was eindelijk de lang verwachte opening van de allereerste Disney Store op de Meir een feit. De aangekondigde happening bracht op deze zonnige lentedag een enorme mensenmassa op de been. Medewerkers deelden met gullen hand Mickey Mouse oren en Disney Store vlaggetjes uit die jong en oud met een twinkeling in de ogen in ontvangst namen en meteen opzetten.
Iets over 11 uur overhandigden niemand minder dan Mickey Mouse en zijn Minnie een grote Disney sleutel aan Fleur, die was uitverkoren om de openingsceremonie van deze dag in te leiden. Als dank voor haar medewerking kreeg het meisje haar eigen Disney Store sleutel.
De honderden aanwezigen werden kort daarna vakkundig in kleine groepjes binnengelaten door een ervaren Disney Store team dat speciaal voor deze grote opening uit Londen was overgekomen om het event in Antwerpen in goede banen te leiden.

Frankie gaf iets meer uitleg over het nieuwe concept.
Belangrijkste element in de Store in het Disney Theatre. Daar kun je niet alleen een selectie van maar liefst 50 Disney clips bekijken, de ruimte wordt ook gebruikt om kinderen te laten dansen en zingen op de bekende Disney wijsjes op het ritme van uitnodigende animaties van de overbekende figuren.
Dit werd op de tweede verdieping al meteen gedemonstreerd door 2 erg enthousiaste Antwerpse verkoopstertjes.
Met kleurpotloden en -stiften kunnen de peuters zich naar hartelust uitleven op blanco kleurprenten die ruim voorradig zijn, en voor de kleinsten is er een soort iglo met kleur- en klank ervaringen.

De winkel is met recht een sprookjeswinkel te noemen. Er staan verschillende plexi bomen doorheen het pand waarop met beamers de wondere wereld van Disney wordt geprojecteerd. En de Magic Mirror in het sprookjeskasteel laat 1 van de adembenemende prinsessen zien bij de minste aanraking.
We zouden bijna vergeten dat het een winkel is, waar natuurlijk spullen verkocht worden. Het gamma omvat grote en Barbiepoppen, pluche dieren, kleding (van 0 tot 88 jaar), gadgets en accessoires en natuurlijk heel veel films, op DVD en BluRay.

Dat Antwerpen er terecht trots op mag zijn de allereerste Disney Store van de Benelux in zijn ruim shopping aanbod te mogen verwelkomen, getuigt de gepersonaliseerde collectie I love Antwerpen T-shirts met guitige Mickey Mouse kop.

Elke dag wordt er een kindje uitverkoren om de winkel plechtig te openen en het hele team ziet u graag verschijnen op de Groenplaats deze zaterdag voor een groot feest.

Disney Store
Meir 41
2000 Antwerpen

Van uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor GVA

Met MAS en macht

2011-05-04T15:46:00.005+02:00

Terwijl de persconferentie nog volop aan de gang is werken de medewerkers van de MAS shop zich uit de naad om de laatste hand te leggen aan de museumwinkel die vanmiddag officieel opengaat.
U kunt er terecht voor boeken, prenten en een schare leuke gadgets.

Wilt u een blijvend souvenir? Koop dan een Handje aan de gevel van het MAS.
Doe dat snel want alle handjeseigenaars worden nu zaterdag in de watten gelegd tijdens een exclusief MAS bezoek, met ontvangst door Schepen Philip Heylen. Misschien kunt u er nog bij zijn.

Wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor GVA

Nog heel even wachten op de Disney Magie

2011-05-04T09:46:00.002+02:00

Gisteren kregen enkele VIP's alvast een voorproefje van de magie van Disney.
De allereerste Disney Store in de Benelux, iets waar Antwerpen terecht erg trots op mag zijn, opent donderdag 5 maart om 11h. Een select publiek kon zich dinsdagavond echter, enkel op uitnodiging, alvast weer even kind voelen dankzij de wondere wereld van Disney.

Het was een prachtige avond, alle winkels op de Meir waren al gesloten en de winkelende menigte van de dag had zich massaal verplaatst naar een terrasje, maar de zon scheen volop op de rij genodigden die zich verzamelde aan de ingang van de winkel op de Meir, Oom Walt had het niet beter kunnen ensceneren.
De gasten deden zich te goed aan een glaasje bubbels of een milkshake in een sprookjesbeker en keken hun ogen uit.
The Walt Disney Company lanceerde onlangs een nieuw concept voor haar Amerikaanse winkels, en ook voor de nieuwe winkels in de Europese steden werd dit geïmplementeerd.
Benieuwd naar wat dat nieuwe concept precies inhoudt?

Kom dan kijken op donderdag 5 mei om 11h, het belooft in elk geval een 'heel speciale opening te worden' aldus 1 van de medewerkers van Disney Store.

The Disney Store
Meir 41
Antwerpen
Opening 5 mei om 11h

Van uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen

Brief aan het Hilton

2011-05-01T19:41:00.000+02:00

HILTON ANTWERPEN
T.a.v. het Management
Groenplaats
Antwerpen

Antwerpen, 6 april 2011

Beste,

Als full time professioneel stadsgids in Antwerpen vertoef ik met regelmaat in de lobby van uw hotel wanneer ik er gasten kom ophalen die bij mij een stadswandeling of arrangement hebben gereserveerd.
Vandaag was niet anders. Ik kwam om 16h een gezelschap ophalen dat heel de dag bij jullie had vergaderd.

Ik bestelde een bruiswater en wachtte op mijn gezelschap terwijl ik mijn portemonnee zocht om af te rekenen. Tot mijn grote horror ontdekte ik toen dat ik geen geld bij had.
Ik ging naar de receptioniste en legde het probleem uit. Aangezien ik morgen weer een groep bij jullie in de buurt moest ophalen, beloofde ik dan meteen de 3,50euro (voor 1 bruiswater?) te komen betalen, en gaf haar mijn gsm nummer. Geen enkel probleem zei ze.
Ik wilde met het gezelschap vertrekken, tot de serveuse me luid aanmaande tot betalen. Ik legde haar de situatie uit, maar ze begreep of verstond me niet dus nam ik haar mee naar de receptie en vroeg de receptioniste haar uit te leggen dat ik morgen zou komen betalen, ik ging terug naar mijn klant.

De serveuse stoof ons voorbij en sprak een Hilton medewerker aan. Ook die legde ik uit dat de receptioniste op de hoogte was, morgen werd de openstaande schuld van 3,5 euro vereffend.
Eens buiten op de Groenplaats kwam weer een andere Hilton medewerker naar ons toe.
Opnieuw moest ik het hele verhaal uitleggen, tot mijn grote verlegenheid trouwens, zo maakte ik echt geen goede beurt bij mijn klant.
De medewerker (Luuk of Luk? Nederlands accent) werd erg brutaal en stond erop dat er betaald werd. Hij ging zelfs zo ver om het geld te eisen van iemand van de groep. Mijn klant!!! Uiteindelijk haalde een dame gegeneerd haar portemonnee boven en betaalde de 3,5 euro. Ik ging door de grond.

Wie denkt hij wel dat hij is? Door zijn botte manier van handelen heb ik echt mijn gezicht verloren in bijzijn van mijn klant. Ik werd behandeld als de eerste de beste crimineel terwijl a) er een afspraak was gemaakt dat ik morgen zou komen betalen en b) het ging hem ocharme om 3,5euro (voor 1 bruiswater?), je zou denken dat het om een openstaande rekening ging van duizenden euro’s.

Ik voel me vreselijk beledigd, en onheus behandeld.

Gelukkig was een chocolatier waar ik bijna even vaak kom als in uw hotel zo lief me 3,5euro te lenen zodat ik mijn klant kon terugbetalen.

Het enige wat me een beetje kon troosten was dat de klant de rest van de wandeling schande sprak van de manier van optreden van uw personeel, en dat het echt geen reclame was voor een hotel met een reputatie en naam als het Hilton.

Ik zou u bij deze willen aanraden uw mensen een beetje meer empathie, klantvriendelijkheid en tact aan te leren.

Met vriendelijke groet,

Carolien Krijnen
www.antwerpconnection.com
carolien.krijnen@gmail.com

Consciencebuurt schittert nog meer dan voorheen

2011-04-28T20:33:00.003+02:00

Onder grote belangstelling opende Wim Meeussen donderdagavond zijn nieuwe winkel in de Wijngaardstraat.

Nu Wim alle Antwerpenaren en bezoekers van ver daarbuiten al meer dan 2 decennia had overtuigd van zijn talenten als goudsmid, opende hij in de aanpalende winkel een tweede juwelierszaak met uitsluitend zilveren juwelen onder de naam Wim Meeussen &CTRA.

De juwelen die u hier terugvindt zijn ontworpen in een heel andere stijl; jong, vernieuwend, apart, en met een knipoog. Wat dacht u bijvoorbeeld van grote zilveren ringen met pralines die zo lijken te smelten op uw tong? Of van zilveren hangers, gemaakt naar de lievelingstekening van uw kleine spruit? Of van zilveren manchetknopen met een mini bruidspaar erin verwerkt?

Alle juwelen zijn ontworpen door Wim of door getalenteerde, door hem geselecteerde internationale ontwerpers, zowel gevestigde namen als aanstormend talent. De juwelen vertellen telkens een eigen verhaal. U kunt hier zowel terecht voor een kostbaar aandenken aan een speciale dag, als voor een kleinigheidje voor een paar tientallen euro’s.

Wim Meeussen &CTRA
Wijngaardstraat 13
2000 Antwerpen
Geopend van woensdag tot en met zaterdag van 11.00u tot 18.00u

Van uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor Gazet van Antwerpen

Antwerpen voert de vlag

2011-04-28T15:10:00.004+02:00

Officieel begint de lente op 21 maart, in Antwerpen gaat dat vrolijke seizoen pas echt van start wanneer veelkleurige vlaggen trots aan de gevel van het Stadshuis wapperen.
Zoals elk jaar worden kort na de start van lente meer dan 80 vlaggen aan het stadhuis gehesen. Vandaag was het weer zover.

Met een hoogtewerker werden de vlaggen van Antwerpen, Vlaanderen, België en Europa bevestigd aan de gevel van het stadhuis. Volgens een voorgeschreven protocol worden ook de vlaggen van de districten, de vlaggen van de andere Europese lidstaten, en de vlaggen van de landen die een consulaat in Antwerpen worden gehesen. De volgorde waarin de vlaggen hangen is niet zo nauwkeurig, dus als u weten wie waar hangt, kunt u dat rustig gaan bekijken tot begin oktober.

Van uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen

De trein, altijd een beetje reizen

2011-04-13T22:58:00.006+02:00

Voor het eerst na lange tijd ga ik nog eens een cruisje doen als Program Director.
Met een stel Amerikanen op sightseeing door Nederland en Belgie.
Vanavond met de trein van Antwerpen naar Amsterdam gespoord, en weer goed ontsnapt aan een aantal dingen ‘die fout kunnen gaan’.

Zoals bij de 3 jonge giechelende allochtone meisjes die opstapten in Roosendaal. Dolle pret tot de conducteur kaartjes kwam knippen, die moesten ze nog kopen.
De meest mondige zei koket: “3 enkeltjes naar Antwerpen alstublieft.”
“Dan zult u zometeen uit moeten stappen en de eerste de beste trein in de andere richting nemen. Deze trein rijdt immers naar Amsterdam.” Grote hilariteit bij de dames, en in Dordrecht stapten ze uit, nog steeds giechelend, en zwaaiden nog even.

Minder fijn was het voor het Spaanse koppel met hun dochtertje dat er net na Den Haag achter kwam dat iemand met hun bagage was uitgestapt met daarin , naast kleding, fototoestel etc ook nog hun mobiele telefoon, en hun paspoorten.
Daar ging hun vakantie, en ze zouden vrijdag nog wel naar Parijs gaan …
Ik stuurde hen naar de conducteur en sprak ondertussen een veiligheidsmedewerker aan, meer kon ik helaas niet doen.

Een kwartier later stapte ik zelf het Etap hotel binnen, na een korte rit met propvolle gratis shuttle.
Kamer zonder bad (met douche), zonder kleerkast, zonder telefoon, zonder bar, gelukkig wel met TV, en 1 uur gratis internet, dus kan dit berichtje net nog online.
Morgen beginnen we eraan.

Het havenbedrijf van Rotterdam heel vroeg op pad door Antwerpen

2011-04-08T10:48:00.008+02:00

Een 30-tal medewerkers en directieleden van de Port of Rotterdam brachten vrijdag een bezoekje aan Antwerpen. De dag was helemaal volgeboekt met afspraken en vergaderingen, en ook een bezoekje aan het MAS en het nieuwe Havenpaviljoen stond op het programma.

Toch wilden de Rotterdammers ook nog graag iets van historisch Antwerpen zien, en het enige gaatje in de drukke agenda was vrijdagochtend om 06h30.

Het was nog donker toen ze door 2 stadsgidsen van Antwerpconnection werden opgehaald aan hun hotel op het Astridplein, voor een wandeling door de ontwakende stad.

Speciaal voor dit gezelschap opende de Carolus Borromeuskerk 2 uur vroeger dan normaal zijn deuren, en de rondleiding werd afgerond met een privé concert van de jonge fluitiste Eva Vennekens, studente aan het Brusselse conservatorium.

Het gezelschap werd na afloop terug begeleid naar het hotel, en was nog ruim op tijd voor het ontbijt.

Van uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen