maandag 1 april 2019

Peter Paul Rubens, de architect

We kennen Peter Paul Rubens allemaal als schilder.
Schilder van statieportretten, religieuze taferelen, voluptueuze, rondborstige vrouwen, ...

Maar wat velen niet weten was dat hij ook een bijzonder begenadigd architect was. Dat was onlangs nog maar eens te merken bij de inhuldiging van de gerestaureerde portiek, en het tuinpaviljoen.
Anderhalf jaar ontrokken aan het oog van de vele bezoekers. Decennia lang verborgen onder een houtsen staketsel om de slijtage niet erger te laten worden.
Maar nu, net wanneer veel andere Antwerpse aandachtstrekkers in de stellingen staan (of gaan), laat dit schitterend onderdeel van één van de meest prestigieuze huizen van de stad, zich weer in volle glorie bewonderen!!



Toen Peter Paul Rubens het huis kocht in 1610, liet hij het verder uitbreiden naar eigen ontwerp. Hij zag het groot en ontwierp de volgendse 10 jaar een beeldenmuseum, een tuinpaviljoen en een magistrale portiek. Ongezien!

De triomfboog was vooral gekend in Italië en diende eerder daar als stadspoort. Velen zijn nog ontworpen door Michelangelo. Rubens, als grote fan van deze laatste zorgde er mede voor dat deze architectonische kunstvorm overwaaide over naar Antwerpen en de rest van de Nederlanden.
In Stadspaleizen werden ze bijvoorbeeld gebruikt om binnenplaats van tuin te scheiden of, zoals bij Rubens, als expositiewanden voor kunst.

Het afronden van deze restauratie wordt gevierd met Italiaans tuinfeest op 27 april 2019, 400 jaar na de verbouwing door de meester. Die dag wordt er niet alleen gefeest, maar is het Rubenshuis tevens gratis toegankelijk.

vrijdag 8 februari 2019

Eerlijkheid duurt het langst. Eerlijkheid is duur. Pokkeduur. En geduld is eindig.

Ik had me al langer voorgenomen om een blogje te schrijven over mijn laatste professioneel initiatief, een woning verhuren via Air BnB met alle ups en downs die daarbij horen, maar de stunt van deze week heeft de doorslag gegeven, hier komt het dan, my story, ongezouten en recht uit het hart.

Ik zit niet graag stil. Zo ben ik al meer dan 15 jaar stadsgids in Antwerpen, heb bijna 3 jaar een chocoladeatelier in dezelfde stad waar ik toffe chocoladeworkshops geef, ik volg al jaren Italiaanse avondles, heb chocoladeopleidingen gevolgd bij de PIVA, cursussen fotografie, mondharmonica, Spaans, onlangs volgde ik nog een workshop castagnette, ... Kortom, een bezig bijtje.

Ook vastgoed interesseert me, in het verleden verhuurde ik studio's en appartementjes in het Antwerpse als bijverdienste, als kleine zelfstandige is het immers niet gemakkelijk om je hoofd boven water te houden zonder extra inspanning of inkomen.

Ongeveer een jaar geleden zag ik een buitenkansje passeren op Immoweb. Een mooi 2-slaapkamerappartement op de Frankrijklei, vlakbij het Operaplein. Het was niet in perfecte staat, maar wel top gelegen, zeker als de Leien (ooit) klaar (zullen) zijn.

Ik kocht het, en bekeek de mogelijkheden.
Was het iets voor mijn vader? Die had geen interesse. Zou het iets zijn voor ons? Jazeker, maar nu nog niet, misschien over een jaar of 15.

Dan maar verhuren. Maar eerst ... verbouwen.
Afspraken gemaakt met architecten, werkmensen, plannen laten tekenen, echt leuk, maar allen kwamen tot de zelfde consensus.

Door de openliggende leien en de werf voor de deur, was het onmogelijk om dit appartement nu grondig te renoveren. Ik kon geen container kwijt voor de deur, zelfs een ladderlift zou het eerste jaar moeilijk zijn. Wat nu? Een jaar leeg laten staan was geen optie, en het verhuren zoals het nu was, ook niet.

Een oplossing diende zich aan, korte termijn verhuur via Air BnB!! Zelf reizen we vaak met Air BnB, ik weet wat ik van een woning verwacht wanneer ik er één huur, dat zou ik hier zeker ook kunnen aanbieden, zelfs beter.

Mijn elektrieker vernieuwde de volledige elektriciteit, veilig en conform, en ik had onlangs een zeer goede interior decorator leren kennen, Sir Arthur, waarmee het klikte, en die geweldige ideeen had.

Maart, april, mei en juni werd er keihard gewerkt. Een paar maanden en een goeie 25.000€ later was het zover.
Urban Jungle Deluxe was open for business, en het was subliem!!!



Het stond nog geen week online en ik had al prijs. Een koppeltje uit Mexico dat de hele maand juli wilde reserveren, aan een speciale prijs uiterard, maar wat een vliegende start!!

En toen maakte ik een capitale fout.
Ik ging alles aangeven, en correct doen, regeltjes naleven, kortom, alles netjes volgens het boekje doen.

Controle op brandveiligheid.
Die kostte me 180€. De controle he, niet de uitkomst.

Die was dat mijn dubbele gepantserde deur met veiligheidsslot niet voldoende brandwerend was. Hup, goede deur eruit, betere deur erin. Dik 2.500€.

Ik meldde de woning aan als toeristisch logies bij Toerisme Vlaanderen, om dan per kwartaal toeristtax aan te geven en te betalen.

Iedereen die voor korte termijn ergens buiten zijn woonplaats in een toeristisch logies verblijft, in een hotel, een B&B, vakantiewoning, ... betaalt toeristtax. In Antwerpen bedraagt die 2,25€ per persoon per nacht.

Aan de eerste huurder had ik het te laat gevraagd, en die deed alsof zijn neus bloedde, dus die betaalde ik zelf. 126€, want het was voor een hele maand.

Aan elke volgende gast vroeg ik hem wel, en iedereen betaalde die ook netjes (behalve eentje die het op de eetkamertafel zou laten liggen maar helaas, en een tweede die zich er vanonder muisde met behulp van chantage). Maar ja, de bluts met de buil dacht ik, ik genereerde wel een leuk inkomen.

De verhuur verliep vlotjes. Bijna elk weekend had ik wel 1, 2, 3 en heel soms zelfs 4 gasten. Uit de USA, Nederland, UK? Duitsland, Denenmarken, ... De ene al wat socialer, leuker en aangenamer dan de andere.

De comments in mijn gastenboek waren allemaal lovend, maar ik werkte me dan ook uit de naad om het mijn gasten naar hun zin te maken. Gratis reisgidsjes, tickets voor de zoo, een fles cava of wijn in de koelkast, ...


Maar dat vele werk ...
Meestal verbleven gasten enkel tijdens het weekend, dus zondagavond, wanneer ze vertrokken waren, begon ik te wassen en te poetsen. Op maandag volgde een tweede ronde. Soms woensdag of donderdag een derde en dan een laatste inspectie, voor de check in van een nieuwe huisgast. Die altijd later aankwamen dan aangekondigd. Wachten, wachten, wachten, ...

En lag het aan mij, of werden de gasten enerzijds slordiger en anderzijds kieskeuriger? Een enkeling bedankte al eens voor de extra attenties, de meerderheid niet.
Iemand klaagde over het feit dat er gerookt was in huis, en of ik dat niet beter in de huisregels kon zetten.
Oh ja, huisregels. Staat erin hoor, dat er niet gerookt mag worden, maar wie leest die regels?
Radiatoren stonden roodgloeiend, lichten waren aan, kranen stonden open, ...

Gasten vergaten heelder garderobes in de kast die ik ze dan moest nasturen waarvoor ik amper een bedankje kreeg, laat staan terugbetaling van de verzendkosten. Ik vond T-shirts onder bedden, een verloren sok.
Vaak lagen natte handdoeken op de geboende parketvloer, vond ik condooms op de vensterbank, gebruikt ja ... Nee, echt heel respectvol waren ze niet allemaal.

Ik kreeg commentaar dat er stof onder de radiator lag. Ja, de Frankrijklei is immers één bouwput en zandbak, het was een constante strijd tegen het stof ... Er werd geklaagd over vlekken op de badkamervloer. Het is een oude linoleum, wel 30 keer geschrobt, maar slijtsporen van meubels krijg je niet weg met Cif.

Ik dacht vaker en vaker, 'Ja zeg, boek dan een suite in de Four Seasons he' maar de ergste moest nog komen.

Twee kerels die last minute een plek zochten omdat hun host had gecancelled. Ik had plek, en tijd, wilde hen helpen, ...
Het was een ramp. Glasscherven op de vloer, overal vuil, meubels verplaatst, natte handdoeken op het bed, dat helemaal doorweekt was, ... en net nadat ze uitgecheckt waren, een privé berichtje dat ze last hadden van bedwantsen.
Bedwantsen, bedbugs, ... De grootste schrik van elk toeristisch verblijf. Ik bestelde meteen een verdelger, heb alle lakens, bedspreien, kussens, matrasbeschermers, dekmatrassen etc gewassen ... Geen bedwants te zien natuurlijk.
Maar de jongens hebben zo wel een negatieve feedback vermeden, en bovendien de toeristtax 'vergeten' te betalen ...

Ongeveer 6 maanden heb ik me 100% gesmeten, en werd ervoor beloond. Ik kreeg de status van Superhost!


Tijdens de jaarlijkse eigenaarsvergadering bleek dat vele mede-eigenaars niet echt opgezet waren met mijn Air BnB activiteiten.
Jammer, want met dit soort verhuur ben ik 2 tot 4 maal per week in het gebouw. De gasten werden goed gescreend en gekozen, op één foutje na, en het appartement was altijd perfect in orde, en spik en span! Maar de mede-eigenaars waren niet overtuigd.

De combinatie van de steeds veeleisender wordende gasten, het vele werk en de onmin van de mede-eigenaars deden me besluiten om het appartement bij wijze van test te huur te zetten op Immoweb.
Ik had het geprobeerd, ik had bewezen dat ik het kon, het was goed geweest.

Redelijk snel kwam ik tot een overeenkomst met een Indier die een arbeidsovereenkomst van 2-jaar had getekend bij Telenet.
Op 3 januari trok hij in het appartement.

Wat was het heerlijk. Niet meer 2, 3 tot 4 keer per week gaan poetsen, wassen, opruimen, ...
Hij had veel vragen, maar was vriendelijk, beleefd, netjes, en verzorgde het appartement prima.

Deze week ontving ik een aangetekende brief van Stad Antwerpen. Een aanmaning dat ik de toeristtax vergeten was aan te geven voor kwartaal 4 van 2018. Die moet je aangeven binnen de 14 dagen na afloop van het kwartaal waarvoor je aangifte dient in te geven. Dom van mij, ik was inderdaad 2 weken te laat.

Er werd me een volle periode van 180 nachten aangerekend, voor drie maanden, de stad gaat natuurlijk uit van maximale bezetting.

Ik had maar een goede 80 nachten verhuurd, en diende snel mijn aangifte nog in.
Ik meldde daar meteen bij dat ik gestopt was met het uitbaten van een toeristisch logies, mailde het bewijs van stopzetting dat ik van Toerisme Vlaanderen gekregen had, en een kopij van het huurcontract van mijn vaste huurder.


Ik kreeg een mail terug.


WAT? Ik heb toch geen toeristisch logies meer? Ik belde de persoon in kwestie op om het uit te leggen.
Ze was beleefd, maar hield voet bij stuk.
Zolang mijn huurder niet is ingeschreven op het adres waar hij huurt, blijven ze mij tax aanrekenen.
Het is een Indier, met een werkvergunning, en hij wacht op zijn Belgische papieren. Iets dat in dit land maanden kan duren. En dat gaat mij dan 180x 2,25€ per kwartaal kosten? 405€, vier keer per jaar?
ONBEGRIJPELIJK!!!

Ik belde ten einde raad Toerisme Vlaanderen, 'Ja sorry, daar kunnen wij u ook niet mee helpen. Nog een fijne dag.'

Ik heb dik spijt dat ik weer de eerlijke, correcte burger heb willen spelen. Alles volgens het boekje. Alles netjes aangegeven, in orde, ...
Daar word ik nu dik voor gestraft.

Conclusie, het lieve aardige eerlijke meisje dat ik was, is bij deze verleden tijd.
I'm a bad girl now!

Vanaf nu ga ik sjoemelen, frauderen, bedriegen, oplichten, zwendelen, ... Noem maar op!
Al jullie tips zijn van harte welkom!

woensdag 30 mei 2018

Overdaad, luxe, pracht en praal en girlpower. Only in Antwerpen.


Op 1 juni 2018 - de dag waarop Marilyn Monroe 92 zou zijn geworden had ze nog geleefd by the way - start in Antwerpen een groot Barok festival.

Met 8 tentoonstellingen, 10 projecten rond beeldende kunst, 22 muzikale projecten, 12 theater- en muziektheaterproducties, 3 nieuwe stadswandelingen, meerdere lezingenreeksen, 4 festivals in het festival, een reeks barokke Antwerpse streekproducten en één kanjer van een feestelijk openingsweekend brengt de stad Antwerpen hulde aan Peter Paul Rubens en zijn barokke culturele nalatenschap. En je zult er niet naast kunnen kijken!

Op de persvoorstelling in het MAS, kreeg ik als één van de eerste een preview te zien. En wat voor één.


De tentoonstelling ‘Michaelina’ in het MAS demonstreert het uitzonderlijke talent van een kunstenares die groot werd in een periode waarin vrouwelijke artiesten zeer zeldzaam waren. Michaelina was een tijdgenote van Rubens.

Over haar leven is bijzonder weinig geweten, alleen dat ze - voor die tijd - uitzonderlijk oud is geworden, en gedurende haar volwassen leven samenwoonde met haar broer. Beiden bleven ongehuwd.
(Hij werd nog ouder dan zij, hopelijk is er geen oorzakelijk verband tussen oud worden en single zijn, maar het zet een mens tot nadenken ...)

Hoe oud ze is geworden, zelfs daar zijn we niet zeker van. Ze overleed in 1689 maar over haar geboortejaar geraakt men het niet eens. Het Mas spreekt van 1604, Wikipedia schrijft 1617, het rubenshuis vermeldt dan weer 1614 en een andere keer 1604, bon, in elk geval, een respectabele leeftijd.

Een straffe madam, want tijdens haar leven maakten vrouwen amper deel uit van het openbaar leven, het professionele leven, laat staan het culturele leven.
Pas tegen het einde van de 19de eeuw werden vrouwen toegelaten aan de Academie, uiteraard in aparte klassen en met een ‘naaktmodel’ in een 'blikdichte' maillot. Maar onze heldin schildert al in de 17de eeuw een werk met vooral naakte mannen, en zeer waarheidsgetrouw. Lees dit boeiend artikel op de site van het Rubenshuis.

Het is trouwens ook een straffe madam die 'Michaelina' ontdekt als het ware, kunsthistorica Katlijne Van der Stighelen stoot bijna drie decennia geleden in het depot van het Kunsthistorisches Museum in Wenen op een uitzonderlijk schilderij, de Bacchusstoet.


In haar expose tijdens de persvoorstelling vertelt Mw Van der Stichelen dat ze in haar onderzoek naar dit schilderij vooral onder de indruk was van het ongelooflijk detail en de natuurlijkheid van de huid en de huidplooien.

Ze zoomde in op een detail van het schilderij, en zei, kurkdroog:
"Deze afbeelding vond ik op een homo website. Dat was de beste foto die ik ervan kon vinden."

Hilariteit alom.

Ik had het genoegen nader kennis te maken met deze dame tijdens de lunch, en we geraakten verzeild in een aangenaam gesprek, met fijne mensen.


Op vrijdag 1 juni, tot en met zondag 3 juni barst het openingsfeest los.
Op vrijdag opent het MAS om 17h de deuren van 2 nieuwe tentoonstellingen, 'Michaelina' en 'Feest!' Gratis!
Ook het Middelheimmuseum en het M HKA delen mee in de feestvreugde. Zaterdag weerklinkt er muziek in het Rubenshuis, zijn er activiteiten voor kids in het MAS en in het Middelheim en bent u tevens van harte welkom in de 5 monumentale Antwerpse kerken voor een ruime waaier aan activiteiten.

Vergeet ook de prachtige murals niet, allemaal in het kader van Barok2018. De Antwerpse modestudenten laten het beste van zichzelf zien in Expo en Show 2018. Ook zondag kunt u verder feesten met als klapstuk gratis concerten op het Conscienceplein vanaf 20h.
Het volledige programma van het openingsweekend kunt u hier raadplegen.

Dus, haal uw meest indrukwekkende accessoires uit de kleerkast. Steek uw haar torenhoog op, omhul in u in weelderige stoffen. Laat uw vormen en vooral uw boezem zien. Eet, drink, lach, en geniet met volle teugen van de verschillende evenementen, en van deze mooie stad, op een manier die Peter Paul Rubens bijna zou doen blozen en die Michaelina zou doen blaken van trost.
Let's Barok!!






donderdag 1 maart 2018

Fantasie

Ja, ik ben op een leeftijd gekomen waar ik bijna dagelijks de overlijdensberichten bekijk.
Gelukkig staat er zelden iemand bij die ik ken(de).

Mijn gedachten bij het scannen van die namen, geboortedata en plaatsen, familieleden, versjes, etc. zijn zeer divers, en doorgaans niet erg diep. 'Oh, zo jong nog', 'Amai, mooie leeftijd', 'Wat een prachtige voornaam', 'Goh, veel kinderen zeg', 'Haha, vier keer getrouwd geweest', ... Maar soms blijft mijn blik bij zo'n advertentie hangen, en slaat mijn fantasie op hol. Zoals vandaag.



'Jef', een weduwnaar van 93, is onverwachts overleden, drie dagen na 'Fransje' die blijkbaar ziek was en net 68 was geworden.
Ze worden deze zaterdag samen te rusten gelegd (wat ik zo veel mooier vindt dan 'begraven worden' dat ik het vanaf nu ook ga gebruiken, maar als het even kan zo min mogelijk).

'Fransje' is in 1950 geboren in Gungu-Kikwit (ik heb het moeten opzoeken, en dat was nog niet zo simpel, zelfs Google Maps wist het niet liggen ...)
Dan was 'Jef' 26.

Hoe hebben deze twee mekaar leren kennen, en hoe komen ze aan dezelfde achternaam?
Is 'Jef' begin jaren 50 naar de Congo gegaan? Was hij daar op safari met zijn jonge, kersverse bruid Cécile?

Ik denk het niet. Safari's waren toen nog niet zo in de mode als nu, en aan de altruïstische aard van 'Jef' te zien (’t Zwart Goor, waarvan hij lid van het bestuur van was, begeleidt volwassenen met een beperking) lijkt hij me niet het figuur die het zien van 'the big five' in levende lijve op zijn 'bucket list' had staan.

Misschien waren 'Jef' en Cécile ongewenst kinderloos, en reisden ze naar Afrika om er een kindje te adopteren dat ze bij thuiskomst 'Fransje' genoemd hebben.

Na jaren van geluk, ging Cécile na haar pensioen snel achteruit en had op haar oude dag verzorging nodig. Zo is 'Jef' bij ’t Zwart Goor geraakt. 'Fransje' bleef de stoere rots in de branding voor zijn adoptievader.

'Jef' steunde na het overlijden van zijn vrouw (ik kon het niet laten, heb het opgezocht, dat was in 2004) meer en meer op 'Fransje'.
Zoveel zelfs, dat wanneer 'Fransje' vorige week na een (hopelijk kort) ziektebed is heengegaan, drie dagen later het ook voor 'Jef' genoeg was geweest.



Maar misschien zit ik er volledig naast en was Cécile toch zwanger geworden en is ze te vroeg bevallen terwijl ze op missie waren in Afrika. Was 'Jef' van dag 1 een zorgenkindje en heeft ze de rest van haar leven aan hem gewijd.
Heeft ze op haar sterfbed aan haar man gevraagd om goed voor haar oogappeltje te zorgen en die heeft dat dan ook de volgende 14 jaar onafgebroken gedaan.
En toen 'Fransje' netjes opgebaard lag in zijn mooiste pak, knipoogde 'Jef' naar de huwelijksfoto op zijn nachtkastje 'Mission accomplished'.

dinsdag 17 oktober 2017

Alles kan beter. Track and trace

Onlangs kocht ik een grootverpakking wasmiddel. Op dinsdag 10 oktober was ik zo goed als heel de dag thuis, maar toen ik naar mijn avondschool wilde vertrekken om 17h30, vond ik een briefje van de postbode dat die was langs geweest.
En niet aangebeld had blijkbaar. Gebeurt wel vaker. Ik zit meestal 2 hoog achter mijn pc, tegen dat ik beneden ben, de zending in ontvangst neem en de postbode weer verder kan, is die toch enkele kostbare m!inuten kwijt.

Een briefje in de bus stoppen (zonder ingevuld tijdstip by the way) is sneller. De zending zou vanaf de volgende dag klaarliggen in het postkantoor op de Eiermarkt, maar een goede kilometer van waar ik woon.
Ach, op 11 oktober moest ik toch vroeg in het historisch centrum zijn, dan zou ik dat pakje wel even gaan halen.

Woensdag 11 oktober fietste ik met een Velo naar de Groenplaats, en na mijn stadswandeling voor een groepje collega's van de Vlaamse Overheid, fietste ik langs het postkantoor.
Er waren geen parkeerplaatsen in geen enkele van de drie velo stations bij de Groenplaats, dus ik nam de velo even mee naar binnen.

De zending bleek redelijk groot te zijn, en redelijk zwaar. Ik tilde hem even op, nee, op die minieme bagadrager van mijn Antwerpse Velo zou dat nooit lukken.

De vriendelijke beambte vroeg me
Gaat u dat met die fiets meenemen? Dat gaat niet lukken hoor. U kunt het gratis opnieuw laten aanbieden.
Dat vond ik een goed idee en zei, ja doet u dat maar.
Dat moet u aanvragen via de website, ik kan dat niet regelen.
Thuis bezocht ik de website, tikte het nummer in van de zending, en vroeg een nieuwe aanbieding. Ach, doe maar maandag 16/10, dan ben ik heel de dag thuis.

Ik kreeg vrijdagmiddag een bevestiging per mail, dat de zending maandag 16/10 tussen 8h en 16h zou worden aangeboden. Een ruime afspraak. Ik had al spijt dat ik niet met mijn eigen fiets - en grote bagagedrager - die doos snel zelf was gaan halen, en het zou de laatste keer niet zijn dat ik dat dacht ...

Ik check maandag 16/10 de status van de zending.
OK, even geduld ...

Zo ergens 15h en 16h veranderde de status.


Wat?? Nu zou het pakket dinsdag geleverd worden? Weer een dag thuis blijven?

En je raadt het nooit ... Om iets over 15h dinsdag, checkte ik de status nog een keer ...


En het zou 18 oktober worden. De doos ligt hier op 1,1 km van me vandaan. Met wat geven ze dat mee bij de Post? Met een kolonie mieren? Of sturen ze pakjes soms over Brussel? Niet te geloven zeg.

Lieve Post, laat het aub waar het is, op de Eiermarkt, en kan ik het morgen misschien komen halen? Want dit heeft geen zin.

By the way, op 2 september verstuurde ik een cadeautje naar twee Amerikaanse vriendinnen van me, aangetekend. Dan zou het zeker aankomen zei de beambte (dezelfde trouwens, grote stad, kleine wereld).
Helaas. Nooit aangekomen.

Bij het checken van de status zie ik dat het op 19 september teruggestuurd is naar de afzender, naar mij dus.


We zijn een maand later, en noch mijn vriendinnen, noch ik hebben de zending ooit gezien.

Ik gaf de tracking code door aan de Post met het verzoek eens na te gaan wat er gebeurd was.
Nu vragen ze me naar het zendingsnummer.

Ja, ik was er zelf ook al achter dat die Track&Trace codes compleet nutteloos zijn ...

Dag pakjes :(


donderdag 29 juni 2017

Antwerpen heeft een eigen apenparadijs

Waar Zoo Antwerpen geruime tijd één grote bouwput was, herrijst momenteel deze tuin van Eden als een feniks uit zijn as.

Het begon met het leeuwenverblijf en het vogelgebouw. Dik twee jaar geleden dan werd het rifaquarium ingehuldigd. Sneller achter elkaar volgenden daarna onder andere het koala verblijf, de savanne met de gigantische volière en het moderne self service restaurant, het grote kioskplein aan de ingang, de prachtig in ere herstelde Flamingo, het congrescentrum met de moeilijke afkorting FMCCA, en nu, bijna als de kers op de taart (maar er komt nog meer in de toekomst dus noem ik dit kers nummer één), de mensapenvallei.

In de Antwerpse zoo leven vandaag drie gorilla's, en 9 chimpansees. Sommige van deze dieren hebben nog nooit recht in de zon kunnen kijken, de wind in hun snoet weten blazen, gras tussen hun tenen voelen kriebelen, regendruppels weten vallen.
Maar dat verandert, en wel vanaf nu.

Na een intense periode van grondige werken (6 maanden) hebben deze beide diersoorten toegang tot een paradijselijk verblijf van maar liefst 2.000 vierkante meter, 1.000 vierkante meter elk. De ruimte is verbonden met de binnenverblijven van de apen en overspannen met een gigantisch metalen net.
In het nieuwe verblijf zijn terrassen op verschillende hoogten, gecreëerd door natuurrotsen uit de Belgische Ardennen, met veel gras, bomen, schaduw- en schuilplekjes, klimpalen, lig- en hangplekjes, ... en het mooiste van al, buiten!!!

Als bezoeker wandel je als het ware in het midden, tussen beide buitenverblijven in, met grote ramen links en rechts die je elke keer een andere blik gunnen op deze wezens die zoveel met ons gemeen hebben (vooral de chimpansees dan).

Vanmorgen, 29 juni 2017, werd de pers uitgenodigd om als eerste door de valleien te meanderen (enkele weken geleden was ik nog te gast om IN de apenverblijven zelf rond te wandelen, met gids, om uit eerste hand die geweldige costructies van dichtbij te kunnen monsteren).
In hoog gezelschap, de directie, de minister van Dierenwelzijn en een aantal verzorgers die stonden te blinken van trots en blijdschap, zagen wij met onze eigen ogen hoe eerst Matadi, de zilverrug, onmiddellijk gevolgd door Mambele, één van de twee gorillavrouwtjes, hun vernieuwde en vergrootte rijkdom in beslag namen (Amahoro keek nog even de aap, pardon kat, uit de boom en bleef voorzichtig binnen).
Het was machtig!

Daarna was het de beurt aan de chimpansees die met veel meer drukte, kabaal en gekrijs door de geopende luiken naar buiten stormden (en hier kwamen de dames eerst naar buiten).

De mensapen vallei is per 1 juli, overmorgen, voor iedereen te bezoeken. Wat een perfect begin van de grote vakantie. Mensen allemaal, gaat dit zien!!

Bekijk enkele foto's, en een filmpje van Zoo Antwerpen, hieronder.




De kostprijs bedroeg 2,7 miljoen €. Volgens mij elke cent waard.
Ik wandelde richting uitgang en dacht alleen nog heel even 'Wat jammer dat Kumba dit niet meer heeft mogen meemaken'.