Chocolade met een knipoog

Exact twee jaar nadat Dominique Persoone zijn Chocolate Line winkel opende in het imposante Paleis op de Meir lanceerde hij daar zijn tweede boek, Shock-o-latier, en dat gebeurde in stijl. Bij het binnenkomen werden de handen van de genodigden gewassen met ijswater, en dat was nodig, want meteen daarna kreeg je een chocoladecoupe in je handen, tot de rand gevuld met frisse cava. Een super idee.


Waar Dominique's eerste boek - internationaal gerenommeerd - de meer “technische kant” van chocolade belicht, vertrekkend van de cacaoboon, is dit boek veel speelser. Op Facebook lichtte Dominque de afgelopen dagen af en toe een tipje van de sluier en zo moest ik een paar dagen geleden nog glimlachen met zijn statusupdate dat zijn boek te “kinky” was voor de Verenigde Staten. Ik was benieuwd.

Het is een receptenboek met heerlijke chocoladerecepten, op het eerste zicht (zijn de meeste ervan) redelijk eenvoudig te maken, met tot de verbeelding sprekende namen en bijpassende foto's.
Ik moet wellicht geen tekeningske maken bij het recept ‘Black boobies’, ‘Lekkere drolletjes’ of de ‘Haaievinstick’.

Omdat ik al twee jaar vaste klant ben bij the Chocolate Line en verschillende keren per week met groepjes pralines kom degusteren in het kader van mijn chocoladewandeling, werd ik vereerd met een uitnodiging voor dit grote event.
Groot event inderdaad, want ondertussen heeft Dominique een samenwerking met Njam, de kookzender van VTM, en waren de TV mensen dan ook in grote getale aanwezig.



Terwijl de journalisten de beste plaatjes probeerden te schieten, probeerde ik zo weinig mogelijk in de weg te lopen en belandde bij een grote tafel waar iedereen zich te goed kon doen aan enkele toppers uit het boek. Het water liep me in de mond bij het zien van de Brownies to die for, koekiemonsters en de Luxueuze tartelette.

Een beetje verderop stond een indrukwekkende constructie. Daar kon je met speelgoedhengels stukken verloren brood, gesneden in de vorm van visjes, doppen in een heuse chocoladevijver. Terwijl de kinderen als bezetenen aan het vissen sloegen, gaf Dominique met Gene Bervoets en Hanne Troonbeeckx een chocolade demonstratie voor de camera’s van VTM.




Nadat ik mijn glaasje had leeggedronken at ik het op (een primeur!), en kreeg bij het verlaten van de winkel het boek mee naar huis. Gretig sloeg ik het open, en werd niet teleurgesteld, integendeel.

Chocoladerecepten met een knipoog noemt Dominique ze zelf, en dat zijn ze.
Er wordt te weinig gelachen in de wereld. Maar dit boek draagt alvast bij tot meer vreugde in de keuken en zodra ik een keertje tijd heb, zet ik me aan de koekiemonsters!!





Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Trots op mijn multiculturele stad

Onze bovenburen forensen tussen Bombay en Antwerpen. Ze hebben onuitspreekbare namen (laat staan de spelling ervan) dus ik noem ze hierna zeer onpersoonlijk doch goed bedoeld ‘hij of hem’ en ‘zij of haar’. Vorige zomer heb ik haar voor het eerst ontmoet en sinds een paar weken zijn ze terug in het land.

Hij werkt in de diamanthandel als afgevaardigde van een Indisch bedrijf en zij zorgt thuis voor hun (hyperactief) zoontje van 2,5.
Gisterenavond waren we bij hen uitgenodigd om er een hapje te eten. Ik had een doosje Antwerpse Handjes voor ze bij, een typische locale specialiteit, en symbool voor vriendelijkheid en gastvrijheid.

Eén van de eerste dingen die ze tegen me zei was dat ze Jain waren. Lap, daar stond ik met mijn handjes. Aanhangers van het Jainisme volgen een zeer strenge voedingsleer.

Zij beschouwen leven als heilig en zullen dat leven nooit in de weg staan, belemmeren of stoppen. Het gaat verder dan vegetarisch eten. Naast het niet eten van vlees, vis, en gevogelte, eten zij bijvoorbeeld ook geen wortelgroenten omdat je bij het uittrekken van de knol, plant, wortel belemmert dat de plant verder groeit. In principe eten zij enkel fruit en groenten dat van de bomen valt.
Gelukkig mogen zuivelproducten wel en kregen we een (zeer pikante) schotel met kaas, erwtjes, tomaat en veel kruiden op een soort van pannekoek. Met limonade of water.
Als dessert was er ijs, maar mijn koekjes kreeg ik terug. Die worden gemaakt van onder meer eieren, en dat is taboe.

We hadden een boeiend gesprek over Antwerpen, Bombay, diamant, Jainisme en toen we laat in de avond terug naar huis - een verdieping lager - afdaalden, hadden we weer veel bijgeleerd.


Vanmorgen wandelden we door het Stadspark richting Centraal station voor een bezoekje aan de zoo. Ik had onlangs een jaarabonnement gekocht, dus nu gaan we wanneer we maar willen, al is het maar voor een uurtje.
De kortste weg is los door de diamantwijk, en ter hoogte van het AWDC (Antwerp World Diamant Centre) stond een partytent.


Een hoop vrijwilligers deelden lekkere zoete koeken uit, en koffie, ter gelegenheid van Poerim.

Poerim is een Joodse feestdag waarop herdacht wordt dat Koningin Esther een complot om Joden in het oude Perzië te vermoorden kon verijdelen. Dit wordt jaarlijks gevierd met een feestmaal. Iedere passant in de Hoveniersstraat kreeg Haman’s oren, een zoete driehoekige koek gevuld met pruimen of chocolade, of het nu een Indische diamanthandelaar was, een camioneur die goederen kwam leveren, een postbode of een groepje toeristen.


De traktatie werd verzorgd door het AWDC dat vier keer per jaar een bepaald religieus feest in de kijker zet, telkens van een andere gemeenschap of cultuur die we hier rijk zijn.

De 4 feesten zijn respectievelijk Katholiek, Joods, Moslim en Hindoe. Op 9 januari werd worstenbrood uitgedeeld ter gelegenheid van Verloren Maandag, vandaag de Haman’s oren ter gelegenheid van Poerim, in augustus is het tijd voor Eid ul-Fitr of het Suikerfeest en in november vieren we Diwali of het Feest van het Licht.
En dat allemaal in mijn stad.

Mensen vragen me wel eens, "Waarom ga je niet vaker op reis?" en dan antwoord ik "Waarom?"

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be


Hieronder de flyer die AWDC uitdeelde vandaag, en die het perfect verwoordt:

What else?

Een paar jaar geleden kochten we een schattige retro Illy espresso machine. In het begin voldeed deze aan alle wensen, maar met de nieuwe koffiecultuur in de lage landen, espresso bars hier en coffee bars ginder, wilden we beter.

Kristoffel had zijn zinnen gezet op een machine met echte bonen, en afgelopen zaterdag was het zover. Hij moest en zou een machine met bonen.
We kwamen langs VandenBorre in de Leysstraat en op het raam hing een groot papier. Totale uitverkoop. Laatste dag. Reuzekortingen. Perfecte timing!

Een vriendelijke verkoopster hielp ons (vooral Kristoffel dan) uit de (koffiebonen)droom met een paar zeer goede tegenargumenten (onderhoud, niet geschikt voor slechts 2 personen, smaakverschil nihil), en toen viel ons oog op een mooi Espresso toestel van Delonghi, met een korting van -30%.

We gingen ervoor en testten thuis de 12 meegeleverde Nespresso capsules. En die 12 waren snel op. Nespresso capsules kun je enkel bestellen via hun eigen website, of gaan halen in een Nespresso winkel.
En de Antwerpse Nespresso Boutique was net verhuisd van de Leopoldstraat naar een gigantisch pand in de Huidevetterstraat. Wij waren benieuwd naar de Nespresso-experience en gingen kennismaken.

Als je binnenkomt wordt je persoonlijk begroet en verwelkomd. Afhankelijk van het doel van je bezoek krijg je een volgnummer en word je naar 1 van de 11 toonbanken doorverwezen. De nieuwe winkel is maar liefst drie keer zo groot dan de vorige, en geeft je een gevoel van rust en ruimte. Toch is die ruimte nuttig gebruikt en opgedeeld in verschillende delen, de ‘Nespresso-Rooms’.

De Coffee Room biedt klanten de gelegenheid 16 Nespresso Grand Crus te proeven alsook het nieuwe gamma ‘Les Chocolats’.
In de Discovery Room staat het ondertussen ruime gamma aan toestellen uitgesteld en krijg je tekst en uitleg.
En tot slot is er de Club Room die exclusief is voor Nespresso Clubleden.

En ja hoor, wij zijn nu officieeel Nespresso Club lid. We kregen een luxueueze lederen sleutelhanger waarop ons Nespresso profiel is opgeslagen. Daarmee zijn we ten alle tijden welkom in de Coffee Room voor een koffietje, gratis. Niet slecht :)

We plaatsten onze bestelling, 10 capsules in 10 verschillende smaken, en de verkoper wees ons op een nieuwigheid, de Boutique Pick-up Service. Clubleden plaatsen en betalen hun bestelling online of per telefoon en kunnen deze één uur later komen ophalen, zonder aan te moeten schuiven. Dat is voor volgende keer.

Wie nieuwsgierig is geworden kan de boetiek alvast een virtueel bezoek brengen via deze link.

Het enige minpuntje aan de boetiek, vind ik zelf toch, is het volledig ontbreken van George Clooney. Daarom, ter compensatie, deze bloemlezing:








Nespresso Antwerpen
Huidevettersstraat 33
Open van maandag tot en met zaterdag van 10:00 tot 18:30

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Leven als ...

La Douce, het gezellige wijnbarretje (het is er niet groot maar oh zo gezellig), aangebouwd tegen de kathedraal, serveert naast een goed glaasje wijn en kleine gerechtjes nu ook een soort zondagbrunch.

De sympathieke gastvrouwen, Mieke en Nadia, staan hier nu een goeie 2 jaar aan het roer. Niets laat nog vermoeden dat hier ooit een oude fietsenwinkel in heeft gezeten. Het huiselijke, zelfs bijna een beetje rommelig uitziend interieur, met grappige foto's en spreuken - wat dacht u van "Life is too short to drink bad wine" ziet er bijzonder authentiek uit, en met bekende en minder bekende Franse chansons op de achtergrond, het trademark van de zaak, lijkt het alsof u in een Franse enclave in de oude Antwerpse binnenstad zit.


Verwacht voor de brunch geen gekookte eitjes, yoghurt, muesli of fruitsla maar geniet van een stevig stuk beenham, gerookte zalm, Serrano, huisgemaakte krabsla, Franse kaas, … met een glaasje Cava en een kop koffie of thee.


Zo moet God zich gevoeld hebben in Frankrijk.

La Douce
Lijnwaadmarkt 6
2000 Antwerpen
Tel 0477.660.440
www.ladouce.be

maandag en donderdag van 16:00 tot 22:00
dinsdag en woensdag gesloten
vrijdag van16:00 tot 24:00
zaterdag van13:00 tot 24:00
zondag van13:00 tot 20:00

Nieuw: Zondag ‘en Douce’
Elke zondag met aankomst tussen 13u en 14 u – uitsluitend op reservatie

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Marilyn aan je muur

In de Wilde Zee kunt u sinds kort terecht voor prachtige kunstfoto's in beperkte oplage.

Yellowkorner is een goeie vijf jaar geleden ontsproten uit het brein van twee jonge Franse kerels met als hoofddoel kunstfotografie toegankelijker te maken en breder ter beschikking te stellen voor het grote publiek.

Het concept is eenvoudig. Yellowkorner introduceert foto's van internationale topfotografen in grotere oplages om zoveel mogelijk verzamelaars de kans te bieden een origineel kunstwerk te bezitten. Dus in plaats van 10 afdrukken te verkopen aan 5000euro, lanceert Yellowkorner bijvoorbeeld 500 afdrukken aan 100euro.

Elke foto is genummerd, en vergezeld van een biografie van de kunstenaar en een echtheidscertificaat. Meer dan 200 fotografen hebben hun medewerking alvast verleend en hun werk is terug te vinden in de verschillende galerijen van Yellowkorner in Frankrijk, België, Duitsland, Spanje en in de USA (New York).


De meeste foto's zijn meteen klaar om op te hangen, ofwel in plexi, ofwel gelamineerd afgewerkt met hangsysteem op de rug. De foto's starten vanaf 25euro en zijn bijzonder geschikt als geschenkje. En als u niet kunt kiezen, neem dan een cadeaubon.


Mijn oog viel op een prachtige Marilyn foto. Eentje van Ed Feingersh, een fotograaf die geweldige portretten van haar maakte in New York.
Het zal de laatste foto van Marilyn niet zijn die we zien dit jaar. Over enkele maanden zal het 50 jaar geleden zijn dat ze stierf in haar huis in Los Angeles, er zal nog veel over gepubliceerd worden. En misschien wint Michelle wel een Oscar.




Yellowkorner
Groendalstraat 16a
03.227.51.00
http://www.yellowkorner.com
Maandag tot en met donderdag van 10:30 tot 18:00
Vrijdag van 10:00 tot 18:30
Zaterdag van 10:00 tot 19:00

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Love is in the air

De sneeuw en de koude temperaturen hielden verschillende dagjesmensen thuis dit weekend. Ook in het MAS op het Eilandje was het opvallend rustig. Door het beschadigde schilderij van Robert Mols op de vijfde verdieping, was die museumzaal niet toegankelijk, en ook het dakterras was door de barre weersomstandigheden gesloten voor het publiek.

Het was anders prachtig, dat Eilandje onder een sneeuwtapijt, en wie toch de moeite nam de roltrap naar boven te nemen, was vanop de vierde verdieping getuige van een bijzondere liefdesverklaring. Iemand had immers in gigantische letters de naam van zijn geliefde gespeld in de verse sneeuw.



GVA wenst Helena en alle lezers alvast een mooie aanloop naar Valentijn toe en hopelijk blijft de sneeuw lang genoeg liggen voor een antwoord.

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor Gva.be

To swap or not to swap

Een swap is een derivaat waarbij een partij een bepaalde kasstroom of risico wisselt tegen dat van een andere partij.
Deze definitie komt niet van mij, maar van Wikipedia, en eigenlijk dekt hij wel de lading van de swap waar ik gisteren met veel plezier aan heb deelgenomen. Die heeft dan misschien niet echt veel met financiën te maken. Alhoewel ...?

In grote getale kwamen allerlei types vrouwen naar de Fashion-swap op het Antwerpse Zuid. Jeannette, een vriendin, en ik kwamen elk aanzetten met een heuse koffer (daar keken sommigen vreemd van op die hun kledingstukken gewoon in een plastic of papieren zak hadden gepropt) vol kledingstukken en accessoires waar we graag afstand van deden, in ruil voor andere.

Elke deelneemster mocht 10 stuks meebrengen, kleding, schoenen, accessoires.
10 maar? Ik had er wel 25 kunnen meebrengen. Welke vrouw draagt alle kledingstukken in haar kleerkast? En welke vrouw heeft nog nooit een miskoop gedaan?

Van tevoren waren we gebriefd dat er een strenge selectie zou worden toegepast. Enkel stuks in perfecte staat, en van goede kwaliteit. Wij hadden elk wel 15 stuks bij, je weet maar nooit of er afgekeurd zou worden, maar dat bleek niet het geval. Er liepen enkele stylistes rond die elk kledingstuk van alle deelneemsters een (fictieve) waarde gaven in punten. Dat was niet zo eenvoudig met die honderden kledingstuks.

Dik anderhalf uur later, het grootste deel vrouwen was al flink aan het swappen, waren onze artikels eindelijk "gewaardeerd" en konden wij ook gaan rondkijken.

Hoe werkt het nu precies? Je krijgt een uniek nummer toegewezen. Jouw 10 stuks krijgen elk een sticker met datzelfde nummer, en de waarde in punten. Als iemand 1 van jouw stuks wilt, gaat die daar mee naar de kassa. Die persoon krijgt dan - de punten van jouw kledingstuk, en jij krijgt + de punten van dat kledingstuk. Dan kun je zelf gaan kiezen.
Stel dat 4 van jouw stuks met elk een waarde van 5 punten gekozen worden, mag jij dus op jouw beurt voor 20 punten kledingstukken gaan kiezen. Je wordt van je puntensaldo op de hoogte gehouden door een ingenieus sms systeem. Bij elke activiteit, jij kiest een stuk, een stuk van jou wordt gekozen, krijg je een sms met je aangepaste puntensaldo.

Ik had onder andere een nooit gedragen grijze jurk bij van Vivienne Westwood, met het originele prijskaartje er nog aan. Hij stond mij echt niet, jammer.
Gelukkig was er een meisje heel blij mee en had ik ineens een kapitaal aan punten om te spenderen. De punten zijn alleen de dag zelf geldig, en je moet ze dus opmaken. Wat een luxeprobleem.
Nadat ik na grondige inspectie een 12-tal stukken had gekozen, had ik nog punten over. Die prachtige cocktailjurk in oud roze nam ik dan ook nog maar mee, perfect voor nichtje Astrid, en Jeannette zag nog een tof vestje voor haar dochter, hupsakee!

En toen was het afgelopen. Alle kledingstukken die niet gekozen waren moesten we opruimen, en toen was het tijd om de buit te verdelen.

Met luide stem werd telkens het nummer van de nieuwe eigenares omgeroepen die zich dan kenbaar maakte en het nieuwe kledingstuk in ontvangst nam. Leuk!!

OK, er waren wat kleine schoonheidsfoutjes bij deze eerste editie. Veel deelneemsters hadden echt oude spullen bij, en de kwaliteit was ook vaak minder. Er was een groot H&M, Zara en New Look gehalte (ik zag zelfs een jurk van Hema) en zo blijkt 1 T-shirtje dat ik geswapt heb ondraagbaar wegens kapot. Jammer, en niet verstandig, want slechte kledingstukken worden echt niet gekozen en moeten weer mee naar huis genomen.
Ten tweede, de stylistes werkten zo snel ze konden, maar het duurde te lang voor alle stukken 'gewaardeerd' waren, het lijkt mij handiger om iedere deelneemster zelf een waarde te laten toekennen en tot slot was de locatie te klein.

Maar niettegenstaande deze beginnersfoutjes vond ik de eerste editie bijzonder geslaagd en wil zeker nog eens gaan swappen.
Kijk maar eens wat ik mee naar huis heb kunnen nemen in ruil voor een 6-tal kledingstukken die ik zelf niet (meer) droeg.






Van uw wijkreporter voor GVA.be

Een onbekende wijnstok in de Haarstraat

Op een boogscheut van de Grote Markt opende Sebastiaan Van der Meiren een bijzondere wijnzaak. Bij La Treille kunt u de wijnen niet alleen kopen, nee, u kunt ze er ook degusteren. Sebastiaan maakt er immers een zaak van iedereen met de juiste wijn naar huis te sturen.

De liefde voor wijn zit hem in het bloed. De grootvader van Sebastiaan was een wijnhandelaar die zich vooral bezig hield met Nieuwe Wereldwijnen. Het was Sebastiaans grootste droom ooit een zaak op te starten met zijn grootvader, maar uit gezondsheidsoverwegingen is de man uit moeten wijken naar warmere oorden.
Hij blijft wel een belangrijk klankbord voor zijn kleinzoon, die geregeld beroep doet op diens enorme wijn expertise. En dat komt goed van pas nu hij zijn eigen zaak heeft geopend.

La Treille (Frans voor wijnstok) biedt een ruime keuze Franse en Italiaanse wijnen en een uitgelezen aanbod Prosecco. Bijna allemaal onbekend, maar daarom zeker niet minder goed. Centraal in de zaak staat een grote houten tafel, bijzonder geschikt voor degustaties voor kleine tot middelgrote gezelschappen. Tegen de wijnrode wand staan houten wijnkisten opgestapeld met een grote keuze witte-, rode-, rosé en schuimwijnen.

Bij La Treille kunt u tijdens de openingsuren zomaar binnenvallen voor een glaasje maar het team van La Treille organiseert net zo goed een degustatie voor u op maat rond het type wijn dat u verkiest, met hapjes erbij.
Sebastiaan is immers kok van opleiding.
En voor wie nog op zoek naar een geschenkje, als Valentijnspromo biedt La Treille een goede fles Prosecco met een zakje pralines en de mogelijkheid om een persoonlijke boodschap op het houten kistje erbij te schrijven voor 15 euro.

La Treille Haarstraat 23 0486.70.97.64

Open van donderdag tot en met zondag van 11:00 tot 18:30 of na afspraak

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Mode uit vervlogen tijden

Alle vrouwen hebben een mening over mode. Sommigen zijn er gek op, anderen vinden het verschrikkelijk. Mode is vandaag niet meer weg te denken uit ons leven. Of het nu over vakantiebestemmingen gaat, hoofdgerechten, eetkamers of auto's, ... allemaal worden ze beïnvloed door mode.

Waar is de tijd dat mode enkel maar sloeg op kleding. Ik heb er mijn handen vol mee, met al die verhalen over de invloed van mode op het straatbeeld, of vice versa, zoals ik heb mogen duidelijk maken in mijn eindwerk geschreven ter afsluiting van mijn opleiding als Antwerps stadsgids. Ondertussen neem ik regelmatig groepen mee op modewandeling door Antwerpen, en de interesse in mode is steeds erg groot. Ook mij blijft het boeien.
Een paar jaar geleden was ik erg actief in de VPMA, Vrienden van de Provinciale Musea Anwerpen, met name in het Modemuseum dan (MoMu) en vond het erg jammer toen de VPMA werd opgeheven.

Gelukkig heeft het Antwerpse MoMu het concept MoMu+Friends gelanceerd. MoMu+Friends is de vriendenwerking van het MoMu, en is voor mensen met een hart voor mode, erfgoed, innovatie en creativiteit. De steun van de Momu+Friends en de verworven fondsen zullen oa. aangewend worden voor de uitbouw van de historische en hedendaagse collectie van het ModeMuseum. In ruil krijgen MoMu+Friends (gratis of korting op) lezingen, voordrachten, rondleidingen voor of achter de schermen, previews, …

Voor de eerste bijeenkomst van de MoMu+Friends maandagavond kregen de vrienden een rondleiding door Wim Mertens, hoofd Collectie in de WhiteBox van het MoMu. Daar worden momenteel stukken voor de volgende MoMu tentoonstelling geprepareerd. We konden met ons select gezelschap (7!) een eerste blik werpen op de Collectie Jacoba de Jonghe, een opmerkelijke collectie dagelijkse dameskleding van vrouwen uit de middenklasse in West Europa tussen 1750 en 1950. De collectie bevat huisjaponnen, feestjaponnen, sportkleding en accessoires en vormt het centerpiece van de volgende MoMu tentoonstelling. Helemaal bijzonder is dat mevrouw Jacoba De Jonghe na lang beraad besloten heeft 2500 stuks van haar collectie over te dragen aan het MoMu (gedeeltelijk via schenking, gedeeltelijk mits een mooie som). Het feit dat het MoMu verzekerde dat de collectie bij elkaar zou blijven, en ter beschikking zou zijn voor de studenten mode tijdens hun opleiding waren twee doorslaggevende argumenten voor mevrouw De Jonghe om voor het Antwerpse museum te kiezen, boven andere gegadigden uit eigen land (Nederland).

Op de 2e verdieping sprong één jurk er echt uit. Een prachtige, hooggesloten donkerblauwe lange jurk met een ongelooflijk ingesnoerde taille. Ik dacht meteen aan Scarlet O'Hara.

Wim vertelde ons dat het een rijkostuum was, voor amazonezit zelfs en inderdaad, na nauwkeurige inspectie zagen we een vreemde bult ter hoogte van de knieën, opzij dan, de jurk leek daar een beetje op een stoelenhoes. Eens de amazone van haar ros was afgestegen, kon zij de vreemde bult in haar jurk verbergen door die met een lusje achteraan haar derrière vast te maken.
Hoogtijdagen voor kontenmannen, die 19e eeuw!

De collectie was immens. Sjaals, jassen, doopkleedjes, zelfs lingerie. Wat dacht u van dit prachtige zijden corset:

Wim vertelde ons nog dat deze collectie zeer waardevol was, niet omwille van de stukken zelf, vaak uit eenvoudige materialen, en met een simpele snit maar net omdat ze vooral licht schijnt op de middenklasse in plaats van op de luxe, hogere klasse waar we tot nu toe veel meer over weten. De meeste stukken waren vervaardigd uit wol of katoen, slechts een enkel stuk uit zijde (het korset bijvoorbeeld). Begrijpelijk als je weet dat men zijden kledingstukken niet kon wassen. Onder het korset werd vaak een heel ruim katoenen hemd gedragen waar vooral veel stof onder de oksels werd gepropt, om het zweet te absorberen ja.

Op de 5e verdieping werd ik tot over mijn oren verliefd op een fantastische avondjurk. Het bleek één van de duurste jurken van de collectie te zijn, waarom was ik niet verbaasd. Een haute couture Christian Dior uit 1956. Ik zag me er zo een balzaal mee binnentreden. Zeg nu zelf.


De preview werd afgerond met een kleine receptie in aanwezigheid van minister Annemie Turtelboom, voorzitter van de MoMu+Friends en grote fan van Antwerpse mode.
Voor meer informatie over de MoMu+Friends, bezoek de website.

De volgende tentoonstelling in het MoMu ‘EEN LEVEN IN MODE.’ Vrouwenkleding van 1750-1950 uit de collectie Jacoba de Jonghe kunt u gaan bezoeken vanaf woensdag 21 maart tot en met 12 augustus 2012.
Tot en met 19 februari kunt u in het MoMu nog terecht voor de overzichtstentoonstelling van Walter Van Beirendonck

MoMu
Nationalestraat 28
2000 Antwerpen
Open van dinsdag tot en met zondag van 10:00 tot 18:00

Van uw wijkcorrespondent Carolien Krijnen voor GVA.be

Antwerpenaar goed gemutst volledig door het lint

De Antwerpse kerstmarkt werd in stijl afgesloten tijdens de ondertussen traditionele Nieuwjaarsdrink afgelopen zondag op de Grote Markt vanaf 11h.

Voor de zoveelste keer op rij was de zon van de partij en konden de talrijke aanwezigen (15.000!!) zich te goed doen aan allerlei lekkers. In totaal werd er 1.350 liter soep geserveerd 1.000 liter glühwein, 700 liter fruitsap en 700 liter warme chocomelk. Daarnaast waren er 75 vaten Winterkoninck en ook de 7000 porties frieten werden gesmaakt. De stad deelde weer een cadeautje uit, dit jaar een grijze muts voor de heren,een rode baret voor de vrouwen en een slee voor de jongsten onder ons en de wachtrij was lang, erg lang.




Degenen die genoeg geduld hadden om een baret te bemachtigen werden door 2 feestelijk uitgedoste kerels uitgenodigd om als het ware van oud naar nieuw te stappen, door een rood lint dat ze voor de gelegenheid omhoog hielden.

De boodschap luidde 'ga eens een keer goed gemutst volledig door het lint' en duizenden gaven hieraan gevolg.

Op een mooi 2012.